ZekiOzl adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Arkadaşlar merhaba,
Normalde böyle şeyleri anlatmayı pek sevmiyorum fakat bir mesele vra ki canımı çok sıktı forum arkadaşlarıma içimi dçkmek istedim.
Geçen yıl çok şükür, birçok zorlukla İstanbul Esenyurt Namık Kemal Mahallesinden en üst kat sıfır 3+1 120m2 bir ev almak nasip oldu ki başka güzel yerlere gücüm yetmedi borç veya kredi de bulamadım. Yurtdışında yaşadığım için evi kiraya verdim Türkiye ye dönünce başlangıçta yaşar sonra daha güzel yerlere bakarım ve paramın dövizde kalmasının karlı olmayacağı düşüncesi ile aldım.
Süreç ilerledi nişanlımla tanıştık herşey çok güzel gitti ailelerin ve bizim birbirimize uyumu gerçekten çok iyi gerçekten.
Sonbaharda düğün yapıp Türkiye de yaşamaya başlayacağız inşallah bu sebeple bende nişanlıma ailesi ile gidip evi görmesini ve ona göre mobilya almaya başlamamızı söyledim malum herşeyin fiyatı artıyor.
Evi görmeye gittiler tabiki bende heyecanlıyım sevinçliyim fakat gitmeden öncede demiştim başlangıç için bu ev ilerleyen zamanlarda satar başka yerlere bakarız diye.
Evi görmeye gittiler aradım düşünceleri için fakat, Ev ile ilgili söylemedikleri şey kalmadı odaları küçük tavanı basık muhiti rezil vs vs ben ki hergün hayal kuruyorum evlenelim evimizi kuralım içinde mutlu huzurlu yaşayalım ilerleyen ilk fırsatta daha güzel bir yere geçeriz vs bunları duyunca sigorta attı ayrıca kardeşinin ben avrupa yakasında çalışacağım mevcut konumdan iş yerime ulaşmam 50 dk iken bana alaylı bir şekilde Anadolu yakasından bir yer önermesi iyice sinirlerimi bozdu.
Aramız iyice bozuldu bende bakın o zaman evın değeri bu kadar üzerine ekleme yapacak durumum da yok aynı değere başka bir yerde daha güzel bir yer varsa alalım ya da çok az mobilya alalım orada yaşamaya başlar başlamaz sürekli arayalım ilk bulduğumuz en güzel yere gücümüzde yetiyorsa mevcudu satıp taşınalım dedim fakat oda kabul görmedi.
Tabi sinirden stresten mesafeden geceler uyku yok düşünüyorum ne yapabilirim diye ama mevcut durumda ortada ayrıca çok yazışmıyor ve konuşmuyoruz en son aradım tek bir soru sordum "Bu evde yaşayacak mısın yoksa yaşamayacak mısın?" diye cevap vermedi telefonu kapattım arkasına mesaj attı başlangıçta yaşarız diye ve sorun kısmen çözüldü fakat sürekli aralarda eve laf atması böyle bir düşüncede olması canımı sıktı sizinle paylaşmak istedim bende.
Normalde böyle şeyleri anlatmayı pek sevmiyorum fakat bir mesele vra ki canımı çok sıktı forum arkadaşlarıma içimi dçkmek istedim.
Geçen yıl çok şükür, birçok zorlukla İstanbul Esenyurt Namık Kemal Mahallesinden en üst kat sıfır 3+1 120m2 bir ev almak nasip oldu ki başka güzel yerlere gücüm yetmedi borç veya kredi de bulamadım. Yurtdışında yaşadığım için evi kiraya verdim Türkiye ye dönünce başlangıçta yaşar sonra daha güzel yerlere bakarım ve paramın dövizde kalmasının karlı olmayacağı düşüncesi ile aldım.
Süreç ilerledi nişanlımla tanıştık herşey çok güzel gitti ailelerin ve bizim birbirimize uyumu gerçekten çok iyi gerçekten.
Sonbaharda düğün yapıp Türkiye de yaşamaya başlayacağız inşallah bu sebeple bende nişanlıma ailesi ile gidip evi görmesini ve ona göre mobilya almaya başlamamızı söyledim malum herşeyin fiyatı artıyor.
Evi görmeye gittiler tabiki bende heyecanlıyım sevinçliyim fakat gitmeden öncede demiştim başlangıç için bu ev ilerleyen zamanlarda satar başka yerlere bakarız diye.
Evi görmeye gittiler aradım düşünceleri için fakat, Ev ile ilgili söylemedikleri şey kalmadı odaları küçük tavanı basık muhiti rezil vs vs ben ki hergün hayal kuruyorum evlenelim evimizi kuralım içinde mutlu huzurlu yaşayalım ilerleyen ilk fırsatta daha güzel bir yere geçeriz vs bunları duyunca sigorta attı ayrıca kardeşinin ben avrupa yakasında çalışacağım mevcut konumdan iş yerime ulaşmam 50 dk iken bana alaylı bir şekilde Anadolu yakasından bir yer önermesi iyice sinirlerimi bozdu.
Aramız iyice bozuldu bende bakın o zaman evın değeri bu kadar üzerine ekleme yapacak durumum da yok aynı değere başka bir yerde daha güzel bir yer varsa alalım ya da çok az mobilya alalım orada yaşamaya başlar başlamaz sürekli arayalım ilk bulduğumuz en güzel yere gücümüzde yetiyorsa mevcudu satıp taşınalım dedim fakat oda kabul görmedi.
Tabi sinirden stresten mesafeden geceler uyku yok düşünüyorum ne yapabilirim diye ama mevcut durumda ortada ayrıca çok yazışmıyor ve konuşmuyoruz en son aradım tek bir soru sordum "Bu evde yaşayacak mısın yoksa yaşamayacak mısın?" diye cevap vermedi telefonu kapattım arkasına mesaj attı başlangıçta yaşarız diye ve sorun kısmen çözüldü fakat sürekli aralarda eve laf atması böyle bir düşüncede olması canımı sıktı sizinle paylaşmak istedim bende.
