Geçmiş olsun dostum hepimize. Ülke de anksiyete kapılmamak zor, başarabilenler gerçekten de kendi dünyalarındaki gerçeklikte yaşıyorlar. Ciddi bir sosyolojik gözlem içerisinde olan biri, temel yaşam ve motivasyon kaynağı olan "anksiyete" den basitçe kaçamaz. Anksiyete ile barışmak bu noktada önemli olabilir, sende olduğu gibi.

Eğer anksiyete semptomları olan varsa, "neden bende anksiyete var?" diye düşünmek, durumu daha kötü hale getirebilir. Doğru soru; "Anksiyete hep var, ama bununla nasıl barışırım?" şeklinde olmalı.

Ufak bir araştırmada, bir kobay fare'ye kaygı giderici veriliyor.(SSRI ve diğerleri) Kobay fare, kaygı giderici aldıktan sonra, çevresindekilere yardım etme konusunda artık bir motivasyon hisetmiyor ve zor durumda kalan yanındaki fareye yardım etmiyor. İlaç almayan bir fare ise, kaygılanıyor ve arkadaşına yardım ediyor. Görüldüğü gibi kaygı, yaşam için ve diğerleri için işlevsel, ve insan olduğun müddetçe bunu hissedeceksin.