Toplumca ruhsal iflas mı ettik? Herkes gergin, kimse umutlu değil...

Evet bizim insanımız en düşüğe ve en olanı hedeflemeyi sever, bana göre tarih boyunca hep "aman durun sesinizi çıkarmayın" kafa yapısında ilerlemişiz. Bunun en büyük sebebi ŞÜKÜR ETMEK kavramını yanlış anlamaktan geçtiğini düşünüyorum. Sosyal olarak çürüdük eski samimiyet yok renkler soldu (bu dünya genelinde böyle). Geçim sıkıntısı, toplumsal depresyon. İnsan artık ne yiyeceğini düşünüyor. Bende öyle hissediyorum burada bir r10'da ki insanlar bile öyle olmuş artık, eski samimiyet yok çünkü herkes kendi derdinde gülmeyi şaka yapmayı kaldıramıyoruz. Çünkü gelecek kaygısı çünkü o çünkü bu mesajı atarken bile yanlış anlaşılma korkusu ile atıyorum mesela. R10'dan biri "yaww kardeşim ne diyorsun sen" diyecek diye cümlelerime ekstra özen göstererek kuruyorum. Ben çocukluğumdan beri yazılım ile uğraşan kendi halinde olan bir insandım. Kendi emeğimle ve kendi çabamla eksi'den gelerek bazı şeyleri yapan bir insanım forumdaki insanlar gibi kimsenin mükemmel bir hayatı olduğunu düşünmüyorum her neyse. Umut yok hocam istek yok azim yok, psikolojimiz bozuldu toplum olarak papağan gibi aynı şeyleri yazdığımın farkındayım ama geçen günlük alışveriş için burada çok gidilen yerel bir markete gittim kasiyer abladan poşet istedim bakın "POŞET" parasını istediğim 25 kuruşluk poşet. O poşetin ambalajının sarılı olduğu silindir kartonu kasaya öyle bir vurdu ki, acaba küfür mü ettim diye düşündüm. Seni çok iyi anlıyorum, bu yüzden dolayı da umudunu kaybetme illa bir gün TOPLUM olarak bu günleri de atlatacağız bizim gibi düşünen insanlar da olduğunu biliyorum. Ekonomik kriz olupta bizim gibi olmayan güney amerika ülkeleri vardır elbet çokça belgesel izliyoruz. Türk insanı sıcaklığı ile hep başka ülkelerde anılmış ama kendi vatandaşımıza hiç sıcak değiliz ya da artık sıcak değiliz.

Sorduğun şeyle belki ilgisi yoktur kusura bakma, biraz içimi dökmek ve biraz zerzeniş yapmak istedim. İyi forumlar hocam (Şükür Etmek kötü bir şey değil fakat her zaman iyisi için refah için çabalamakta yanlış değil.)

Görüyorum ki yalnız değilmişim. Hepimiz benzer şeyleri yaşıyoruz ama konuşmadıkça sanki sorun yokmuş gibi bir illüzyon yaratılıyor. Ekonomik kriz elbette etkili ama insan ilişkilerindeki bu sertleşmenin, bu tahammülsüzlüğün tek sebebi para değil gibi geliyor bana. Sanki umut bitti, insanlar sadece günü kurtarmaya çalışıyor. Gülümsemek bile lüks oldu.

Antideprassan kullanımı dünya genelinde artış gösteriyor, buda demek oluyorki sadece sorun türkiyede değil fakat her zaman ekonomiyi ön plana koyuyoruz, ancak sosyal medyalar ve akıllı telefonları es geçmemek gerekiyor. İnsanları birbirinden uzaklaştıran şey telefonlar aslında. Ekonominin payı varmı var ama bu forum 10 sene öncede vardı 7-8 yıl önceki gündem konularını açın yine aynı şeyleri bulabilirsiniz, bir nevi dejavu. Ekonomi gelecek kaygıları vs veya herhangi bir şeyi takıntı haline getirdiğinizde bir süre sonra hasta olmaya başlıyorsunuz. Eski toprakların bir lafı vardır, insan kendi kendinin doktoru olmalı.

Yabancı ülkelerde gayet rahat yaşayanları görüyorum hocam. Bunu sokaktan anlayabiliriz sokakta dolaşın yüzü asık insanlar göremezsiniz orda çok,birde türkiyede gezin.