17 yaşında kadar namaz kılan, oruç tutan, cemaatlerden çıkmayan, Kur'an okuyan ve öğreten biriydim. Sonra hayatımız 360 derece değişti maddi, manevi, hastalık ve aile sorunlar bunalıma girdim. Bıraktım yukarda saydıklarımı inancım azalıyor yavaş yavaş.
Zorba görmüş bir gencim okulda işte orda şurda sosyal anksiyete bozukluğu çıktı, epilepsi iyileşti gibi sonra ürolojik sorun çıktı devam ediyor da, aile ayrı, huzur yok vb int1harın eşiğinden 7 8 defa döndüm. Sürekli çöküşler yaşıyorum. Mutlu değilim bıkmış durumdayım.
Allah kulunu seviyorsa böyle dert hastalık mı verir? Kafam almıyor.
Buraya bu kadar kendini anlatabilecek kadar fırsatı bulduğuna dair şükür etmelisin. Her halimize şükür etmeliyiz.
Hiç bir şey yapamıyor isen Gazze'li çocukları gözünün önüne getir. Hiç birimiz onlar kadar AÇ, SUSUZ ve ÇARESİZ değiliz ki, halen MEHDİ'nin geleceğine ve ALLAH'tan kendilerine bir yardım eli uzatılacağına inanıyorlar.
3 günlük dünya için İSYAN etmeye, AHİRET hayatımızdan çalmaya hiç lüzum yok. Veren de O, alanda O değil mi ?
Dünyaya geldiğimizde her şeyden habersizdik. Bu hale bizi getiren kim Yüce Allah değil mi ? Bırakın gelen Allah'tan gelsin.
Gel Görelim MEVLAM neyler, Neylerse güzel eyler...
Hamdü senalar olsun...