17 ağustos 1999 anıyoruz

Sakarya (Adapazarı)



Düzce




Kocaeli




Yalova






Yaşamayan bilemez diye giriyorum lafa. O zamanlar 9 yaşında bir çocuktum. Ama herşeyin farkındaydım o acının o yaşanmışlıkların o gürültü toz ve dumanın. Yaşıtlarımın cesedi kanlar kokular herşey gözlerimin önünde. Oda ne o enkazdan çıkan ilk defa aşık olduğum çocukluk aşkımın cesedi değil mi ben neden ölmedimki o öldüde ben neden ölmedim dedim içimden. Bilmiyordum annem babam kim bilir nasıldı ben merkezindeydim depremin. Düşünüyordum ağlayarak korkudan ama birşeyde yapamıyordum tek gördüğüm sevdiğim kişinin cansız bedeni hala gitmiyor gözlerimin önünde 10 yıl oldu ama gitmiyor. Eve geldik nihayet annem babam ve ablam sağ herkes sağ ama acı haber tez duyulur amcam canım amcan ölmüş ama karısını ve çocuklarını kurtardıkdan sonra ölmüş bir şok daha tam 6 ay konuşmadım konuşamadım kimseyle unutmadım kimseyi. Yine hatırladık 9 yıl kimseyi sevmedim ben ondan sonra sevemedim unutmadım.

Ne analar ne babalar ne evlatlar öldü.

Allahım bir daha yaşatmasın.

Unutmadık Unutmayacağız

yazan:Erdi uzun(_GİZEMLİ_)

Başın sağolsun dostum.. Başımız sağolsun.

konuyu nereye açacağımı bilemedim. Yanlış yerdeyse yetkili arkadaş lütfen taşısın.

vay be yatiyorum balkondan gürültüler geldi. annem kapıyı açti panikle kalk metin birsel kalk kalk.. neye uğradiğimi şaşirdik. yer ayağimizin altindan gidiyo ayakta durmakta zorluk çekiyoduk..
işte böyle bir gün böyle bir saat böyle bir dakika böyle bir saniye..
unutulmaz.. unutulmaycakta..

Depremde anaların gözyaşlarını, çocukların baba diye bağırışlarını unutmadık, unutmayacağız. Sakarya'nın haykırışı.


kimileri sokaklarda kimileri çadırlarda
kimileri barakada yaşıyoruz sakaryada
alayına isyan olsun sakaryama yemin olsun.
sakaryada ölüm olsa kaçanlar k*ncık olsun.

Bolu'nun mudurnu ilçesinde olduğum için depremi malesef yaşayan kardeşlerimiz gibi bende yaşadım. ilk okul 4'e geçmiştim. Deprem neydi onu bile bilmiyordum. Dolaplar üzerime üzerime geliyo bense korkudan ne yapacağımı bilemiyodum. Hemen annemin yanına koştum 2 yaşında ki kardeşimi kucağıma alıp hemen dışarıya çıktım. İnsanlar korku ve panik içindeydi. Allah'a şükür can ve mal kaybımız yoktu ama ya diğer kardeşlerimiz?

BAŞIMIZ SAĞOLSUN.

Hiç unutulabilir mi o an, hiç silinebilir mi hafızalardan.

Gece kalktım, baktım vitrin sallanıyor git gide şiddet artmaya başladı.Yatakodasına koştum annemin yanına " anne kalk vitrin sallanıyor " diyorum annem fırladı yataktan birden.Halam da bizdeydi oda fırladı ben ve kardeşimi alarak indik aşağıya.5. kattan aşağı indik o can havliyle o merdivenleri nasıl indik , aklım şaşıyor hala.
Apartman sapa sağlam, aşağı indiğimizde resmen bir insan kaos'u vardı.

İnsanlar sokaklara dökülmüş herkes telaş içinde herkes bir koşuşturmaca.Bir an insanlar kıyamet kopuyor sandı.Deli gibi bir koşuşturmaca o korku panik ile ananemi aradık , babanemlere kaçmıştık maalesef o gün dışarıda yattık.Yorgan döşek alıp ki herkes dışarıdaydı.

99 depremi maalesef unutulaımıyacak.

bizim ev tren yolunun orda olduğu için önce yük treni geçiyo sandık ozamanlar 8-9 yaşlarındayım daha küçüktüm ama burda mal ve can kaybı yaşanmadı can kaybı yaşayan tüm amcalarımın, abilerimin, teyzelerimin, dedelerimin ve ninelerimi tekrar rahmetle anıyorum, hatırladığım kadarı ile 50.000 kişi bina altında kalmıştı o gece çok felaket bir geceydi inş bundan sonra tekrar boyle bir facia yaşanmaz..

Depremde vefat eden tüm sınıf arkadaşlarımı, mahalle arkadaşlarımı saygıyla anıyorum.

Kankamı çok özledim.

tuylerim diken diken oldu gözlerim doldu inan allah sabır versin bütün depremzede vatandaşlarmızın kayıpları var rabbimdan sabır ihsan eylesin ne diyim çok zor gerçekten...

O günün üzerinden yıllar geçse'de unutulmaz. Diyecek birşey bulamıyorum. Sadece Allah'a şükrediyorum. Can yoldaşım dediğim arkadaşlarımın Yalova'da 3 katlı evleri vardı. Şükrediyorum çünkü deprem esnasında onlar Yalova'da değillerdi. Depremden Sonra Yalova'ya gittiğimizde evin manzarası şu şekildeydi;
Evin ilk 2 katı yerin altına girmiş 3 katlı ev sanki tek katlı bir bina gibi kalmış. Rabb'im kimseye bir daha böyle acı vermesin. Ölenlerimizin Ruhları Şaad Mekanları cennet olsun. Allah rahmet eylesin..