Öğrencilik Anıları(nız)

Merhaba,

Öğrenciliğini bitirmiş ve hiç unutamayacağı anıları kalanlar....
Öğrenci olupta geçmiş yıllarda yaşadıklarını ve unutamadığı anıları olanlar...

Haydi sizde yazın, Yazında öğrenelim şu güzel anıları...

Çok sinir bir anım;
Orta okul'daki bir anımdan bahsedeceğim...
Şehirler arası bir taşınma olayımız olmuştu. Taşınmadan evvel özel bir kolej okulunda okuyordum. Taşındıktan sonra eve en yakın devlet okuluna gitmeye karar vermiştim. Okula başladığımda ortaokul 2'deydim. Okulun ilk haftası (1. veya 3. günü pek hatırlamıyorum) Tenefüs zilinde tuvalete gittim, Tuvaletimi yaparken arkamdan birileri "Lazer ışığı" tutuyordu. Bende cevapla bir tepki verdim.

- Tutma oğlum *** !

Lazeri tutanları sınıf arkadaşlarım sanmıştım. Sen kime tutma *** diyorsun diye üzerime 3-4 kişi geldi bende özür diledim ve olayın kapanmasını bekliyordum. Bir anda bana yumruk attılar ve arbede cıktı. Tuvalet dışına kadar kavga ederek cıkmışız ve okul merdivenlerine kadar gelmiştik. Kavga devam ediyordu 3-4 kişi bana acımasızca saldırıyorlardı. 2-3 ünü merdivenlerden o sinirimle ittirmiş ve aşaya düşürmüştüm. Yukarıda kalan kişiyle yada kişilerle mücadeler ediyordum onların yorulduğunu anlayınca merdivenlerden aşaya koşarak inip kavgayı başlatan kişinin üzerine cullandım. Bir kaç yumruk attıktan sonra üzerimde 4 kişiyi bir den gördüm ve yere kapaklanmıştım adeta.

Bugünü unutmamışım hala yazabiliyorum demekki. Okullarda yaşanan hiç yok yere yapılan eşek şakaları kavga ile sonuçlanıyor. Ozamanlar yine iyimiş aslında şu devirde bıcaklar cekiliyor coğu kişi hastanelik oluyor.

Sevgiler...

İlkokul 3. sınıfta ha bire sınıf içinde geziyorum diye öğretmen sınıftan attı beni. Ben de sınıfın kapısından çıktım. Oturdum yere. Sonra aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum çağırdı, inat ettim gitmedim Baktı gelmiyorum, sınıfın en uzun 2 erkek öğrencisini beni almaya yolladı. Ben de korktum kaçtım eve geldim. Babama söylemiştim. Babam okula gelmişti benle, öğretmen bişi diyememişti bi de saçımı okşadı yağcı nolucak

Gene pek çok kez göze battım ama artık sınıftan atamıyordu, bişi de diyemiyordu

5. sınıfta öğretmen değişti. Ama ben de uslandım

hehe, sınıfın en uzun boylu cocuğu geliyor demek "bence sen ondan daha uzunsun" (şimdi) güzelmiş bir tane daha anımı yazıcam aynı okulda o felaketti

Yok, eminim o 1,90 falandır şimdi de ben 1,65'te kaldım

Benim hiç senin gibi kavgam olmadı. Sadece bi defa sıra dayağına maruz kaldım. Onda da gene sınıfı terkettim müdüre çıktım müdür babamın arkadaşıydı ve çok yüz veriyordu bana. Koşa koşa yanına gittiydim o da bana elvan gazoz almıştı

Eskiden şımarık ve yaramazdım ama artık değilim. Uslu çocuk oldum ve şirinleri bile gördüm

Bende roman yazar gibi yazmışım. Roman yazarımı olsam ne bu kabiliyetimi keşfettim sanki

üniversitede istatistik dersindeyiz. hocamız sulu olmamak üzere çok espirili bir tipti.
yanımda oturan sıra arkadaşım (adı hüseyin'di), cep telefonunu titreşime almış sıranın altına koymuş. neyse hocamız derse girdi. sıraların arasında dolanıp öğrencilerle "nasılsınız, iyi misiniz?" muhabbeti yapıyor. derken bizim sıranın yanına geldi ve o anda arkadaşın telefonu çaldı. telefonun titreşimi epey kuvvetli olacakki, yüksek tonda bir ses çıkardı. tabi hoca bu güzel "pas"ı "gol"e çevirmede geç kalmadı;

- ne o, v.i.b.r.a.t.ö.r mü aldın?

tabi akabinde sınıfta bir kahkaha patlaması ve hocanın muhatap olduğu arkadaşın morarması doğal olarak bekleniyordu ki öyle de oldu. çocukcağız

- hocam, ayıp oluyor ama...

