Anksiyetem vardı, artık yok

Sanırım kontrolün mümkün olmadığını farkettim. Çabalar boş. Teslimiyet en güzeli. Akış falan, ne bileyim. Yardırın gidin abi. Yarına çıkacağımız meçhul. Kasmaya gerek yok.

Kaygılarımız bizden korkar. Yeter ki güçlü olalım.
Çok geçmiş olsun

Geçmiş olsun dostum hepimize. Ülke de anksiyete kapılmamak zor, başarabilenler gerçekten de kendi dünyalarındaki gerçeklikte yaşıyorlar. Ciddi bir sosyolojik gözlem içerisinde olan biri, temel yaşam ve motivasyon kaynağı olan "anksiyete" den basitçe kaçamaz. Anksiyete ile barışmak bu noktada önemli olabilir, sende olduğu gibi.

Eğer anksiyete semptomları olan varsa, "neden bende anksiyete var?" diye düşünmek, durumu daha kötü hale getirebilir. Doğru soru; "Anksiyete hep var, ama bununla nasıl barışırım?" şeklinde olmalı.

Ufak bir araştırmada, bir kobay fare'ye kaygı giderici veriliyor.(SSRI ve diğerleri) Kobay fare, kaygı giderici aldıktan sonra, çevresindekilere yardım etme konusunda artık bir motivasyon hisetmiyor ve zor durumda kalan yanındaki fareye yardım etmiyor. İlaç almayan bir fare ise, kaygılanıyor ve arkadaşına yardım ediyor. Görüldüğü gibi kaygı, yaşam için ve diğerleri için işlevsel, ve insan olduğun müddetçe bunu hissedeceksin.

tekrardan geçmiş olsun göktuğ çok şükür bu felaketi sağ salim atlattın. artık yeni bir hayatın var dediğin gibi hiçbişey kafaya takmaya değmez bu andan sonra

Çok Geçmiş Olsun Hocam İnşallah Ülkece Birdaha Yaşamayız Böyle Birşey

Hocam geçmiş olsun. Burası çok önemli bir satır olmuş. Teşekkür ve de tebrik ederim.

Bende öyle aa geçti falan diyordum sonra bir gün "MERHABALAR A.." dedi.

Merak etme, geçtiğini sanırsın ama o ansızın gelir. Şu an pusudadır. Bir gün ansızın uykuda yada yatmaya yakın yoklamaya gelir.

Ben de senin gibiyim hocam

Cok gecmıs olsun atlattıgınıza sevındım ülkemızde %85 lık kısım anskiyetesi var kaygı ve stres bozukluklarıyla hayarına devam ediyor gerek yaşam şartları gerek hayatın zorluğu