Simülasyon'da Mı Yaşıyoruz?

Bana yok olmak saçma geliyor.
Daha çok unutuyoruz gibime geliyor.
Yani bu hayattan önce yaşadıysak ve bir yerlerde var olduysak bu bilgi siliniyor.
Öldüğümüzde hatırlayacak mıyız bilemiyorum ama komple yok olmak mantıksız.
Yani yok olacaksak neden var olduk diyorum.
Milyarlarca yıl geçmiş evrende biz sadece 60-70 yıllık bir zamanda mı var olmak için var olduk.
İnsan her zaman daha fazlasını istiyor ve hep var olmak istiyor.
Yok olacaksak da sorun yok zaten, yok olduğumuzu anlamayacağız bile.

Yok olacağız hocam.
Yok olacak olan enerjimiz, maddemiz değil bilincimiz.
Hani şu biraz alkol alınca, bazı maddeleri kullanınca bozulan dandik bilincimiz.
Hani yaşadımlarımız ile, deneyimlerimiz ile şekillenen, doğuştan getirmediğimiz sonradan diğer insanlar ile etkileşim kurarak oluşturduğumuz bilincimiz.
Yani ruh diye bedensel varlıktan önce var olan bir enerjiyi savunuyoruz, ama bu nasıl bir enerji ki alkol içince kimyasal madde kullanınca ya da dünyada kötü deneyimler yaşayınca değişiyor.
Aslında ruh diye bir şey yok, herşey biyokimyasal reaksiyonlar ile beynimizde oluşan bir bilinç hali var.
Hani dünyadaki insanların çoğunluğunun doğru düzgün kullanamadığı beynimizdeki bilincimiz.

Doğmadan önce yoktun.
Bilincin yoktu, deneyimin yoktu, zekan yoktu, hatıraların yoktu.
Oysa vücudunda taşıdığın tüm elementler ve moleküller sen doğmadan milyarlarca yıl önce vardı.
Bir gün sen öleceksin, bilincin yok olacak, ama o elementler moleküller var olmaya devam edecekler.

Benim burada kafama takılan 1 soru var )))

1) Neden kendimizi bu kadar kıymetli ve özel sanıyoruz. Sadece bilincimiz olduğu için mi? İnsanların %90'ından fazlası o bilinci adam gibi kullanamıyor bile )))
Bak ortaya atılan tüm teoriler de baş rol oyuncusu biziz.

a) Bizi tanrı yarattı ve bizi sınava aldı. Sınavı iyi geçenleri ölümden sonra ödüllendirecek, kötü geçenleri cezalandıracak.
b) Bir simülasyonda yaşıyoruz, üstün bir ırk ya da güç tarafından oluşturulmuş bir simülasyonda gözlenen, deneye tabi tutulan ya da var edilen canlılarız.

Bak 2 durumda da baş rol oyuncusuyuz.
2 durumda da tüm evren bir dekor, tüm diğer canlılar da figüran )))

Oysa biraz astronomi ile ilgili okuma yaptığımızda durum çok farklı.
Evrendeki benzerinden milyarlarca olan galaksilerden birinin ortalama yıldızlarından birinin ortalama gezegenlerinden birinde yaşıyoruz.
Evrenin yaşı 13,5 milyar yıl. Biz sadece 300 bin senedir var olan bir türüz.
Ve bu 300 bin senenin sadece son 10 bin senesinde maymunları aşan bir gelişim göstermişiz.

Yani bir tanrı var ve bu tanrı sırf gücü yettiği için bugüne kadar yaşayan 110 milyar insan için sadece gözlenebilir evrende 7 trilyon galaksi yaratmış.
300-500 bin sene dünyada var olacak bir primat türü için bu büyüklükte bir evrenin 13,5 milyar yıl hazırlanmasını sağlamış.

