Paylaştıkça çoğalan iyiliğe, paylaştıkça çoğalan hiçe ve yine paylaştıkça çoğalan her şeye inanıyorum.
Biz yarım ekmeği bölüşürken of demeyen, komşusu açken tok yatamayan insanlarız. Bu forumda olan herkes de iyi niyetle, samimiyetle bunu der diye düşünüyorum. Hayatın mesguliyetleri bizi bu iyiliklerden alıkoyabiliyor. Polyanna değiliz ama çoğu zaman neden diyip uzun veya kısa süreli isyana da baslıyoruz.
Öğrenciyken zor dönemlerime bakıyorum gerçekten yokşa çoğalan umutlara sahip olmuşuz. Peki ya siz nasılsınız? Hayır yapmak, paylasmak aklınıza geliyor mu?