Selamlar,
Birçok kişiden daha duymuştum, üzerine gidince kayboluyor bu tür şeyler. Depremi Hatay’da yaşadım, şu güne kadar sinirsel hiçbir durum olmadı. Deprem anı dahil. Nasıl olmadı ben ve durumumu bilen yakınlarım da şaşkın.
Normalde kontrol manyağıyımdır. Birşeyi 30 farklı açıdan düşünür, 90 farklı açıdan kaygılanırım. Şu an kafamı koyduğum an mışıl mışıl uyuyorum. Sanırım kontrolün mümkün olmadığını farkettim. Çabalar boş. Teslimiyet en güzeli. Akış falan, ne bileyim. Yardırın gidin abi. Yarına çıkacağımız meçhul. Kasmaya gerek yok.
Anksiyetem vardı, artık yok
14
●720
- 18-02-2023, 17:55:48Üyeliği durdurulduSizi çok merak ettik hocam. İyi ki aramızdasınız. Çok kişi kaygilanmisti.GÖKTUĞ adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 18-02-2023, 17:57:34çok sağolun, bilgisayara erişebildiğimde topluca teşekkür etmek istiyorum herkeseAnaBayin adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 18-02-2023, 17:58:21Üyeliği durdurulduİnşallah hocam o da olur sağ salim çıkmanız ve aramızda olmanız güzel.GÖKTUĞ adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 18-02-2023, 18:08:36Geçmiş olsun dostum hepimize. Ülke de anksiyete kapılmamak zor, başarabilenler gerçekten de kendi dünyalarındaki gerçeklikte yaşıyorlar. Ciddi bir sosyolojik gözlem içerisinde olan biri, temel yaşam ve motivasyon kaynağı olan "anksiyete" den basitçe kaçamaz. Anksiyete ile barışmak bu noktada önemli olabilir, sende olduğu gibi.
Eğer anksiyete semptomları olan varsa, "neden bende anksiyete var?" diye düşünmek, durumu daha kötü hale getirebilir. Doğru soru; "Anksiyete hep var, ama bununla nasıl barışırım?" şeklinde olmalı.
Ufak bir araştırmada, bir kobay fare'ye kaygı giderici veriliyor.(SSRI ve diğerleri) Kobay fare, kaygı giderici aldıktan sonra, çevresindekilere yardım etme konusunda artık bir motivasyon hisetmiyor ve zor durumda kalan yanındaki fareye yardım etmiyor. İlaç almayan bir fare ise, kaygılanıyor ve arkadaşına yardım ediyor. Görüldüğü gibi kaygı, yaşam için ve diğerleri için işlevsel, ve insan olduğun müddetçe bunu hissedeceksin.
