Hayır yapmak aklımıza geliyor mu?

Paylaştıkça çoğalan iyiliğe, paylaştıkça çoğalan “hiç”e ve yine paylaştıkça çoğalan “her şey”e inanıyorum.

Biz yarım ekmeği bölüşürken of demeyen, komşusu açken tok yatamayan insanlarız. Bu forumda olan herkes de iyi niyetle, samimiyetle bunu der diye düşünüyorum. Hayatın mesguliyetleri bizi bu iyiliklerden alıkoyabiliyor. Polyanna değiliz ama çoğu zaman “neden” diyip uzun veya kısa süreli isyana da baslıyoruz.

Öğrenciyken zor dönemlerime bakıyorum gerçekten yokşa çoğalan umutlara sahip olmuşuz. Peki ya siz nasılsınız? Hayır yapmak, paylasmak aklınıza geliyor mu?

Genelde nakit taşırım her iş geldiğinde veya her para geldiğinde hesabıma fazladan bi kısmı ayırır ihtiyaç sahiplerine veririmki o iyilik illa dönüp dolaşıp bulur

Haklısınız, iyilik çoğaldıkça büyüyor ama hayat koşturması bazen bizi iyilikten bile uzaklaştırıyor... Yine de arada bir durup "ben ne yapıyorum?" demek lazım. Hayır yapmak hep aklımda ama uygulamaya gelince insan bazen tökezliyor.

Daha işlerimi tam yoluna koyamadım ama elimde cebimde varsa veririm hocam. Rabbim bugünlerimizden geri koymasın

Ben burda parası olmayana selam vermeyin ticaret yapmayın dert dinlersiniz yazılarını okuyup desteklendiğini gördüm. Elhamdülillah elimde ne varsa hep bölüştüm çünkü o rızık bunun için geliyor. Hayır yolunda yarışan hiç bir zaman kazanamaz siz verdikce size daha fazlasını verir rabbim. Bazen darlık yaşanacak hayatın kuralı bu hamd edin devam edin ama yardıma muhtaca sırtınızı dönmeyin

Para olarak hiçbir insana yardımcı olmam.Ama ihtiyaç fazlası eşyam vs...varsa gerçekten ihtiyacı olana ya da durumu olan öğrenciyle paylaşırım.
Paylaştığım insanında ilerde verdiğim ürün vs...başkasıyla paylaşmasını tembih ederim.

Orhan hocam herşeyin gizlisi makbuldur. Yapıyorum diyenler yapmaz yapmıyorum diyenler yapar. Ama şu gerçektir dilenciye hayatta para vermem benden zenginler.

Hazır konu açıkken yola buğday dökmek bile hayır'dır arkadaşlar. Önemli olan niyet.

İnsanlara güven kalmadığı için para yardımı pek yapamıyorum. Bu zamanda kimseye güven kalmadı. Dilencilerde tonlarca para çıkıyor, ama hayvanları hiç bir zaman unutmam. Motorumda her zaman kedi ve köpek maması ile gezerim mahallemde aç kedi ve köpek bulamazsınız

Kesinlikle öyle. İnsan kalben yaptığında zaten bu huzuru fazlasıyla hissediyor. Ama maalesef bazen iyiliklerde aracı olduğunuzda özellikle insanlar bu iyiliğin yapıldığını gözleriyle de görmek istiyorlar. Hiç unutmuyorum henüz yeni işe başlamıştım. Sürekli maaşımın bir kısmını ayırıp öğrencilere iyilikler yapmaya çalışırdım. İlk maaşlar, ne kadar yüksek olması beklenir ki… Ama hep bereketi vardı. Zaman geldi geçti iyilik üzerine kurduğumuz platformumuz çok fazla büyüdü. Bize kitaplar, dağıtmamız için ürünler yağdı durdu. Biz bunları karşılık beklemeden, samimi niyetle bir de cepten kargo parası da vererek öğrencilere dağıttık. Gün sonunda ne video ne fotoğrafımız olduğu için elimizde sponsor da bulamaz hale geldik… 🙂

Kesinlikle bireysel anlamda bir elin verdiğini diğer el görmemeli. Ama bu yasadıklarım da bana öğretti ki aracı olunan işlerde de karşı tarafın gönlü olacak sekilde, somut çalışmak lazım. Kalben vebal hissetmemeli ama iyilik yapanın da kalben iyi hissetmesini sağlamalı… İşte bu da iyiliğin paylaştıkça çoğalan yanı sanırım.