Öğrencilik Anıları(nız)

Bizim orda evler kerpiçten ve tek katlıdır. Bi gün okula gitmek yerine sokakta oynamayı tercih ettim

Bir komşumuzun evinin camı açıkmış. Gittim camın dibine oturdum yerden ot koparıp koparıp eve attım. Uzuunnca bir süre sonra sıkıldım tam giderken kadın beni gördü kovalamaya başladı. Bütün mahelleyi dolaştık

En sonunda baktım arkamda yok eve gittim. Babama şikayet etmiş beni. Babam da bana nie yaptın kızım diye sordu. Tabi benim şımarmamda onun büyük etkisi olduğundan olsa gerek olay 2 dakka sonra unutuldu. Ertesi gün inat değil mi gene gittim camını kırdım.

Çok gıcık bi çocuktum. şimdi olsa ben benim ağzımı burnumu kırardım

Üniversite yıllarımda hiç unutamayacağım bir anımı sizlerle paylaşmak istiyorum...

Üniversiteden bir kızı seviyordum hemde çok seviyordum (şimdi sadece salaklık ettiğimi düşünüyorum) Sınıftaki herkes biliyordu. Kıza açıldım kız kabul etmedi. Benim adını kardeş diye nitelendirdiğim şimdilerde adı kanka olan bir arkadaşımla birlikte evlerinde gece 3'e kadar dertleştik, hüzünlendik ve aynı şarkıyı dinledik.. Ali Kınık - Duvar Yazısı...

Sonra birlikte dışarıya çıktık... Yürürken mezarlığın kenarından geçiyorduk. Bana gel mezarlığa girelim orası daha sakindir ve tam kafa dinlemelik yerdir huzur buluruz dedi. Bende tamam dedim. Neyse mezarlığın içinde dua ederek girdik ve o geceyi mezarlıkta geçirdik. sabah uyandığımızda okula geçtik arkadaşım herkese söyledi, millet şaşkınlıktan öldü adımızı mezarcı koydulardı...

Ulan bu karı milleti adama neler yaptırıyor.. Şimdilerde geriye bakıp unutamadığım anılardan birisi olarak aklıma geliyor.

vakti zamanında 6 yaşında bir akrabamızın kızı okula yazılmıştı bende o okula yazılıyorda ben niye yazılamıyorum diye ağlamaya başladım neyse valide tuttu kolumdan götürdü beni okula. Kel bi tipini sevmediğim müdür vardı karşımda bende cılız küçük boylu bişiyim o zamanlar müdür bana baktı ve direk anneme bu çocuğu merdivende ezerler vs alamayız diyip sepetledi bizi. Neyse acaip derecede moralim bozuldu 6 yaşında bi çocuk olarak anneme kızıyorum bende sen niye bişi demedin tarzında. Sokağa çıktım ağlayarak elime yerden taş alıp annemlerin yatak odasının camına attım camda hayvan gibi delik oluştu annem sokakta beni kovalıyor neyse aradan zaman geçti tekrar okula götürdü beni müdüre yalvar yakar aldırdı okula. Bu sefer annem gidiyor diye zırlamaya başladım günlerce kadını yanımda tuttum. Bir gün bizimkisi kaçmış benden gizli gizli bende senmisin kaçan diyip arkasından duvardan atlayıp okuldan kaçtım. Kaçtım ama bi tarafdanda korku bastırıyor annem döverse diye eve de gidemedim bizim oralarda bir inşaatta girdim saklanıyorum. inşaatın en üst katına çıktım tüm mahalleyi tepeden izliyorum. Annemi evden çıkarken gördüm okula doğru gidiyordu beni korku sardı ( sonradan öğrendim ki kadıncağız yemek vs olayı için gelmiş sonrada bana bakmak için geri dönmüş ) Annem okula döndüğünde beni bulamayınca acaip korkmuş başıma bişi geldimi diye. Bende ise korku hala devam ediyor dışarı çıkamıyorum. Tüm mahallede aşağıda beni arıyor adımı bağırıyorlar. Ben yukarda yusuf yusuf durumlarındayım neyse akşam oldu hava karardı korkum iyice arttı en sonunda burada inlerle cinlerle hortlaklarla ugrasmaktansa annemden azar işitirim dedim indim aşağı eve yaklaştıgımda bizimkiler gördü beni annemin o halini unutamıyorum. Eline terliği alıp bana bi girişti görenler bu çocuk bu kadının evladını mı öldürdü der o derece pis dayak yedim ondan sonra lise yıllarına kadar okuldan kaçmadım bir daha