Kıyardım.

Dostum büyük geçmiş olsun baban bunalıma girmiş, yanında olmaya çalışın ve güzel bir şekilde anlatın destek alsın. Daha önce böyle olmadığını söylediğin için bunları söylüyorum. Rahmetli babam da hastalandığında böyle olmuştu çok sinirli ve aksiydi.

Babamı 2021 yılında kaybettim. 29 yaşındayım. 22-23 yaşıma kadar hiç anlaşamadık hep kavga ettik. Son yıllarda başıma gelen kötü bazı olaylar vardı ve o günler de onun desteğini öyle gir hissettim ki ve onu kaybedişimle de ne kadar susmayarak he diyip geçmeyerek hata yaptığımı fark ettim. Anne baba atadır. Herşeyi yapmaya özgürler. Keşke olsa da şuan tartışıyor olsak o bile ayrı keyifmiş. Ayrıca kendimde gözlemlediğim şey aslında babam olmamdı. Meğersem biz aynıymışız ve o yüzden anlaşamıyormuşuz. O hep bana söylerdi birgün öldüğüm de anlayacaksın beni diye maalesef dediği gibi oldu. O yüzden atalarımızın değerini bilelim.. çok geç oluyor

O zaman söyleyeceklerim tabi ki farklı olur. Ortada çok bıraktıysa 13 yaşında çocuk gibi davranıyorsa yapacak hiç bir şey yok. Önemli olan aile huzurudur. Sizin öncelikle ne yapacağınıza karar vermeniz gerekiyor bunun içinde aile psikologları var onlara bir danışmanız profesyonel destek almanız çok iyi olur. İleride neler yaşayabileceğinizi nelerle karşılaşabileceğinizi, nasıl yıpranacağınızı tecrubeleriyle aktaracaktır.

En büyük pişmanlığım babamın mesleğini öğrenmek

Yaşadığın şeyi çok iyi anlıyorum... Bak şuan benim annem ve babam 29 senenin sonunda boşandı. Hepimize inanılmaz kötü davranıyordu. Bende anneme hep "boşan, ben ev vs. çeker çeviririm" diyordum ama annem cesaret edemiyor ve bana yük olmak istemediği için boşanmıyordu. En son yaşanılan olaydan sonra annem katı bir şekilde boşanmak istedi ve boşanıldı. Şuan olay ne biliyor musun? Babam yaptıklarına çok ama çok pişman ancak "kaçtı o tren" derler ya, işte o hesap. Bazı insanlar başlarına gelmeden anlamazlar. Başlarına geldiğinde anlarlar da iş işten geçer. Ben bir evlat olarak 2 tarafa da aynıyım. Taraf tutmuyorum. Ama yaşanılanlar da unutmuyorum. Sende buna göre davran. Sadece sabırlı ol. Allah'ın dediği olur. Yaşayacağını yazmışsa isyan etmeden sabret ve sakinliğini koru. Allah yardımcınız olsun.

Selam olsun,

Babamı 8 yıl önce kaybettim. Babam dediğime bakma dünyadaki en sevdiğim dostum, arkadaşımdı.
Sanırım babamla anlaştığım kadar güzel kimseyle anlaşamıyorum ve çok özlüyorum.
Babanla anneni bir arada tutarak annene ve kendine kötülük ediyorsun. Boşanmak tıpkı evlenmek gibi basit ve sıradan bir durumdur.
Geçen günlerin telafisi yok eğer ki annen ve sen mutsuzluk içinde kalıyorsanız ve bunun nedeni babansa aksine ayrılmaları için konuşup ikna etmeni öneririm.
Emin ol huzurlu bir hayatın olduğunda ve kıymetli annenin huzurlu hayatı olduğunda keşke bunu daha önce yapsaydık dersiniz.

Cevremde benzer durumda yasananlara bakarak fikir ve önerim budur; Yapilacak iki sey var malesef, Ilki Saglam bir ders vermek ikincisi de ilk ders basarisiz olursa yollari ayirmak... Dersten kastim, Hayatinizdan bir süre cikarin, kesinlile hayatinizdan cikaracaginiza dair sinyaller vermekle ugrasmayin, Hayatinizdan cikarin ve hayatindan cikin.. Bu ders onu düzeltmiyorsa ve bir Ailesi oldugunu ve Aile kavraminin önemini algilayamiyorsa, asla hicbirsey ve hickimse icin ömrünüzü heba etmeyin.. Bazen mantik duygularin önüne gecmeli.. Cünki ikinci bir yasama sansimiz olmayacak.. Dünyaya Son gelisiniz oldugunu ve yasamnaiz gerekenin öncelikle an oldugunu unutmayin. Allah yardimciniz olsun.