Cidden boşa yaşıyoruz, her şey pahalı

@Terapist58; bana ehliyet vermiyorlar fakat araba sürüyorum. Nöropati hastası olduğum için vermiyorlar. Sadece işe, markete, en fazla 5-10 kilometrelik mesafelere gitmek için, ihtiyaçlarımı karşılayabilmek amacıyla araba almak istiyorum. İl Sağlık Müdürlüğü onay vermediği için de ÖTV indiriminden faydalanamıyorum. Son bir kez başvurdum. Etlik şehir hastanesinde nöroloji raporu için kurula girmem gerek. Kurul araba sürebilir raporu verirse biraz daha olumlu oluyor ama vereceklerini sanmıyorum. Sadece son kez şansımı deneyeceğim. Yapamadığım bir şeyin üstüne gitmem zaten ama yapabildiğim şeyi de heyette belirtiyorum, insana yatalak muamelesi yapıyorlar. Bu çok zoruma gidiyor. Bu ülkede engelli olmak bile suç sanki biz engelli olmak istemişiz gibi. Doktorların çoğu engellilere düşman gibi davranıyor. Üstelik toplumumuzun engellilere bakış açısı hiç hoş değil. Daha önce bir kez uğraşmıştım Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde. O hastanede doktorların heyette bana davranışını hayatım boyunca unutamam. Umarım bana yaşattıklarında yaşamadan anlamazlar. Yapabildiğim bir şey için uğraşıyorum ama insana yapamazsın muamelesi yapıyorlar. Doktorların bir çoğu bir engelliye engel olmaktan başka bir şey yapmıyorlar, hayatımızı rahat yaşamamız için yardımcı olmuyorlar. Instagram'da görmüştüm, yurt dışındaki engellilere bakıyorum, adam tır şoförü belden aşağısı tutmuyor. Yine Instagram'da bir kız gördüm şifalar dilerim kendisine. Sol tarafı hiç tutmuyor ama araba sürüyor, ehliyeti var. Yani engellilerin rahat bir şekilde araba sürmesi için her türlü fırsatı sunuyorlar. Bizdeyse küçücük bir durumda vermiyorlar.

Umarım bundan sonraki hayatınızda herşey gönlünüzce olur. Umarım belirttiğiniz doktorlar da yaptıklarının farkına varırlar.

Güzel temennin için teşekkür ederim yalnız yaşamaktan umudumu kestim artık. Aslında yaşamaktan yoruldum, bir şeyleri elde etmeye çabalamaktan ve hep olumsuz sonuç almaktan yoruldum. Malum kas hastasıyım. Eğer bir gün elden ayaktan düşersem, umarım elden ayaktan düştüğüm an vefat ederim. Eğer olursa da ötenazi yapmak isterim. Altı üstü 60-70 yıl yaşayacaktık. Huzur, refah içinde yaşamak istiyorduk, onu bile vermediler. Gençken yaşayamadıklarımı yaşlandıkça da halden ve güçten düştükçe yaşayamayacağım. Kader...

Tekrar söylüyorum. O Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nde heyetteki doktorların bana davranışını hayatım boyunca unutamam. Bir kişi doktor olmadan önce ahlak dersi almalı. Umarım oradaki bana öyle davranan doktorların hiçbiri yaşamadan anlamaz. Ben doktorların çoğundan ümidimi kestim dostum, sadece şansımı deniyorum. Artık şöyle bakıyorum: "Olursa olur, olmazsa en azından uğraşmadım demem." Adam arabasıyla heyete gidiyor, adama araba süremezsin raporu veriyorlar. Adam itiraz ediyor, Kırıkkale'ye heyete gidiyor. Kırıkkale'de seçilmiş doktorlar diyor ki: "Ankara vermediyse biz neden verelim." Lan sana heyete gittin diye para veriyorlar, niye milleti muayene etmeden olayı Ankara'ya bağlıyorsun? O kadar çok şey var ki hangisini anlatalım.

Neden boşa yaşayalım. Belki bir gün gerçekleştiririz umudu ile hayal kurup fatura ödemek ve ülkeyi kalkındırmak için doğduğumuz ülke de karın tokluğunu çalışıyor insanlar. Biz olmasak vergiyi kim ödeyecek ülke nasıl kalkınacak.
Dip not: mısırlı köleler daha iyi şartlarda yaşıyordu sanırım

Şuraya 3 trilyonu yaz desek Google bakıp yazacaksın hala şükret diyorsun.