şeklinde karşılık verince hocamız (hocanın yüzündeki o anki tebessümü hala unutmuyorum)

- yok, canım. kötü anlamda söylemedim ben onu. "v.i.b.r.a.t.ö.r", ingilizce "v.i.b.r.a.t.i.o.n - titreşimli alet"ten gelir.

diye pişkin pişkin açıklamada bulunmayı ihmal etmemişti.
(bu anlatacağım ikinci anı aslında bana ait değil)

yine yukarıda anlattığım istatistik hocası iktisat sınıfının dersine giriyor. tam yoklama almak üzere sınıfa dönüyorki, gözüne batan ve bu anıya malzeme olan kemal adlı arkadaşa,

- kemal bugün geyşa gibi olmuşsun.

diyor. bu olayı, olayın yaşandığı günün gecesi, benimle aynı öğrenci yurdunda kalan iktisatçı arkadaşlar anlatmış ve epey bir zaman aramızda espiri malzemesi olmasına neden olmuşlardı.

bizi nasıl hocalar yetiştirdi, görün ibret alın diye yazıyorum bunları. Allah'tan ben bu hocalara rağmen bozulmadım.

Süpermiş...

bugun abim anlatıyo üniversitede tarih dersindeler tarih hocası gelir gelmez sizden bişi olmaz siz adam olmazsınız her daim diyormuş işte birgün daha gelmiş yine söylüyor diyo bakın fatihe ( fatih sultan mehmet ) kastettiği nasıl istanbulu fethetmiş siz bişi yapamıyorsunuz abimin sınıfında ki bi çocuk kalkmış hocam fatihin hocası bizim hocamız olsaydı bizde bişiler yapardık fatihin hocasına bakın birde bizim hocamıza bakın demiş.. hoca dona kalmış öyle ondan sonra abim o zamanlar üniversite 1 o lafı söyleyen çocuk ise üniversite 4 abim üniversiyteyi bitirdi çocuk daha üniversiteyi bitirememiş

vakti zamanında 6 yaşında bir akrabamızın kızı okula yazılmıştı bende o okula yazılıyorda ben niye yazılamıyorum diye ağlamaya başladım neyse valide tuttu kolumdan götürdü beni okula. Kel bi tipini sevmediğim müdür vardı karşımda bende cılız küçük boylu bişiyim o zamanlar müdür bana baktı ve direk anneme bu çocuğu merdivende ezerler vs alamayız diyip sepetledi bizi. Neyse acaip derecede moralim bozuldu 6 yaşında bi çocuk olarak anneme kızıyorum bende sen niye bişi demedin tarzında. Sokağa çıktım ağlayarak elime yerden taş alıp annemlerin yatak odasının camına attım camda hayvan gibi delik oluştu annem sokakta beni kovalıyor neyse aradan zaman geçti tekrar okula götürdü beni müdüre yalvar yakar aldırdı okula. Bu sefer annem gidiyor diye zırlamaya başladım günlerce kadını yanımda tuttum. Bir gün bizimkisi kaçmış benden gizli gizli bende senmisin kaçan diyip arkasından duvardan atlayıp okuldan kaçtım. Kaçtım ama bi tarafdanda korku bastırıyor annem döverse diye eve de gidemedim bizim oralarda bir inşaatta girdim saklanıyorum. inşaatın en üst katına çıktım tüm mahalleyi tepeden izliyorum. Annemi evden çıkarken gördüm okula doğru gidiyordu beni korku sardı ( sonradan öğrendim ki kadıncağız yemek vs olayı için gelmiş sonrada bana bakmak için geri dönmüş ) Annem okula döndüğünde beni bulamayınca acaip korkmuş başıma bişi geldimi diye. Bende ise korku hala devam ediyor dışarı çıkamıyorum. Tüm mahallede aşağıda beni arıyor adımı bağırıyorlar. Ben yukarda yusuf yusuf durumlarındayım neyse akşam oldu hava karardı korkum iyice arttı en sonunda burada inlerle cinlerle hortlaklarla ugrasmaktansa annemden azar işitirim dedim indim aşağı eve yaklaştıgımda bizimkiler gördü beni annemin o halini unutamıyorum. Eline terliği alıp bana bi girişti görenler bu çocuk bu kadının evladını mı öldürdü der o derece pis dayak yedim ondan sonra lise yıllarına kadar okuldan kaçmadım bir daha