Türkiye Neden Bir Çin Olamadı?

Şuan Çin gerçekten Yapay zekadan otomotive tekstile neredeyse bütün sektörlerde zirveye oynuyor.ve bunu son 10 senede arşa çıkardılar.önünü kesecek bir ülke yok gibi.Bundan 5 yıl önce RTE söylemi ile Çin Ekonomi Modeli neden tutmadı sizce?
Bugün gemi yolu kara yolu açısından Avrupa ve Asyayı Birleştiren Türkiye ; neden hala üretici değilde tüketici konumda?
Yada Şöyle Sorayım;
Çin’de olupta Türkiye’de olmayan ne var?

Ülkeyi yönetenler, ülkenin ileriye gitmesini hedefleyen kişiler olamadı. Devletin malı deniz, yemeyen keriz.

Ekstra eklemek isterim;
Bu kadar ucuz iş gücü ülkemize geldi ama biz ne yazık ki değerlendiremedik ve bu treni de kaçırdık.

çünkü, çin her türlü ürününü ülkesinde ürettiği için ithal ürün az o nedenle türkiye çin olamaz.

amerika , israil , çin elini ayağını çekse türkiye sıfır malesef pardon turşu değil hoşaf mış


https://www.youtube.com/watch?v=mgg-uucbkhs

Üretim olmadan çok zor.

Hocam zaten temel kaynağı bu ama adamlar bir günde bu seviyeye gelmedi.yola çıkarken bunu düşündüler ve başardılar.Hatta adamlar ajan gibi diğer büyük markalardan yeni çıkacak inovasyonu içerden birinden para karşılığı satın alıyor ve kendi yapmış gibi pazarlıyor.

aradaki fark çinde bulunan arkadaşımız varsa benimle aynı fikirdedir.
çinde 5 metre karede olsa kendi evleri var çalışanların
beslenme konusunda bize göre yanlış gelsede çok besleyicidir.
çin hala krallık mantığıyla yönetiliyor cezalar çok ağır hapse girsen çıkamazsın adaletin kralı var
biz küçük görsek bile çalışanların çok ciddi imkanları var.
sen türk milletini amele olarak görüp çin mantığna gidersen ekonomide çöker ülkede

“Türkiye üretmedi” söylemi tarihi olarak doğru değil.
Aksine, Türkiye çok erken başladı ama yarı yolda bırakıldı.
Cumhuriyetin ilk yıllarında:

• Kayseri Uçak Fabrikası (1926) → Alman Junkers lisansıyla uçak üretti, ihraç bile etti
• Nuri Demirağ uçakları → Tamamen yerli tasarım, seri üretime çok yakındı
• Devrim Otomobili (1961) → 129 günde üretildi, teknik olarak çalışıyordu
• Gölcük tersaneleri, şeker fabrikaları, demir-çelik → Hepsi planlı sanayileşmenin parçasıydı

Yani mesele “biz yapamazdık” değil. Yaptık.
Peki ne oldu?

1. Siyasi istikrarsızlık ve yön değişimi
   Her iktidar bir öncekinin projesini ya durdurdu ya çöpe attı. Çin’de “devlet devamlılığı” var, bizde “iktidar devamlılığı” yok.
2. Dışa bağımlı kalkınma tercihi
   1950’lerden sonra Türkiye’ye şu model biçildi:

“Sen üretme, biz satarız.”
Marshall yardımlarıyla tarım ve ithalat teşvik edildi, sanayi geri plana atıldı.

1. Yerliyi koruyamama
   Çin yerli üreticisini gümrükle, teşvikle, yasayla korudu.
   Türkiye yerli girişimi rekabete erken attı, ezildi.
2. Rantın sanayiden daha cazip hale gelmesi
   Fabrika kurmak 10 yıl ister, arsa 1 yılda para kazandırır.
   Bu zihniyet değişmediği sürece sanayi gelişmez.
3. Beyin gücünün yönsüz kalması
   Mühendis vardı, akıl vardı ama arkasında süreklilik yoktu. Çin mühendisini fabrikaya soktu, biz masaya gömdük.

Şu çok net:
Türkiye, Çin’den daha erken sanayileşme kıvılcımı yaktı ama söndürdü.
Çin ise geç başladı ama asla vazgeçmedi.
Bugün farkı yaratan şey teknoloji değil, para değil;
ısrar, disiplin ve devlet aklı. Umarım açıklayıcı olmuştur.