Kardeşim bu nasıl simülasyon? Bu nasıl din?
Kendini baş rol zanneden insanoğlu ne evrende önemli bir yerde, ne de insanlık tarihi evren tarihi içinde kayda değer bir vakit kaplıyor.
Hepsini geçtim dünyadaki büyük billim adamlarının, peygamberlerin, siyasetçilerin, kralların, filozofların evrenin toplam kütlesi enerjisi içinde yarattığı değişiklik neredeyse sıfır.

Yani kozmolojik olarak bu kadar küçük bir zamanda ortaya çıkmış bu kadar az enerji üretip tüketen, evrenin bu kadar kıymetsiz bir yerinde yaşayan ve kendi gezegenine bile hükmedemeyen zavallı insanların kendilerini evrende başrol görmeleri, hatta simülasyonlar, dinler ile 7 trilyon galaksinin kendileri için yaratıldığını düşünmeleri ne kadar ilginç?)))

Doğmadan önce bilincimiz var değildi.
Öldükten sonra da var olmayacağız.
Bunu kabul etmek sosyal yaşantıyı bozup türün devamını tehdit edebileceği için kendimize sosyal ilişkileri güçlendirecek ve türün devamlılığını sağlayacak kurgular yaratmışız.

Belki biz hesap edilmeyen hatalı bir oluşumuz.
Başka bir alanda deney yapmak için oluşturulan simülasyonun içindeki kurallar bizim canlılık dediğimiz kendi kendini tekrar üretebilen ve evrilebilen döngüler yarattı ve bu döngüler zamanla bilinç kazanacak kadar ileri gitti.
Belki yaşam tanrının ya da simülasyonun yaratıcılarının hesap etmediği bir yan etki olarak kendi kendine rastlantısal olarak oluştu.
Öyle bir durumda simülasyonu ya da evreni sonlandırdığında kesinlikle silineceğiz, çünkü biz amaç ya da özne değiliz.
Evrendeki konumumuza ve evrenin yaşı içindeki tarihimize bakınca bana bizim bu evrenin öznesi ve başrolü olmadığımız kesin gibi görünüyor )))

Saygılar...

Yok olacağız hocam.
Yok olacak olan enerjimiz, maddemiz değil bilincimiz.
Hani şu biraz alkol alınca, bazı maddeleri kullanınca bozulan dandik bilincimiz.
Hani yaşadımlarımız ile, deneyimlerimiz ile şekillenen, doğuştan getirmediğimiz sonradan diğer insanlar ile etkileşim kurarak oluşturduğumuz bilincimiz.
Yani ruh diye bedensel varlıktan önce var olan bir enerjiyi savunuyoruz, ama bu nasıl bir enerji ki alkol içince kimyasal madde kullanınca ya da dünyada kötü deneyimler yaşayınca değişiyor.
Aslında ruh diye bir şey yok, herşey biyokimyasal reaksiyonlar ile beynimizde oluşan bir bilinç hali var.
Hani dünyadaki insanların çoğunluğunun doğru düzgün kullanamadığı beynimizdeki bilincimiz.

Doğmadan önce yoktun.
Bilincin yoktu, deneyimin yoktu, zekan yoktu, hatıraların yoktu.
Oysa vücudunda taşıdığın tüm elementler ve moleküller sen doğmadan milyarlarca yıl önce vardı.
Bir gün sen öleceksin, bilincin yok olacak, ama o elementler moleküller var olmaya devam edecekler.

Benim burada kafama takılan 1 soru var )))

1) Neden kendimizi bu kadar kıymetli ve özel sanıyoruz. Sadece bilincimiz olduğu için mi? İnsanların %90'ından fazlası o bilinci adam gibi kullanamıyor bile )))
Bak ortaya atılan tüm teoriler de baş rol oyuncusu biziz.

a) Bizi tanrı yarattı ve bizi sınava aldı. Sınavı iyi geçenleri ölümden sonra ödüllendirecek, kötü geçenleri cezalandıracak.
b) Bir simülasyonda yaşıyoruz, üstün bir ırk ya da güç tarafından oluşturulmuş bir simülasyonda gözlenen, deneye tabi tutulan ya da var edilen canlılarız.

