• 17-06-2024, 01:29:44
    #1
    Merhaba hocalarım,
    Öncelikle Bayramınız Mübarek olsun🍬
    Bayağı zor bir dönemden geçiyorum ve buradaki dostlardan biraz tavsiye almak istedim. Uzun süreli bir ilişkim vardı, çok sevdim ama bir gün aniden ayrılmak istediğini söyledi. O anı hatırladıkça içim acıyor. Birkaç kez konuştuk ama sonunda tamamen iletişimi kesme kararı aldım. Şimdi ayrılığı kabul ettim ama kalbimde hala büyük bir acı var.
    Beraber çok güzel anılar biriktirdik, gerçekten değer verdiğim bir insandı. Ancak şimdi onunla iletişimi kesmiş olsak da, bu acı bir türlü dinmiyor ve yeni biriyle tanışmak bile istemiyorum. Hayatıma yeni birini almakta zorlanıyorum, kimseyi samimi bulamıyorum ve bu konuda isteğim de yok.
    Bu süreçte nasıl ilerleyebilirim, nasıl toparlanabilirim, gerçekten bilmiyorum. Benzer durumu yaşamış olanlar varsa, sizden gelecek tavsiyeler ve hikayeler bana iyi gelebilir.
    Şu an hissettiğim acıyla başa çıkmak için ne yapabilirim, nasıl toparlanabilirim? Özellikle kalpte bitirmek mümkğn mü? Çünkü kafada bitirdim. Her türlü tavsiye ve destek için şimdiden teşekkür ederim.

    Ayrıca bunu okuyup henüz gerçekten bir kadınla ciddi ilişkisi olmayan arkadaşlara söylemek istediğim bir kaç birşey var. Asla ama asla kendinizi tamamen teslim edip güvenmeyin. Sonra alacağınız tek cevap bb olur.
  • 17-06-2024, 01:38:49
    #3
    Selam olsun,

    Yaşım oldu 40 küsür.
    Bu tip acılara dönüp baktığımda hoş bir gülümseme yerleşiyor yüzüme.
    Aldatılmayı bile "haylaz" diyerek gülümseyerek anıyorsun.
    Hepimiz bunları yaşarken "bir daha asla" "artık kimse o mutluluğu veremez" "ben kimseyi öyle sevemem" "ömrümce bu acıyı çekeceğim" vb. cümleler kurmuşuzdur ama o işler öyle olmuyor.

    Annemizin, Babamızın ölümüne bile alışıyor belirli bir zaman sonra o ilk günler yaşadığımız acıyı yaşamıyoruz.
    İnsan unutmaya ve alışmaya kendi istemi dışında programlıdır diyebilirim.
    Size vereceğimiz hiçbir tavsiyeyi kalbiniz dinlemeyecek, bizimki de dinlemedi.
    Zaman geçtikçe bugün canınızı yakan nahoş anılar bile hoş bir anı olarak kalacak.

    Zaten kalbin bunu sindirmesi için bir şey yapmanıza olanak yok ayrıca gerekte yok.
    Acınızı çekin ve tüketin hepsi bu.
  • 17-06-2024, 01:39:01
    #4
    Kafada biten hiç bir şey insanı etkilememelidir.
    Demek ki kafada hala izleri vardır ve ayrıca farklı kafa yoracak işler olmadığından düşünüp duruyorsunuz.

    İşle meşkul olursanız sorun olmaz iki günde unutulur gider.
    • BuyW
    • dertliA
    • lorxy
    BuyW, dertliA, lorxy ve 1 kişi bunu beğendi.
    4 kişi bunu beğendi.
  • 17-06-2024, 01:39:44
    #5
  • 17-06-2024, 01:42:18
    #6
    Geçer geçer neler geçmediki
  • 17-06-2024, 01:45:02
    #7
    serterefendi adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Selam olsun,

    Yaşım oldu 40 küsür.
    Bu tip acılara dönüp baktığımda hoş bir gülümseme yerleşiyor yüzüme.
    Aldatılmayı bile "haylaz" diyerek gülümseyerek anıyorsun.
    Hepimiz bunları yaşarken "bir daha asla" "artık kimse o mutluluğu veremez" "ben kimseyi öyle sevemem" "ömrümce bu acıyı çekeceğim" vb. cümleler kurmuşuzdur ama o işler öyle olmuyor.

    Annemizin, Babamızın ölümüne bile alışıyor belirli bir zaman sonra o ilk günler yaşadığımız acıyı yaşamıyoruz.
    İnsan unutmaya ve alışmaya kendi istemi dışında programlıdır diyebilirim.
    Size vereceğimiz hiçbir tavsiyeyi kalbiniz dinlemeyecek, bizimki de dinlemedi.
    Zaman geçtikçe bugün canınızı yakan nahoş anılar bile hoş bir anı olarak kalacak.

