Ezilenin hakkını savunmaktan yoruldum...

Başıma aldığım çoğu bela başkasının hakkını korumak isterken geldi

Okul zamanlarımda eli dikişli bir çocuğa arkadaşım eşşek şakası yaptı diye kavga ettim. En yakın arkadaşımla düşman oldum.

Askerde alt üst saçmalığından evli çocuklu adamların ezilmesine razı gelemedim diye sürgüne gönderilecektim - barış pınarı harekatı zamanında şırnak siyah kaya ( o zamanlar en çok roketle taciz alan bölge)
Kalekolda telsizden anladığım için mecburen göndermediler ama 2 kere lavaboları temizleme cezası verildi

Bir yerde garson olarak çalıştığım zaman sırf tabakları düşürdü kırdı diye şefin çocuğun tüm gururunu ezerek azarlamasıyla şefe giriştim. kovuldum ve otel bana mahkeme açacaktı

Daha başka neyi sayim? Asgari ücretle ezilenin yanında olmayı mı? Amelenin hakkı yenmesin diye babamla tartıştığımı mı? Ayak işlerini kendine reva görenlere "kendinize gelin" diyince linçlenmeyi mi?
Başkası için bıçaklandık, başkası yerine kovulduk başkası sesini çıkarmadığı için en son herşey benim başıma patladı. Burada sayfalar dolusu yaşadığım başka şeyleri de sayabilirim.

Anlamadığım şey şu? Ezilen niye kendi hakkını savunmuyor? Hatta daha kötüsü kendi hakkını savunmaya çalışanı niye yanlız bırakıyor?

ben artık günden güne başkaları için yanmamam gerektiğini anlıyorum. çünkü değmiyor İyi forumlar

Ben başkası için kıllımı kıpırdatmıyorum.

Hocam. Ailemden biri ortaöğretim kurumunda müdür yardımcısyken torbacıların öğrencileri zehirlemesiyle uğraştı. Bu öğrenciler bana emanet, aileleri öbür tarafta yakama yapışmaz mı dedi. Uğraştı, savaştı. Şuan ceset torbasıyla, sırtında 6 kurşunla toprak altında. Sözüm o ki, genel olarak hakkımızın savunulmasını pek sevmeyiz. Ha halik bilmezse Malik bilir derseniz o ayrı. O öyle demişti ama 32 yaşında göçüp gitmesine sebep oldu.

Başınız sağ olsun hocam.

Sağolun, Allah sizle sevdiklerinize ömür versin

Askerdeyken Onur diye badim vardı. Hocam aynen senin gibi haksızlığa gelemezdi. Hemen kavgaya girişirdi. Çoğu kişi ondan korkardı.
Ama askerlik bitince kankalığımız bitti. Hatta bir kaç kere borç istedi, sonuncusu hariç diğerlerini ödedi.
Ödemediği borcu herhalde içime doğdu göndermek istemedim, bahane uydurdum.
Ne yapıyorsun çalıştığın parayı diye birde hesap sordu. Dolar da bile param olduğunu biliyordu.
Neyse bozdurup gönderdim, dolar olarak yollamadın değil mi dedi. 350 TL bir şeydi sanırım. Halen ödeyecek. O gün bugündür de ne arar ne sorar. İşi bitti nasıl olsa.
Demek ki ezilenin değil kendi hakkını savunurmuş arkadaş.

Ayrıca boş ver hocam kıymete geçmezsin. Bir de savunduğun kişi sana köstek olur sana ne diye

Bahsettiklerinizi bende yaşadım, muhabbetini ettiğiniz insanlar bozukluk sahibin insanlar ve toplumda bunlardan oluşuyor ne yazık ki. Meleke sorunları yaşadıkları içinde aslında cezai ehliyet sorunları var da diyebiliriz.
Bir otoriteye figüre baskın figüre karşın itaate eğilimliler hem cehaletlerinden cahilliklerinden hem de psikiyatrik sorunlarından dolayı bu haldeler, bu yüzdende bu türden davranışsal ve eylemsel bozuklukları sergiliyorlar icra ediyorlar.

Folklorikte bir şey, toplumun rutinleri pratikleri bu saçmalıklar üstüne kurulu zaten, tabi bu da normalleştirilmiş olağan hale getirilmiş toplum tarafından, gerçekten tepeden baktığınızda gözüken şey de zaten insanların bilişsel kopukluk gerçeklikte gerçekten tamamen kopmuş bir şekilde, toplumda yaşadıkları ve toplumunda bu gerçekliği herkese dayattığı bir dünyada yaşıyoruz.

O yüzden bir şekilde artık sınıf atlamaya tepeye ulaşmaya çalışıyor insanlar bu sürüden kurtulabilmek için, Reaya sürüsü işte.