İstanbuldan Taşınıp Mutlu Olan Var Mı?

İstanbul’un kalabalığı, şehrin stresi artık bazı şeyleri sorgulamama neden oluyor. Uzun zamandır eşimle istanbuldan taşınıp gitmeyi düşünüyoruz. Daha önce bir cesaretle istanbuldan ayrılanlar oldu mu? Nasıl bir süreç yaşadınız gittiğiniz yerde mutlu musunuz? Gelin bu konuda dertleşelim.

2 sene önce Tekirdağa yerleştim. 26 yıllık macerayı bitirdim. Tek kelime ile şunu diyebilirim: Kurtulun İSTANBUL'DAN...!
istanbula gezmeye günübirlikik gidin. Yaşanmaz bir şehir olmuş. Robotlar şehri, robotlaşmış insanlar şehri..
Çocuklarım sabah çıkıyor dışarı akşama kadar geziyor, Bisiklet biniyor, bahçede sokakta. Ne trafik var, ne saçma sapan şeyler. Komşuluk desen mükemmel

Sırf trafikten kurtulmak için bile İstanbuldan taınırdım. Kaldı ki en çok çocuklarıma yaradı. Apartmanda değil bahçede, mis gibi hava da, pskilolojik olarak daha iyi yetişiyorlar. Kurtulun İstanbuldan... Ben kurtuldum.26 sene sonra olsa bile

Kendimde meyve fidanı dikiyorum, bahçem ile ilgilleniyorum, meyve ağaçlarını buduyorum, nisan 15 dedin mi erikelri kütür kütür dalından yemeye başlıyorum. ilk baharda sebze yetiştiriyorum vs vs. Şu dünyaya bir kere geliyorum insan gibi yaşamak lazım. Şehirlerde daha 35 yaşına gelmeden saç sakal beyaz olan, başında saç kalmamış sitresle baş etmeye çalışanlar yerine mandıra filozofu gibi hayatın lezzetini almaya çalışıyorum. Şu dünyaya bir kere geliyoruz ne de olsa..

33 sene istanbulda yaşadım,orada doğup büyüdüm tam 1 sene önce tekirdağ çorluya taşındım, istanbula 45dk canım istediğinde gidip gezip geri geliyorum. Hoş çorlu artık büyük şehir gibi olmuş nüfusu fazla ama en azından sakin ve fabrikaların bulunduğu bir yer olduğu için genellikle çalışan kesim ve vardiyalı durumlar var. İyi yönleri sakin olması, istanbula yakın olması,yaşantının kısmen ucuz olması. Eksi yönleri ise sıkıcı yani büyük şehirden gelip alışmak zor, havası aşırı kirli ve kötü.

Yinede pişman değilim.

Ben rotasyona memur olduğum için ayrılmak zorunda kaldım... Ama yinede bir açı sunmak isterim.

Alışkanlıklarımız konfor alanı oluşturuyor. Konfor alanını bırakmakta zorlanıyoruz.

Eğer iş sıkıntınız yoksa, istanbul'dan ayrılın.
Çok küçük bir şehir tercih etmeyin.
Akrabalarınıza/arkadaşlarınza yakın olan şehri seçmeye çalışın. En azından çok uzak olmasın.
Eğer İdeolojik-Kültürel farklılıklara tahammül gösteremeyecek biriyseniz, İzmir ve çevresini,Antalya ve çevrsini, Antep ve çevresini,Çanakkale ve çevresini,Adıyaman-Mardin, Isparta-burdur-afyon gibi bölgeleri ayrı ayır elealarak düşünün.

iş sıkıntınız yoksa;
çocuklarınızı düşünün, seçtiğiniz şehir eğitim yönünden biraz iyi olsun.
çocuklarınızı düşünün. istanbul gibi sıkıntılı yerlerde çocuk büyütmek hele kız çocuğu büyütmek çok zor.
Değişik bir devirdeyiz. Neredeyse bütün değerlerin içinden geçtiler.
Hele Müslümanlık diye bir şey kalmadı.

Çocukların şehvet oyunları, normalleşti.

Hataylıyım. İstanbul'da yaşayan tanıdığım iki aile var malı mülkü ne varsa satıp buraya yerleştiler. Çokta mutlular. Beklenen Marmara depremi sebebiyle tabi. Haa ayrıca akrabaları var burada bir diğer sebep.

Hocam depremden kaçıp deprem bölgesine nasıl geldiler şaşırdım..

Yazın şehir değişikliği yaptık bir ilçeye yerleştik. İlçede yaşamanın ilk aklıma gelen negatif yönlenleri; soba ile ısınıyoruz, ufak tefek şeylerde bile bazen şehir merkezine hastaneye gitmek gerekiyor ( Ortalama 1.5 - 2 saat) İlk aklıma gelen pozitif yönlenleri; çocuklar artık toprakla oynayabiliyor, komşuluk var, strest yok.


İyi ki taşınmışız diyoruz. Bizim karar vermemizde iş sorununun olmaması büyük etken oldu. İşe gelip gitme zorunluluğu yoksa büyük şehirlerde yaşamanın pek bir avantajı yok.

İstanbul'dan kurtulan hayatını yaşar. Dayanılmaz bir şehir.

Eşim inşaat mühendisi, ben kamuda sanat yönetmeniyim. İstanbul’da kiradayız. Izmir’de Urla, Selçuk, seferihisar gibi şehir merkezine uzak sakin bir yere taşınmayı düşünüyoruz baktığımız yerlerde de bir arsa veya evimiz yok. Eğer istanbuldan ayrılırsak işlerimizden istifa etmiş olacağız. Gittiğimiz yerde de iş imkanı zor gibi duruyor aklımızı asıl karıştıran durumda ya hazır çalışıyorsunuz iyi bir işiniz maaşınız var gidip ne iş yapacaksınız diyenler. İstanbul’da çalışıyoruz kazanıyoruz ama ev iş gidip gelmekle geçiyor sadece ömür kazandığımızı istediğimiz gibi bile harcayamıyoruz. Galiba bizde gemileri yakıp ilerleyen süreçte yolcu olacağız.