Battığım dönemler ben de böyle hissetmiştim. Bir dönemlik gelip geçiyor ama o anda sanki hiç geçmeyecekmiş gibi, hep bu modda takılacakmışsın gibi hissediyorsun. Senin de dediğin gibi, sevgilinle bile vakit geçirirken mutlu olamıyor, akşam eve geldiğinde harcamayı nereye yaptığını bilemiyorsun. Bu durum bende, batmadan önceki iyi dönemlerden kalma bir şeydi.


İşlerim iyi giderken hiç bu durumları düşünmediğimden, battıktan sonra artık evde boş boş yatmak bile bana batıyordu ama yapacak bir şeyim yoktu.


Ay başında 10 bin borcum oluyordu. Ay ortasında borcumun yarısını ödüyordum ama ay sonunda yine 10 bin borcum oluyordu. Bu durum tamamen para idaresini sağlayamamakla alakalı ve gerçekten kötü bir durumdu.


Paramın çok olduğu zamanlarda da az olduğu zamanlarda da ne iyi ne kötü hissediyordum. Ortalama bir insandım genel olarak ve bundan memnundum. Ama battıktan sonraki borçlanma dönemimde, senin de yaşadığın o duyguları yaşadım.
“Bu durum geçti mi?” diye soracak olsan, geçmedi. Şu anda da borcum var. Resmen borçlarımı ödemek için ay sonuna kadar iş kovalıyor ve çalışıyorum. Ama artık yeniden bir şeyler için çabaladığım için mutluyum. Olmasa da mutluyum; çünkü artık bir şeyler için tekrar çabalayabileceğimi, olmasa bile çaba gösterebileceğimi gördüm.

Önceden 7 gün boyunca uykusuz bilgisayar başında iş yaparken, battığım dönem o kadar tiksinmiştim ki bilgisayarı açmak istememeye başlamıştım.
Ama dediğim gibi, kendin için ya da hedeflediğin yer için bir çaba göstermelisin. Amacın olmalı ve bu amaç doğrultusunda ilerlemelisin. Yoksa hayat tamamen boş geliyor ve para sadece bir araç haline dönüşüyor.
Ha zaten öyle; ama ot gibi yaşayıp para kazanıp harcayabilirsin ya da bu parayı bir amaç uğruna (eğlenmek vs.) harcayıp devam edebilirsin. Bu tamamen senin elinde. Amacını ve hedefini belirlediğinde her şey yavaş yavaş düzene girmeye başlıyor.