Bak 2 durumda da baş rol oyuncusuyuz.
2 durumda da tüm evren bir dekor, tüm diğer canlılar da figüran )))

Oysa biraz astronomi ile ilgili okuma yaptığımızda durum çok farklı.
Evrendeki benzerinden milyarlarca olan galaksilerden birinin ortalama yıldızlarından birinin ortalama gezegenlerinden birinde yaşıyoruz.
Evrenin yaşı 13,5 milyar yıl. Biz sadece 300 bin senedir var olan bir türüz.
Ve bu 300 bin senenin sadece son 10 bin senesinde maymunları aşan bir gelişim göstermişiz.

Yani bir tanrı var ve bu tanrı sırf gücü yettiği için bugüne kadar yaşayan 110 milyar insan için sadece gözlenebilir evrende 7 trilyon galaksi yaratmış.
300-500 bin sene dünyada var olacak bir primat türü için bu büyüklükte bir evrenin 13,5 milyar yıl hazırlanmasını sağlamış.

Kardeşim bu nasıl simülasyon? Bu nasıl din?
Kendini baş rol zanneden insanoğlu ne evrende önemli bir yerde, ne de insanlık tarihi evren tarihi içinde kayda değer bir vakit kaplıyor.
Hepsini geçtim dünyadaki büyük billim adamlarının, peygamberlerin, siyasetçilerin, kralların, filozofların evrenin toplam kütlesi enerjisi içinde yarattığı değişiklik neredeyse sıfır.

Yani kozmolojik olarak bu kadar küçük bir zamanda ortaya çıkmış bu kadar az enerji üretip tüketen, evrenin bu kadar kıymetsiz bir yerinde yaşayan ve kendi gezegenine bile hükmedemeyen zavallı insanların kendilerini evrende başrol görmeleri, hatta simülasyonlar, dinler ile 7 trilyon galaksinin kendileri için yaratıldığını düşünmeleri ne kadar ilginç?)))

Doğmadan önce bilincimiz var değildi.
Öldükten sonra da var olmayacağız.
Bunu kabul etmek sosyal yaşantıyı bozup türün devamını tehdit edebileceği için kendimize sosyal ilişkileri güçlendirecek ve türün devamlılığını sağlayacak kurgular yaratmışız.

Belki biz hesap edilmeyen hatalı bir oluşumuz.
Başka bir alanda deney yapmak için oluşturulan simülasyonun içindeki kurallar bizim canlılık dediğimiz kendi kendini tekrar üretebilen ve evrilebilen döngüler yarattı ve bu döngüler zamanla bilinç kazanacak kadar ileri gitti.
Belki yaşam tanrının ya da simülasyonun yaratıcılarının hesap etmediği bir yan etki olarak kendi kendine rastlantısal olarak oluştu.
Öyle bir durumda simülasyonu ya da evreni sonlandırdığında kesinlikle silineceğiz, çünkü biz amaç ya da özne değiliz.
Evrendeki konumumuza ve evrenin yaşı içindeki tarihimize bakınca bana bizim bu evrenin öznesi ve başrolü olmadığımız kesin gibi görünüyor )))

Saygılar...

Hocam dediklerine katılıyorum fakat, bir yaratıcı varsa ve sırf insanlar için evreni böyle büyük yarattıysa pek de sorgulamam. Bunun nedeni, yaratıcının sonsuz güçlü olması denebilir. Yani bir dünyayı yaratmasıyla tüm evreni yaratması arasında fazla fark yoktur onun için diye düşünürüm.

Ama simülasyonda yaşıyorsak, çok fazla kod ve emek gerektirir. Ya da evren bu kadar büyük değil, sadece matematiksel olarak bize çok büyük gösteriliyor. GTA da mesela geziyorsun ama bir yerden sonra gidemiyorsun. Biz de acaba sadece hesaplamalar yapıyoruz ama evren gerçekte bu kadar büyük mü yoksa sadece yanılsama mı kullanılmış.

