Hayatım boyunca daima her şekilde en iyisini yedim içtim nacizane sıfırdan defalarca bir sürü sektörde iş kurdum büyüttüm vs zaman geldi geçti
Geriye baktığımda ne bir ev ne bir araba iyi veya kötü yapamadım
Bir çok işte çok para kazanmama rağmen hemen olsun herşeye hemen sahip olayım arzum beni hep kötü yollara ve hırslara itti
Her zaman şık görünmeliyim zengin görünmeliyim arzum ise 10 yıldır derin anksiyete hastalığımı her gün ilerletti ve daha kötü bir hale geldim
Bir kardeşimin sözü vardı ekonomiyi sadece fakir kafaya takar derdi tabi neye göre kime göre ama her gün ev kiramı giderleri kredi borçlarını ödeyerek uyanıp yatıyorum
Geçen bir roportajda amcanın birisi namaz kılarken kredi kartı borçlarımı düşünmekten duamı unuttum demişti o olay gibi benimkisi de değerli dostlarım
Çok değil 3 4 sene önce en iyi arabalara binen etiketlere pek bakmayan düşünme ve sürekli yarını düşünme anskiyete hastalığı bitmeye yakın bir adamdım
Kısacası bu hayatı severek yaşadım hep ve kendimi ailemi hep ödüllendirdim
Fakat çok düşüp kalktık elbet ama bu yıl oldukça canıma okudu her yönden ve dostlarım şunu düşünmeye başladım ben artık icraat yapamıyorum yada yaptığım icraatlar ( resmi iş ve girişimcilik + ticaret alım satım vs ) hepsi ilk defa elimde patlamaya başladı ve 20 müşterim varken örnek 15 ' i gitti kendi ekonomik durumları ve kriz yüzünden , herşey yolundayken murhpy kanunu gibi geldikçe daha fazlası geliyor bu durumda kendimi yetersiz aptal veya artık kafan mı basmıyor oğlum kafasında olmaya başladım
sizde durumlar nasıl dostlarım dertleşmek sizlerin sayesinde her zaman daha iyi gelecektir bana
iyi forumlar iyi geceler dilerim
