Hiç unutulabilir mi o an, hiç silinebilir mi hafızalardan.

Gece kalktım, baktım vitrin sallanıyor git gide şiddet artmaya başladı.Yatakodasına koştum annemin yanına " anne kalk vitrin sallanıyor " diyorum annem fırladı yataktan birden.Halam da bizdeydi oda fırladı ben ve kardeşimi alarak indik aşağıya.5. kattan aşağı indik o can havliyle o merdivenleri nasıl indik , aklım şaşıyor hala.
Apartman sapa sağlam, aşağı indiğimizde resmen bir insan kaos'u vardı.

İnsanlar sokaklara dökülmüş herkes telaş içinde herkes bir koşuşturmaca.Bir an insanlar kıyamet kopuyor sandı.Deli gibi bir koşuşturmaca o korku panik ile ananemi aradık , babanemlere kaçmıştık maalesef o gün dışarıda yattık.Yorgan döşek alıp ki herkes dışarıdaydı.

99 depremi maalesef unutulaımıyacak.