Neyse hocam her halükarda insanlar nasıl mutlu oluyorsa öyle yaşıyor. Çoğu kişide sorgulamıyor, sorgulayanlar da zaten sizin gibi oluyor. Yani çoğu şey mantıksız oluyor, dediğiniz gibi biz kendimizi çok değerli sanıyoruz

Hocam kendimizi başrolde görenleri bu kadar dikkate alarak düşündüğün için böyle cevap vermişsin saygı duyuyorum, zaten öyle olması mantıklı değil, hayvanlar, hücreler hatta tüm organizmalar kendi similasyonunda olabilir. İnsan zihni ile düşündüğümüz için mantık arıyoruz doğal olarak ancak kuantum dünyasında mantık işlemez çoğu zaman ve mantıkla açıklanamayan einstein in bile açıklayamadı üstüne nobel ödülü koyulan gizemlerle dolu evrendeyiz, double slit experiment diye aratabilirsiniz. Evrenin yaşına burada olduğumuz süreye takılmak zihinsel bir yanılmasa olabilir, çünkü zaman ve mekan insan zinini çok kolay kandırabilir. Görünende değil görünmeyende aramak lazım cevabı eğer konu similasyon ise, yani kuantum dünyası belli bir algoritma içinde yaşadığımızı zaten bize gösteriyor. İnsan zihni dediğiniz gibi sonradan öğrendiği ve deneyimlediği şeylerle zihin yapısını oluşturur ve kararlarını eylemlerini isteklerini buna göre şekillendirir, ancak zihin ve bilinç farklıdır. Bilim bilinç konusunda daha zerre ilerleyemediği noktada şu budur bu da böyledir yoktur demek dogmatik inançlara sıkışıp kalan insanlar gibi bir farkındalığa zorlar bizi. Evrenin kendisi ve içinde varolan her şey similasyonun başrolunde bana göre. Biz insanlar bedenlenen bilinç olabiliriz, farkındalığımız zihnimizin sınırları kadar. Dogmatik inaçları, korkularla yönetilen inanış sistemleri bir yana, ortada kocaman kozmik bir oyun olduğunu düşünüyorum. Tek dinin sevgi olması gerektiği, ayrımcılığın ırkçılığın insanın kocaman illuzyonları olduğunun farkında varmalıyız. Herkes ve her şey birbiri ile bağlantılıdır, kuantum mekaniğini inceleyenler bunu zaten bilir ve başrolde miyiz gibi sorular tabi ki sormaz.

Ernest Olkowski was right

üst düzey bir medeniyetin simülasyon projesi olsaydık o medeniyet muhtemelen hukuk olarak da gelişmiş bir medeniyet olacaktı. ve simülasyonlar içerisinde ölüm, işkence, kan, göz yaşı gibi olayların yaşanmasını muhtemelen yasaklarlardı. canlı ruhlara acı çektiren simülasyonları yasaklamamaları için hiç bir neden yok. eğer yasaklamıyorlarsa akla ikinci seçenek geliyor. bu simülasyonlar canlı ruhlarla değil bizzati kod parçacıklarıyla ve şuursuz, yani yazılımsal şuursuz bilinçlerle yapılıyor. hal böyle olunca yazılımdan ibaret simülasyonlar olduğu için bu medeniyetler ölenler acı çekenler ruhlar değil sadece basit kod parçacıkları diyor ve bu tarz projelere izin veriyor. ben kod parçacağı değilim. bizzati hisseden, şuuru olan bir varlığım. bu da evrenin bilinçlerinin sahte bilinç olmadığını gösteriyor. üst düzey medeniyet simülasyonu olmadığımız tezini ben daha güçlü buluyorum. ben de evrenin simülasyon olduğunu düşünüyorum. fakat simülasyon dışında, simülasyon kurucusunu sorgulayacak, kollektif veya sosyal bir yapının var olmadığını düşünüyorum. bu yüzden islama inanıyorum.