• 07-02-2023, 01:13:52
    #1
    istanbul dayım
    gün boyu ağlamaktan yaşananları görmekten ve çaresizlikten çok mutsuzum. bunları da ağlayarak yazıyorum
    elimizden geleni yapıyoruz ama gücümüzün yetmediği çok acı görüntüler görüyoruz yardım istekleri yalvarislar

    depremin kendisinin yarattığı felaket, yaralılar, yardım bekleyenler , umutsuz bekleyenler, aç susuz kalanlar , soğukta enkaz altında kurtarılmayı bekleyenler

    sağ kurtarılanların çoğu keşke kurtulmasaydım diyecek belki de kaybedilen sevdikleri

    uzun zamandır bu kadar acı ve çaresizlik görmemiştim
    benim psikolojim olağanüstü bozuldu
    Allah hepimizin yardımcısı olsun
  • 07-02-2023, 01:15:51
    #2
    Ayni durumdayim. Caresiz 3 yavrumla aracta sabahliyirum cok kucukler elimden geldikce onlari korumaya calisiyorum depremler durmuyor caresiz kaldim
  • 07-02-2023, 01:28:27
    #3
    Ofisto adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
    Ayni durumdayim. Caresiz 3 yavrumla aracta sabahliyirum cok kucukler elimden geldikce onlari korumaya calisiyorum depremler durmuyor caresiz kaldim
    çok geçmiş olsun çok zor cok