    Zaten kalbin bunu sindirmesi için bir şey yapmanıza olanak yok ayrıca gerekte yok.
    Acınızı çekin ve tüketin hepsi bu.
    Anladığım kadarıyla insan belli bir acıya ulaştıktan sonra ona karşı hissizleşiyor ve hissetmiyor. Ve bunu normale dönmek olarak algılıyoruz. Değerli yorumunuz ve zaman ayırdığınız için çok teşekkür ederim. İyki varsınız. 2. Yıl oldu gitgrllerle sürekli zarar gördüm. Umarım atlatabilirim.
  • 17-06-2024, 01:45:12
    #8
    BuyW adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Merhaba hocalarım,
    Öncelikle Bayramınız Mübarek olsun🍬
    Bayağı zor bir dönemden geçiyorum ve buradaki dostlardan biraz tavsiye almak istedim. Uzun süreli bir ilişkim vardı, çok sevdim ama bir gün aniden ayrılmak istediğini söyledi. O anı hatırladıkça içim acıyor. Birkaç kez konuştuk ama sonunda tamamen iletişimi kesme kararı aldım. Şimdi ayrılığı kabul ettim ama kalbimde hala büyük bir acı var.
    Beraber çok güzel anılar biriktirdik, gerçekten değer verdiğim bir insandı. Ancak şimdi onunla iletişimi kesmiş olsak da, bu acı bir türlü dinmiyor ve yeni biriyle tanışmak bile istemiyorum. Hayatıma yeni birini almakta zorlanıyorum, kimseyi samimi bulamıyorum ve bu konuda isteğim de yok.
    Bu süreçte nasıl ilerleyebilirim, nasıl toparlanabilirim, gerçekten bilmiyorum. Benzer durumu yaşamış olanlar varsa, sizden gelecek tavsiyeler ve hikayeler bana iyi gelebilir.
    Şu an hissettiğim acıyla başa çıkmak için ne yapabilirim, nasıl toparlanabilirim? Özellikle kalpte bitirmek mümkğn mü? Çünkü kafada bitirdim. Her türlü tavsiye ve destek için şimdiden teşekkür ederim.

    Ayrıca bunu okuyup henüz gerçekten bir kadınla ciddi ilişkisi olmayan arkadaşlara söylemek istediğim bir kaç birşey var. Asla ama asla kendinizi tamamen teslim edip güvenmeyin. Sonra alacağınız tek cevap bb olur.
    Geçer demiş büyükler. Eskiden acı çekenlere sormuşlar "ooo nerdeyse ölüyordum acıdan ama şimdi adını bile zor hatırlıyorum" demişler. Allah başka dert vermesin diyeceğim ama veriyor. herkesin farklı derdi var. kimi maddi kimi manevi kimi psikolojik kimi sağlık kimi evlat kimi ata kimi akla gelmeyecek dertlerle muzdarip. dünya hali böyle işte. Zaman senin ilacın zamanın hızlı geçirmek için meşgale bul ya da yeni arkadaş bul eskisini anlat ona bir de bakmışsın yenisi için yanıp yakılıyorsun. bu dünya böyle.
  • 17-06-2024, 01:49:25
    #9
    dertliA adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Geçer demiş büyükler. Eskiden acı çekenlere sormuşlar "ooo nerdeyse ölüyordum acıdan ama şimdi adını bile zor hatırlıyorum" demişler. Allah başka dert vermesin diyeceğim ama veriyor. herkesin farklı derdi var. kimi maddi kimi manevi kimi psikolojik kimi sağlık kimi evlat kimi ata kimi akla gelmeyecek dertlerle muzdarip. dünya hali böyle işte. Zaman senin ilacın zamanın hızlı geçirmek için meşgale bul ya da yeni arkadaş bul eskisini anlat ona bir de bakmışsın yenisi için yanıp yakılıyorsun. bu dünya böyle.
    Dürüst olmak gerekirse işimi çok etkiliyor. Yapım gereği kafam doluyken ve konforu sağlayamadığımda odak eksikliği ve ilgisizlik oluyor bende ve doğrudan ekonomime zarar veriyor. Türkiyede 3 asgari ücret bile kazandan yaşamak çok stresli ve zor. Tüm bunlarla beraber amacım kız kovalamak biri gitsin yenisi gelsin değilde seriden toparlanabilmek. Kafam ayrı telden içim ayrı telden çalıyor. İnsanlar gerçekten ziyan gibi geliyor. Zamanımı ailem kendim ve iyi bir insan olmak için kullanmak istiyorum. Değerli yorumunuz için teşekkür ederim.