Yalnızlık.. Asabiyet..

Asabi olmaktan kaynaklanıyor olabilir.Bende lise 4'e gidiyorum 4 senedir aynı okuldayım 1-2 kişi dışında muhabbet etmişliğim yok kafama göre birini bulamıyorum ya yaptıkları çocukça geliyor yada fikirlerimiz uyuşmuyor..En güzeli yalnız takılmak bence Örneğin bugün arkadaşın doğum günü vardı botta millet oynadı filan ben öyle köşede oturdum neden öyle durdum bende bilmiyorum içimden gelmedi herhalde

Öncelikle şunu belirtmek istiyorum bu bir sitem değildir

9.sınıftayken herşey güzeldi.. Grubumuz vardı. Dolaşma,yemekhane,top oynama falan hep beraber yapıyorduk. Zamanla gruptan uzaklaşıp kendimi dinlemeye başladım. Tabii bu dediğim 2.dönemin ortalarında başladı. O dönem arada grupla takıldım arada uzaklaşıp kendimi dinledim. Okulda çevrem bayağı geniştir okulda 700 kişi varsa 9.sınıftayken 200ünü tanıyorumdur..

10.sınıfta sınıflar karıştığı için sınıftaki 29 kişiden 5-6 sını tanıyordum. Neyse herşey güzel gidiyordu. 3.hafta falan bunlar kapakla top oynamaya başladılar. Zaten 11 erkeğiz 8-9 tanesi top oynuyor 1 tanesi başka okuldan gelmiş.. Bende dışarı çıkıp bir banka oturup sürekli düşünüyordum gelen geçen yanıma geliyor selam veriyor gidiyordu. Kısacası x kişisi bir gruba girmeye çalışır. Mesela servisten iniyor x kişisi orda arkadaşlarının yanına gidiyor,takılıyor. Bu bana sığıntılık gibi geliyor. Servisten inip oturuyorum banka yanıma kim gelirse konuşuyorum vs.. Zamanla bu duruma alıştım yaklaşık 1 yıldır böyle takılıyorum.

Son zamanlarda kimseyi yanıma istemiyorum. Hareketleri çocukça geliyor. Konuşmaları çocukça geliyor. Geçen hafta 5-6 kişiyle kavga ettim. Kimse yanıma gelmiyor. Böyle mutluyum ama bazı şeyleri bu yüzden mi kaybediyorum diye düşünüyorum. Mesela okul aile birliğinden bir kadın var o gün geldi yanıma ben seni çözemedim vs dedi. Öğretmenlerde aynısını diyor.

Mesela bir kıza açıldığım zaman onun en yakın arkadaşı beni araştırıyordu hakkımda ismimden,soyismimden vs başka birşey öğrenemedi. Bundan dolayı mı kaybediyorum.

Mesela bir kızın beni sevdiğini biliyorum kız gelip muhabbet kurmak falan istiyor soğuk davranıyorum. Mesela kalemi düşüyor 1 metre öteme eğilip almıyorum. 3-4 kere sesleniyor öyle alıyorum. Kitabımı getiriyor bişey demiyorum vs..

Kısacası yalnızlıktan,asabi olmamdan mı kaybediyorum sizce ?

Yaşadıklarının tamamını yaşadım ve atlattım sayılır.

Tamamiyle asabiyetinden kaybediyorsun.Bizim okul 100 kişiydi.Herkes beni tanırdı.Bi kız seviyordu beni , kız yalvardı ama dönüp bakmadım bile.Sınıftakiler " Sen ne kalpsizsin vs." diyordu.

Bu sene aynı hataya düşmedim.Herkes o çocuksular gibi değildir sanırım.4 sınıftan 1er kişi grup kurduk.Öyle geziyoruz , herkes ağır oturaklı insanlardır.(Yerine göre )


Asabiyetten , yalnızlıktan kimse bişey kazanmıyor.Bir süre sonra çıkmaza girmekten başka.Biranevel sosyal ortama girmeye çalış.Kızla muhabbeti kur.

okul bitince hiç kimseyi görmeyeceksin okuldan öyle düşün,ona göre hareketlerini kontrol et ne yaparsan kendine

Yukarda belirttim gruba girmek sığıntılık gibi geliyor bana yanıma gelenle konuşurum ben.

718 kişi okulumuz herkesi az-çok tanırım. 9-10larla takılmam geç onları. 11lerden oturaklı kimse yok. Çoğu muhabbetimde 12lerle zaten.

Gruba gir demiyorumki.Grubunu kur . İkisi farklı şeyler.

Senin dediğin 3-5 kişi muhabbet ediyordur sen aralarına girersin.Benim dediğim sen muhabbet edersin başkaları yanına gelir