Evet bizim insanımız en düşüğe ve en olanı hedeflemeyi sever, bana göre tarih boyunca hep "aman durun sesinizi çıkarmayın" kafa yapısında ilerlemişiz. Bunun en büyük sebebi ŞÜKÜR ETMEK kavramını yanlış anlamaktan geçtiğini düşünüyorum. Sosyal olarak çürüdük eski samimiyet yok renkler soldu (bu dünya genelinde böyle). Geçim sıkıntısı, toplumsal depresyon. İnsan artık ne yiyeceğini düşünüyor. Bende öyle hissediyorum burada bir r10'da ki insanlar bile öyle olmuş artık, eski samimiyet yok çünkü herkes kendi derdinde gülmeyi şaka yapmayı kaldıramıyoruz. Çünkü gelecek kaygısı çünkü o çünkü bu mesajı atarken bile yanlış anlaşılma korkusu ile atıyorum mesela. R10'dan biri "yaww kardeşim ne diyorsun sen" diyecek diye cümlelerime ekstra özen göstererek kuruyorum. Ben çocukluğumdan beri yazılım ile uğraşan kendi halinde olan bir insandım. Kendi emeğimle ve kendi çabamla eksi'den gelerek bazı şeyleri yapan bir insanım forumdaki insanlar gibi kimsenin mükemmel bir hayatı olduğunu düşünmüyorum her neyse. Umut yok hocam istek yok azim yok, psikolojimiz bozuldu toplum olarak papağan gibi aynı şeyleri yazdığımın farkındayım ama geçen günlük alışveriş için burada çok gidilen yerel bir markete gittim kasiyer abladan poşet istedim bakın "POŞET" parasını istediğim 25 kuruşluk poşet. O poşetin ambalajının sarılı olduğu silindir kartonu kasaya öyle bir vurdu ki, acaba küfür mü ettim diye düşündüm. Seni çok iyi anlıyorum, bu yüzden dolayı da umudunu kaybetme illa bir gün TOPLUM olarak bu günleri de atlatacağız bizim gibi düşünen insanlar da olduğunu biliyorum. Ekonomik kriz olupta bizim gibi olmayan güney amerika ülkeleri vardır elbet çokça belgesel izliyoruz. Türk insanı sıcaklığı ile hep başka ülkelerde anılmış ama kendi vatandaşımıza hiç sıcak değiliz ya da artık sıcak değiliz.
Sorduğun şeyle belki ilgisi yoktur kusura bakma, biraz içimi dökmek ve biraz zerzeniş yapmak istedim. İyi forumlar hocam (Şükür Etmek kötü bir şey değil fakat her zaman iyisi için refah için çabalamakta yanlış değil.)
Şükretmek konusundaki düşüncene de %100 katılıyorum. Biz şükretmeyi tevekkülle karıştırdık. Şükretmek başa gelen her şeye razı olmak değildir. Şükretmek sahip olduklarını fark edip daha iyisi için mücadele etmektir aslında. Ama biz zamanla şükret diyerek sesi kısmanın, pasifleştirmenin bir yolu haline getirdik. Bu yüzden de bir şeyleri değiştirmek yerine, kabullenmeyi kutsal saydık.