Aranızda ölümü Biz takdir ettik.

Selamın aleyküm arkadaşlar;

Bugün Vakıa Suresi’nde geçen çok çarpıcı bir ayet üzerine birkaç kelam etmek istiyorum.

> “Aranızda ölümü Biz takdir ettik. Bizim önümüze geçilmez.”
(Vakıa Suresi, 60. Ayet)

Bu ayet insanın en çok kaçtığı ama en kesin gerçeğini yüzüne vuruyor: Ölüm bir tesadüf değil, bir hastalık sonucu gelişen kontrolsüz bir son değil, bir kazanın ürünü değil… Takdir edilmiş bir vakit.

Devamındaki ayetlerde Rabbimiz şöyle buyuruyor:

> “Sizi benzerlerinizle değiştirmek ve sizi bilmediğiniz bir yaratılışta yeniden var etmek üzere (ölümü takdir ettik).” (Vakıa 61)

“Andolsun, ilk yaratılışı biliyorsunuz. Düşünüp ibret almanız gerekmez mi?” (Vakıa 62)

Yani mesele sadece ölmek değil…
Mesele yeniden diriliş.

Vakıa Suresi genel olarak üç gruptan bahseder:

Öne geçenler (Mukarrabun)

Sağ ehli (Ashab-ı Yemin)

Sol ehli (Ashab-ı Şimal)

Özellikle surenin başındaki şu tasvir insanı sarsıyor:

> “O büyük sarsıntı gerçekleştiğinde…” (Vakıa 1)
“Yeryüzü şiddetle sarsıldığında…” (Vakıa 4)
“Dağlar parçalanıp toz duman olduğunda…” (Vakıa 5-6)

Bugün dimdik duran dağların bile un ufak olacağı bir günde, insanın güvendiği makamın, paranın, sağlığın ne değeri kalacak?

Bir başka ayette Rabbimiz insanın acizliğini şöyle hatırlatıyor:

> “Attığınız meniyi gördünüz mü? Onu siz mi yaratıyorsunuz, yoksa yaratan Biz miyiz?” (Vakıa 58-59)

Yani başlangıcımız belli…
Sonumuz belli…
Aradaki yolculuk ise imtihan.

“Aranızda ölümü Biz takdir ettik” ayeti aslında korkutmak için değil, uyandırmak için.

Ölüm zamanı belli ama gizli.
Bu gizlilik ise insanın her an hazırlıklı olması için.

Rabbim bizleri Vakıa Suresi’nde bahsedilen sağ ehli ve öne geçenlerden eylesin.
Ölümü korkulacak bir son değil, rahmete açılan bir kapı olarak yaşayabilmeyi nasip etsin.

Selametle…

Bu konuyu görünce insanlara fakirliği övüp kendisi lüks içinde yaşayan siyasiler aklıma geliyor dini herşeye alet ettiler

Kur’an fakirliği romantize etmez, zulmü de meşrulaştırmaz. İsrafı da kibre dayalı lüksü de açıkça eleştirir. Ölçü nettir: adalet, samimiyet, kul hakkı.... Kim o ölçüye uymazsa, ister siyasetçi olsun ister sıradan biri, yaptığı kendi hesabınadır.

Öyle olmuyor işte hocam öbür dünyada hesabı sorulacak diyip normalleştiremez kimse bunları.

ama nihai hesabın allaha ait olduğunu bilmek bizi ölçüsüzlüğe düşmekten korur.

Tabiki orası öyle hocam haklısınız ama bu dünyada da kim bize ne Yaşattıysa çeker inşallah ölmeden görürüz