• 07-11-2025, 14:01:15
    #46
    Önerim : Öncelikle Aileniz ile durumu bütün şeffaflıgıyla paylaşın , unutmayın çocugunuzun Kahramanı siz olucaksınız ona güzel bir gelecek vermeniz gerekiyor . Yaptığınız işi acilen paydos edip bir işletmede sabit gelire başlayın . Faiz binicek ama en azından 12 ay 24 ay 36 ay günün sonunda rahata çıkıcaksınız . Eğer olmuyorsa gerçekten zorlamayın anlamı yok Kendinizi yıpratmayın . Borç dediğimiz şey gerçekten kapanıyor sadece sabır gerekiyor . Rabbim inşallah çocugunuzun hatrına size bir çıkış kapısı gösterir .
  • 07-11-2025, 14:10:03
    #47
    serterefendi adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Selam olsun,

    20'li yaşlarımda içinde trenle gezilen bir sitede villada yaşıyordum.
    Battık ve 1+1 bir dairede yaşamaya başladık.
    Para nedir, hesap nedir bilmez bir hayat yaşarken tavuk dürüm + ayran 4 TL vermesem mi diye düşündüm.
    30'lu yaşlarımda artık eskiye dönmek, düze çıkmak imkansız derken daha üstüne çıkmış buldum kendimi.
    Hani sorsalar imkansız derdim çünkü tek bir ışık bile yoktu ama o ışık uzaktan gözükmüyor birden parlıyor.
    Hülasa size tavsiyem umutlarınızı yitirmeyin.
    Borçlar ödenir, ödenmez hatta sorunlar yaşanır ama çözülür.
    Çözülmezse bile çözülmesin bırakın olacak olan olsun.
    Sonrasında başka umutlar yeşerir.

    Umudunuzu kaybetseniz bile ortada duvar bile yokken birden kapı belirir ve o kapıdan başka bir hayata geçersiniz.
    Umutsuz olduğum dönemlerde yenildim tamam ama dur bakalım ne kadar dibe batacağım diyerek sabrettim zira dibi görünce daha aşağısı olmayacak illaki yukarı bir adım atılacak.
    Aynen öyle yaşamak iyi hoş tabii ki, ancak asıl temel de unsur; umut arkadaşlar, değerli hocamın da dediği gibi, ötesi boş, gerisi gerisim geriye gelir..
  • 07-11-2025, 15:19:06
    #48
    Umudunu kaybetme hocam zamanında 27 tane icra dosyam vardı. Telefonları açamaz hale gelmiştim.
    Şimdi çok şükür borçlar bitti. Al sat yapıyorum.
    Size tavsiyem çevrenizde güvendigin emlakçı var ise onlarla çalışın sponsor reklamlar çıkın birşeyler satmaya çalışın bi mülk satsanız en kötüsünden 100 150 k size düşer
  • 07-11-2025, 15:50:16
    #49
    Hocam öncelikle sakinliğinizi koruyun sizin elinizde bir meslek var ve r10 gibi Türkiye'nin en büyük webmaster platformunda hizmet verme imkanınız var.
    Bence bir danışmanlık yada hizmet konusu açın yapabildiklerinizi ve kazançlarınızı paylaşın. Bir yerden tekrar başlamak gerekiyor.
    "Ayağa kalk! uyumak için önümüzde sonsuzluk var."
  • 07-11-2025, 16:05:51
    #50
    Ben de aynı durumdayım hocam sabrediyoruz umarım bir gün düzlüğe çıkarız.
  • 07-11-2025, 17:09:57
    #51
    Hocam kaybettiğinizi düşünmeyin tecrübe kazandınız. Bilginize mesleğinize yatırım yaptıysanız korkmayın. Aynı miktarları gene kazanırsınız. Belki kazancınız cok daha fazla olacak çok daha büyük kazancı kaybetmeden önce bunu yaşadınız böyle düşünün derim bence. Bilgi ve meslek paradan daha değerlidir bilginiz ve mesleğiniz varsa korkmayın derim.
  • 07-11-2025, 17:20:08
    #52
    geçmiş olsun. dubaide inşaatlarda yüksek maaşla çalışabilirisinz. bi araştırın hocam. kısa yoldan bu şekilde kapatılabilir gibi.
  • 07-11-2025, 18:13:04
    #53
    dijital1 adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Arkadaşlar çırpındıkça battım,
    . Battıkça daha da çırpındım. Her seferinde bir umıt deyip kartlar krediler ç elden borçlar. Sürekli bir umut oldu her seferinde yine battım. 8 aylık bir kızım var tek tutunduğum şey ama artık...
    Dertleşelim r10 ailesi belki de aç bu son benim için
    Kim size akıl verdi. Kumardan kazanılacağını kim söyledi.
    Buna ayırdığın parayı kriptoda spot olarak değerlendirsen, 4 5 kat artışda satsanız güzel kar elde ederdiniz.
  • 07-11-2025, 18:22:20
    #54
    Allah yardımcınız olsun ama pes etmeyin. Çok zor zamanlardan geçtim ve geçiyorum. Yaşım 40, kirada oturuyorum. Birikim falan yok ve ellerinizden öper iki çocuğum var. Uzun zaman işsiz kaldım; ki şu anda bile asgari ücretli bir işte çalışıyorum. Pes ettiğim, etmek istediğim, uykusuz kaldığım çok zamanlar oldu ama her seferinde bu çocukları bu zalim dünyada bir başına bırakamam diyerek mücadeleyi bırakmadım. Çok eksiğimiz oluyor, çok yarım hissediyorsun çoğu zaman ama çocukların bir gülüşü, bir sorusu bile tüm dertleri unutturabiliyor..Bizim payımıza düşen mücadele etmek ve çabalamaya devam etmek. Bildiğim tek şey var, çocuklarımın her anına şahitlik etmek ve bu süreçte yanlarında olmam gerektiği..siz de pes etmeyin, umarım en kısa sürede her şey rayına girer ve bu yazdıklarınızı " vay be ne günlerden geçmişim " diyerek okursunuz...