Babayla Anlaşamamak...

Selam olsun,

Babamı 8 yıl önce kaybettim. Babam dediğime bakma dünyadaki en sevdiğim dostum, arkadaşımdı.
Sanırım babamla anlaştığım kadar güzel kimseyle anlaşamıyorum ve çok özlüyorum.
Babanla anneni bir arada tutarak annene ve kendine kötülük ediyorsun. Boşanmak tıpkı evlenmek gibi basit ve sıradan bir durumdur.
Geçen günlerin telafisi yok eğer ki annen ve sen mutsuzluk içinde kalıyorsanız ve bunun nedeni babansa aksine ayrılmaları için konuşup ikna etmeni öneririm.
Emin ol huzurlu bir hayatın olduğunda ve kıymetli annenin huzurlu hayatı olduğunda keşke bunu daha önce yapsaydık dersiniz.

Cevremde benzer durumda yasananlara bakarak fikir ve önerim budur; Yapilacak iki sey var malesef, Ilki Saglam bir ders vermek ikincisi de ilk ders basarisiz olursa yollari ayirmak... Cevremde birinci dereceden benzer durumlari yasayip, Düzelir insallah, Aman yaninda olali, Moralini yükseltelim, Sudur budur, cözüm aramayin zira sorun siz degilsiniz.. Dersten kastim, Hayatinizdan bir süre cikarin, kesinlile hayatinizdan cikaracaginiza dair sinyaller vermekle ugrasmayin, Hayatinizdan cikarin ve hayatindan cikin.. Bu ders onu düzeltmiyorsa ve bir Ailesi oldugunu ve Aile kavraminin önemini algilayamiyorsa, asla hicbirsey ve hickimse icin ömrünüzü heba etmeyin.. Bazen mantik duygularin önüne gecmeli.. Cünki ikinci bir yasama sansimiz olmayacak.. Dünyaya Son gelisiniz oldugunu ve yasamnaiz gerekenin öncelikle an oldugunu unutmayin. Allah yardimciniz olsun.

yorumlarınız için çok teşekkür ederim bende mutlu olmak isterim keşke babam böyle yapmasa bi yandan diyorum ayrılsalar babm nası tek yaşıyacak hafif engeli var yüzde 40 Allah korusun vefat felan ederse çok kötü vicdan azabı çekerim.....

Allah iyilik güzellik huyluluk versin hocam zor durum. Konuşmayı ya da konuşmaya çalışmayı denediniz mi acaba? Neden boyle yapıyorsun bize anlatamadigin bir sorun sıkıntın mi var diye sormayı denediniz mi hic?

18 yaşımda beni 100bin lira borcun içine soktu.Ben sürekli "madem bir borca girdik gel bunu beraber çözelim"dedim.Fakat oralı olmadı.şimdi yaşım 27 oldu.Bir evim ve yakında kısmet olursa bir araba almayı düşünüyorum.yaklaşık olarak 2-3 yıldır ayrıyız(kendisi utangaçlığından izmir'e yerleşti konuşmuyoruz)..Şimdi hiçbir bankaya vs borcum yok.Çalışmasam bile aylık iyi bir gelirim oluyor(Kripto işlemlerinden)O ise 55 yaşında hala inşaatlarda tozun toprağın içinde cep harçlığını çıkarmakla uğraşıyor.

Diyeceğim şu.Eğer olmuyorsa ayrılın gitsin.Kendi geleceğinize odaklanın.Sonuçta öümlü dünya.Elbet size bir işi düşer.

İnsan belli bir yaşa gelince, ebeveynlerine kendisinin de bir birey olduğunu hissettirmeli. Onların evladı olduğundan ziyade, kendinin de görüş ve fikirlerinin olduğunu; gerektiği zaman onlarla çarpışma içerisine girebileceğini sezdirebilmeli. Bu kısımda büyüklerin sahip olduğu bu korumacı, sahiplenici ve keskin tavırlar; yerini şefkat, yardım ve sevgiye bırakmalı.

Bunu hissettirmenin sorumluluğu da maalesef baban da değil. Kendin ona, bir birey olduğunu fark ettirmelisin.

he de geç kardeşim herkesin derdi var Allah bilir ne sıkıntısı var

bunalımda kardeşim baban - baba her zaman tekdir - kötülügünüzü asla düşünmez ne eşi'nin neden cocugunun %100 bunalımda babanız. su anda

23 yıl önce şey gibi tek başına bıraktım. Bişeyleri değiştirmeye hiç uğraşmam. Yanlış yapan yalnız ölür. öyle de olacak.
Babanın psikolojisi bir şekilde bozulmuş ya da başka şeyler var. Yaşı kaç?