İnsan belli bir yaşa gelince, ebeveynlerine kendisinin de bir birey olduğunu hissettirmeli. Onların evladı olduğundan ziyade, kendinin de görüş ve fikirlerinin olduğunu; gerektiği zaman onlarla çarpışma içerisine girebileceğini sezdirebilmeli. Bu kısımda büyüklerin sahip olduğu bu korumacı, sahiplenici ve keskin tavırlar; yerini şefkat, yardım ve sevgiye bırakmalı.

Bunu hissettirmenin sorumluluğu da maalesef baban da değil. Kendin ona, bir birey olduğunu fark ettirmelisin.