vakti zamanında 6 yaşında bir akrabamızın kızı okula yazılmıştı bende o okula yazılıyorda ben niye yazılamıyorum diye ağlamaya başladım neyse valide tuttu kolumdan götürdü beni okula. Kel bi tipini sevmediğim müdür vardı karşımda bende cılız küçük boylu bişiyim o zamanlar müdür bana baktı ve direk anneme bu çocuğu merdivende ezerler vs alamayız diyip sepetledi bizi. Neyse acaip derecede moralim bozuldu 6 yaşında bi çocuk olarak anneme kızıyorum bende sen niye bişi demedin tarzında. Sokağa çıktım ağlayarak elime yerden taş alıp annemlerin yatak odasının camına attım camda hayvan gibi delik oluştu annem sokakta beni kovalıyor neyse aradan zaman geçti tekrar okula götürdü beni müdüre yalvar yakar aldırdı okula. Bu sefer annem gidiyor diye zırlamaya başladım günlerce kadını yanımda tuttum. Bir gün bizimkisi kaçmış benden gizli gizli bende senmisin kaçan diyip arkasından duvardan atlayıp okuldan kaçtım. Kaçtım ama bi tarafdanda korku bastırıyor annem döverse diye eve de gidemedim bizim oralarda bir inşaatta girdim saklanıyorum. inşaatın en üst katına çıktım tüm mahalleyi tepeden izliyorum. Annemi evden çıkarken gördüm okula doğru gidiyordu beni korku sardı ( sonradan öğrendim ki kadıncağız yemek vs olayı için gelmiş sonrada bana bakmak için geri dönmüş ) Annem okula döndüğünde beni bulamayınca acaip korkmuş başıma bişi geldimi diye. Bende ise korku hala devam ediyor dışarı çıkamıyorum. Tüm mahallede aşağıda beni arıyor adımı bağırıyorlar. Ben yukarda yusuf yusuf durumlarındayım neyse akşam oldu hava karardı korkum iyice arttı en sonunda burada inlerle cinlerle hortlaklarla ugrasmaktansa annemden azar işitirim dedim indim aşağı eve yaklaştıgımda bizimkiler gördü beni annemin o halini unutamıyorum. Eline terliği alıp bana bi girişti görenler bu çocuk bu kadının evladını mı öldürdü der o derece pis dayak yedim ondan sonra lise yıllarına kadar okuldan kaçmadım bir daha