boşluktayım.... tecrübesi olanları dinlemek isterim...

para varken elinde tut 2 gün sonra aynı paraları kazanamayabilirsin..

Battığım dönemler ben de böyle hissetmiştim. Bir dönemlik gelip geçiyor ama o anda sanki hiç geçmeyecekmiş gibi, hep bu modda takılacakmışsın gibi hissediyorsun. Senin de dediğin gibi, sevgilinle bile vakit geçirirken mutlu olamıyor, akşam eve geldiğinde harcamayı nereye yaptığını bilemiyorsun. Bu durum bende, batmadan önceki iyi dönemlerden kalma bir şeydi.


İşlerim iyi giderken hiç bu durumları düşünmediğimden, battıktan sonra artık evde boş boş yatmak bile bana batıyordu ama yapacak bir şeyim yoktu.


Ay başında 10 bin borcum oluyordu. Ay ortasında borcumun yarısını ödüyordum ama ay sonunda yine 10 bin borcum oluyordu. Bu durum tamamen para idaresini sağlayamamakla alakalı ve gerçekten kötü bir durumdu.


Paramın çok olduğu zamanlarda da az olduğu zamanlarda da ne iyi ne kötü hissediyordum. Ortalama bir insandım genel olarak ve bundan memnundum. Ama battıktan sonraki borçlanma dönemimde, senin de yaşadığın o duyguları yaşadım.
“Bu durum geçti mi?” diye soracak olsan, geçmedi. Şu anda da borcum var. Resmen borçlarımı ödemek için ay sonuna kadar iş kovalıyor ve çalışıyorum. Ama artık yeniden bir şeyler için çabaladığım için mutluyum. Olmasa da mutluyum; çünkü artık bir şeyler için tekrar çabalayabileceğimi, olmasa bile çaba gösterebileceğimi gördüm.

Önceden 7 gün boyunca uykusuz bilgisayar başında iş yaparken, battığım dönem o kadar tiksinmiştim ki bilgisayarı açmak istememeye başlamıştım.
Ama dediğim gibi, kendin için ya da hedeflediğin yer için bir çaba göstermelisin. Amacın olmalı ve bu amaç doğrultusunda ilerlemelisin. Yoksa hayat tamamen boş geliyor ve para sadece bir araç haline dönüşüyor.
Ha zaten öyle; ama ot gibi yaşayıp para kazanıp harcayabilirsin ya da bu parayı bir amaç uğruna (eğlenmek vs.) harcayıp devam edebilirsin. Bu tamamen senin elinde. Amacını ve hedefini belirlediğinde her şey yavaş yavaş düzene girmeye başlıyor.

Evet, doğru diyorsunuz. Haklı olabilirsin. Benim hayatımda gerçekten büyük bir sorumluluk olmadı. Aileme bakma yükümlülüğüm yok, benden öyle bir şey talep eden de hiç olmadı. Kimseye hesap vermedim, çevremde de bana hesap soran çıkmadı. Bu yüzden de sorumluluk almadan yaşamışım gibi görünüyor. Senin dediğin gibi olabilir ama işin garibi şu; bazen kendim bi sorumluluk almak istediğimde bile ondan keyif alamıyorum. Yani sorumluluk olsa bile beni motive etmiyor, tat vermiyor. İşte asıl takıldığım nokta bu

Şu son 4-5 senedir ben de aynıyım. Yüzüm gülüyor gibi ama içimiz kan ağlıyor. Hiç bişey en ufak zevk vermiyor. Dost desen eskisi gibi kimse yok. İş stresi desen artık insanlarla uğraşmak sinir stres gerçekten nefret ettiriyor. Yaşamanın bir anlamı olmalı, amaç olmayınca parayı da tutamıyoruz.

herkesin hayatında böyle geçişler olabilir ama bende son 4-5 senedir bu süreç/döngü devam ediyor... Sosyal aktivitelere de gittim, arkadaşlarımla rutin etkinlikler de yaptım. Hatta bazen beni çağıran, yanımda olan dostlarım oldu. Ama şunu fark ettim; ne kadar çok aktiviteye katılsam, ne kadar düzgün sosyal bi ortama girsem de işin sonunda yine aynı boşluk hissine dönüyorum. yardım da etsem, rutin de oluştursam o keyif gelmiyor. Yani denedim aslında ama şu an geldiğim noktada yine de keyif almıyorum. Ağır depresyondayım sanırım.

yaşantımdan keyif alamamam, mutlu olamam illa ki DEHB olduğum anlamına mı gelir, bilemiyorum. Kısmen olabilir diyorsun ama ben bunun tamamen ilaç veya doktorla çözülecek bir şey olduğunu da düşünmüyorum. Çünkü mesele sadece bir teşhis değil gibi geliyor bana. Hayatın benim için bir anlamı şöyle olsa olur diyemiyorum, sadece böyle bir boşluk hissi var. Yani sanki hiçbir şey tat vermiyor, hiçbir şey beni motive etmiyor. Benim en çok kafamı karıştıran da bu aslında. Yukarıda hocamın dediği gibi sorumluluk olmamasına bağlıyorum şuan sorumluluk alacağım hiçbir şey yok hayatımda...

Biz de mecbur borçlanıyoruz ama ödemek nasip olmuyor borç her geçen artıyor. Senin borçtan kastın ne nasıl ödüyorsun? 250k borç var ödemek için tavsiye beklerim. 70k gelir var 40k zorunlu ev gideri 20k kartlaron faizini gidiyor 22k kredi taksitleri yani her ay eksi 10 bin

İyi de bilader yanlış kişi ile evlen demedim. Sevdiğin biri ile evlen gerçek manada şifa bulursun

Bir gün gerçeklerle uyanırsınız, ufak şeylerle bile çocukken güldüğünüz gibi içten gülmeyi hatırlarsınız. Bence siz yinede o günü beklemeyin, günü kurtarmak yerine hazır imkanınız varken başarı odaklı tatminlere alıştırın kendinizi.