Yoruldum. Var mı başka benim gibi olan? - R10+

Selamun aleyküm arkadaşlar.
Mezun 3 olarak bu sene de YKS'ye hazırlanmaya "çalışıyorum". Ders çalışmam gerektiğini, çalışırsam ve başarırsam ne gibi güzelliklerle karşılacağımı, çalışmazsam canımın nasıl sıkılacağını, moralimin nasıl bozulacağını biliyorum. Ama içimden hiçbir şey yapmak gelmiyor. Az önce ders videosu açtım biraz izledim. Canım sıkıldı, odağım dağıldı ve videoyu kapattım. Şuan boş boş geziyorum internette. Ders çalışırken canım sıkılıyor diye dersi bırakıyorum, bu sefer de boş boş gezerken yine canım sıkılıyor. Sabah erken kalkmak istiyorum, bir türlü başaramıyorum. Gözümü açıyorum tekrar kapatıyorum. Sadece ders olarak düşünmeyin, bir şeyi yapma isteğim yok, içimden bir şey yapmak gelmiyor. Üstümde hep bir yorgunluk, halsizlik, isteksizlik var. Bu durumu yaşayan var mı? Yok mu bir çözümü veya önerisi olan?

Anksiyete belirtileri

mezun 2 olarak şunu önerebilirim 11 de kesin uykuda olun sabah 7-8 gibi kalkıp kahvaltı yapıp başlayın çalışmaya. odanız toplu masanız toplu ve temiz olsun her akşam masanızı ve programınızı yapmadan uyumayın sabah kalktığınızda odanızı yatağınızı toplayıp kahvaltı yapmayı unutmayın ayrıca denemeye girmekte fayda var artış yaşadığınızı gördükçe iyice hevesiniz artacaktır.

ayrıca sabah matematik çalışırsanız açılırsınız daha iyi gelir.

bide bol bol su içmeyi unutmayın

Üniversite okumayı ertele,finansal özgürlük için gece gündüz çalış.Kendini okul dışında geliştir,bilgi birikim yap.Devamlı oku,araştır. Finansal özgürlüğe ulaştıktan sonra istediğin üniversiteyi okursun. Online sisteme de maksimum şekilde herkesten iyi adapte ol.

Yalnız değilsin, bunu yaşayan çok insan var. Bu bir tembellik değil; uzun zamandır üst üste gelen baskı, yorgunluk ve hayal kırıklığı insanın içini boşaltabiliyor. Şu an hiçbir şey yapmak istememen çok anlaşılır. Kendini zorlamak yerine küçücük adımlarla denemek bazen daha iyi oluyor, 10–15 dakika bile yeter. Eğer bu halsizlik ve isteksizlik hayatının geneline yayılıyorsa, birileriyle konuşmak (rehber öğretmen ya da bir psikolog) gerçekten yardımcı olabilir. Bu hisler geçici, hep böyle kalmayacak.

Yalnız değilsin, bunu yaşayan çok kişi var. Bu tembellik değil, bayağı tükenmişlik. Mezun senesi insanın hevesini emiyor. Ama şunu fark ettim: ilham gelince değil, oturup başlayınca istek geliyor. Her şeyi toparlamaya çalışma, 10–15 dakika bile yeter. Bugün olmazsa yarın, ama tamamen bırakma. Bu hal geçici, emek kalıcı. Kendine yüklenme, devam et.

Kesinlikle tek önerim finansal özgürlük olur, hocamın dediği gibi üniversiteden çok daha önemli birşey. Tabi eğer fizik, bilim, sosyoloji, psikoloji gibi alanlarda okumayacaksan. Onun dışında bütün eğitimlerin iki katını kendin tecrübe edinerek öğrenebilirsin.. Eğer alanın dijital bir iş olacaksa, kesinlikle ingilizce öğrenip yabancı kaynaklardan eğitim almanı tavsiye ederim.
Üniversite de akedemisyen olunca, kendini bir şey sanan insan evlatlarının egoları ile uğraşmazsın. Üni paranı kendin verirsin (finansal olarak özgür olursan üni ihtiyacı duymazsın)
Kısacası 4 sene takla atarak okul biterecem diye perişan olup vakit harcayıp birde 2-3 yıl tecrübezsizsin diye iş peşinde koşturacaksın yaş olacak 26-27. Ne zaman birikim yapacaksın? Ne zaman gezeceksin? Ne zaman evleneceksin? Gibi soruları kendine sorduğun zaman geç kalmış hissedersin.
Üniversiteyi 3.sınıfta bırakmış biri olarak söylüyorum; üniversite koca bir vakit kaybıdır. Meslek edinmeye veya iş kurmaya bak. Garsonluk yaparak bile sermaye oluşturabilirsin. (çoğu mezundan daha yüksek maaş alırsın garsonlukta bile)

hocam depresyona dogru gidiyorsunuz. Gelecek kaygısı ve diger sorunların birleşiminde olması son derece olağandır. Her ne kadar bu durumda olsanizda isteksizde olsaniz da kendinizi ileriye dönük zorlamanız lazım. hiç birşey yapmasanız da o saate kendinizi zorlayıp kalkın bir yürüyüş yapın sonra geri kalan planlarınızı ilk günler istemeseniz bile daha sonra başlarsınız

Hocam selamlar,
Yaşadığın bu halsizlik sadece psikolojik olmayabilir, bir kan tahlili yaptırıp B12 ve D vitamini değerlerine baktır. bazen vücut bitik olunca zihin de kendini kapatıyor.
Şu an o "konfor alanı" denilen güvenli ama verimsiz bataklıkta enerjin emiliyor. Günlerin döngüye girdi, bu döngüyü kırmak için mekan değişikliği yapmalısın (kütüphane vb.) Ayrıca "üniversite okumak boş iş" falan değil. Bir yandan kendini geliştirirken bir yandan doğru bölümü, doğru bir çevrede okuduğun zaman kazandığın vizyon ve networking seni hayata 1-0 önde başlatıyor. O kapıdan içeri girdiğinde bu çektiğin çilenin her saniyesine değdiğini göreceksin.