Erindiğim için 100% ölmekten kurtuldum

Selamlar,
6 Şubat depreminde ben de Osmaniye'deydim. Depremden birkaç gün sonra teyzemlerin cansız bedenini bulmuştuk ve bununla ilgili bir konu açmıştım. O günden beri kafamı kemiren çok sorular vardı bugün de konu açmak geldi içimden.

Teyzem felç olduğundan beridir birkaç defa yanına gidebilmiştim ve çok uzun zamandır beni çağırıyordu yanına. Görmek istiyordu vakit geçirmek istiyordu. Depremden önce cuma günü Kahramanmaraş'dan gelen amcam ve ailesi geri Kahramanmaraş'a gidiyorlardı. Benim de aklıma teyzemler geldi. Ya dedim hani siz gidiyorsunuz ben de geleyim sizinle bir gün sizde kalırım, daha sonra teyzemlere giderim pazartesi sabah'da onlardan çıkar evime gelirim demiştim. Kesin gidecektim planım bu şekildeydi. Daha sonra haftasonu olmasına rağmen yetiştirmemiz gereken projeler vardı. Aslında olmazsa olmaz da değildi ama bir anlık gelen fikir değişikliğiyle gitmekten vazgeçtim. Pazar günü deprem oldu ve onların 7 katlı apartmanı birkaç saniye içinde yıkılarak yaşan herkes hayatını kaybetti.

Bu senaryoyu ne zaman düşünsem gözlerim doluyor gerçekten. Ölümün ne kadar yakın olduğunu her seferinde daha iyi anlıyorum. Tabii pazartesi günü 2. deprem'de bir bina üzerime yıkılıyordu zor kaçtık onu anlatmıyorum bile. Gerçekten çok zor dönemdi ve birçoğumuz unuttuk, acımız da yanımıza kaldı saran yok. Hala şoktayım baştan aşağı düşündüğüm zaman. Allah hepimize sağlıklı, huzurlu ve uzun ömürler nasip etsin; Ölümün de hayırlısını nasip etsin.. Her şer'de hayır var dedikleri bu olsa gerek.

AÇTIĞIM KONU

Ömür olunca bir şey bahane oluyor işte hocam

Benim de yıkılan evden bir hafta önce terketmiştim Yeni kaldığım yer ise yan yaşlanmıştı.

benimde kız arkadaşım vardı 4 senedir beri üniveristede tanışmıştık , antepli ve antepte oturuyor. üniversitede biter bitmez askere gittim ve askerden döndüm geçen sene . sonrasında işte aramızda anlaşamadık edemedik sonrasında ise (ALDATILDIM ) şuanda da başkasıyla nişanlandı
, eğer bende gitseydim kesin bende ölmüş olurdum 14 şubattan 2 hafta önce gitmiştim geçen sene de kaldığım otel yıkılmış allah ayırmış diyip çekiliyorum ben aynı benzeri durum bende de var hocam üniversiteyi hatayda okumuştum hatay yerlebir oldu anılarımız olan eden heryer artık dümdüz arazi allah unut gitsin der gibi oldu biraz sanki (DEPREMZEDELER İÇİN BİRŞEY DEMEDİM BEN ORADAKİ YAŞAYAN İNSANLAR İÇİNDE) aynı depremi gece kayseride evimde otururken maraş depremi vurdu 17 katlı binada deprem 2 dakika sürdü evin durması 3 dakika allah yaşatmasın

Öyle valla hocam.. Şükür etmek lazım

Çok zor durum, psikoloji kaldırmıyor bazen.


Her şerde hayır aramak lazım hocam ya. Bol bol sadaka falan vermemiz lazım. Ben o sıralar çok yardım ediyordum herkese Hakkımızda hayırlısı olsun