Sakarya (Adapazarı)



Düzce




Kocaeli




Yalova






Yaşamayan bilemez diye giriyorum lafa. O zamanlar 9 yaşında bir çocuktum. Ama herşeyin farkındaydım o acının o yaşanmışlıkların o gürültü toz ve dumanın. Yaşıtlarımın cesedi kanlar kokular herşey gözlerimin önünde. Oda ne o enkazdan çıkan ilk defa aşık olduğum çocukluk aşkımın cesedi değil mi ben neden ölmedimki o öldüde ben neden ölmedim dedim içimden. Bilmiyordum annem babam kim bilir nasıldı ben merkezindeydim depremin. Düşünüyordum ağlayarak korkudan ama birşeyde yapamıyordum tek gördüğüm sevdiğim kişinin cansız bedeni hala gitmiyor gözlerimin önünde 10 yıl oldu ama gitmiyor. Eve geldik nihayet annem babam ve ablam sağ herkes sağ ama acı haber tez duyulur amcam canım amcan ölmüş ama karısını ve çocuklarını kurtardıkdan sonra ölmüş bir şok daha tam 6 ay konuşmadım konuşamadım kimseyle unutmadım kimseyi. Yine hatırladık 9 yıl kimseyi sevmedim ben ondan sonra sevemedim unutmadım.

Ne analar ne babalar ne evlatlar öldü.

Allahım bir daha yaşatmasın.

Unutmadık Unutmayacağız

yazan:Erdi uzun(_GİZEMLİ_)

Başın sağolsun dostum.. Başımız sağolsun.

konuyu nereye açacağımı bilemedim. Yanlış yerdeyse yetkili arkadaş lütfen taşısın.