etersizlik mi? Şanssızlık mı?

Merhabalar size kademeli olarak anlatmak istediğim bir kişinin hayatı var.

4 yıl (+1 uzatma toplam 5 yıl) karadeniz teknik üniversitesi elektrik elektronik mühendisliği bitirmiş akrabamın hikayesidir.

Bu durumun kendi içerisinde değerlendirmesini yaptığında şansızlık olarak değerlendiriyor. Ben de yetersiz olduğunu düşünmüyorum ama ortada çok tuhaf bir talihsizlik söz konusu. Gelin birlikte değerlendirelim.

Covid patlamadan hemen önceki yazın okuldan mezun olup kendisi hemen askerlik başvurusunda bulundu iş konusunda önünü açması için aradan hemen çıkarmayı hedefliyordu, 6 ay askerliğini amasyada yaptıktan sonra tam askerliğinin bitmesine 20-25 gün kala covid patladı.

Üniversite kariyerinde EMO genç başkanlığı, ve birçok faaliyeti olmasına rağmen, yani CV'sinde üniversite yıllarında birçok referans başlığı olmasına rağmen, başkanlığını yaptığı diğer arkadaşları çok uçuk yerlere dahi girebilmişken kendisi iş hayatına hala başlayamamış durumda..

Askerliği bittikten sonra birlikte benim de çevremdeki kişilere ve kendi çevresindeki kişilerin yardımıyla birçok yere başvurduk. Çok ciddi ricacı olduğum kişiler dahi oldu, ha bu kesin işimizi halleder, bir şekilde yardımcı olur dediğim kişilerin dahi maalesef hiçbir yardımını göremedik. Telefonla aradığımızda o iş bende rahat ol diyen herkes 2-3 gün sonra ortadan kayboldu. Mülakat çok iyi geçti CV'si de harika diyen yerlerin hiçbir yerden olumlu dönüş alamadık.

Kendisi tamamen disiplin - liderlik özelliklerine sahip, bir yere girdiğinde orada sadece mühendis olarak değil ciddi anlamda yükselme potansiyaline sahip. Ki bu EMO genç başkanlığı yaptığı sıralarda eski dönemlerde yapılan konferanslarda izleyici dahi gelmezken kendisinin düzenlediği etkinliklerde konferans salonunun tıklım tıklım dolu olmasıyla dahi anlaşılır bir şey benim için.

Son girdiği mülakatta çok sakindi gibi değişik bir sebeple yine elendi. Kendisi yeni bir işe başlama heyecanını ve iş mülakatında koruması gerektiği heyecanı ayırt edip bu şekilde olgun davranması sonucunda son mülakattan da elendi.. Daha sonra orada çalışan arkadaşının sözleri şu şekildeydi '' Sen uzun boylu ve kalıplı olduğun için senden çekindiler, liderlik potansiyeli olanı değil, azarlayıp yönetebilecekleri kişileri istiyorlar'' Aslında sanırım bütün olay buydu, artık şirketlerin işe alım politakası her şeyi gözler önüne seriyordu. Yani şirketler mevcut oluşuma oldukça yararı olacak kişileri değil de, yönetebilecekleri ve yeri geldiğinde de ezebilecekleri kişileri değerlendirme altına alıyorlar.

Yani işin özü, elimizi nereye atsak elimiz boş döndük.

Söylemiş olduğum gibi, hayatta hiç kimse hiç kimseden üstün değildir, lakin telefonda konuşma yaptığı hatta İzmire gelen arkadaşlarıyla buluştuğumuzda dahi, '' Ya sen nasıl bir yere giremedin hala, ben bile girmişken'' sözlerini kendim dahi duyuyorum.

Sizce bu durum kırılamayan bir şansızlık mı, yoksa ortada bir yetersizlik mi var..

Şimdiden yorum yapan herkese teşekkür ederim.

Benim bildiğim torpil, tanıdık falan lazım, başvuru ile işe giren varsa ben bilmiyorum

Hocam şaka gibi gelebilir ama bu tür olaylar ender değil. Yeminle belli bir neslin üstünde lanet gibi duruyor. İllaki çözülür benzerini gördüm. Moralini bozmasın.

Tanıdık etkisi olmadan zor bu devirde bende mezun olduktan sonra askerlik ve bir süre işsiz kaldım. Cv'mi tanıdık vasitasiyla verdim anca öyle kabul ettiler şimdi kendim başvuru yaptıgim yerlerden arıyorlar. Zamanında başvurmuştum neden o zaman görüşme bile yapmamıştıniz diye sorduğumda tecrübesiz biri olarak gördüğümüz için diye yanıt alıyorum. Şuan çalıştığım yere de tecrubesiz girdim zamanla tecrübe kazandım. Firmaların ön yargılı yaklaşmasi diyebiliriz. İşini seven insana işten soğutuyorlar( sonra kalifiyeli eleman yok diye ağlıyorlar ) sadece ama vazgeçmeden başvurmaya devam etmek gerekiyor. İlla ki Kısmet biryerden gelecek.

Özeli bilmiyorum ama kamuda çok fena torpil dönüyor bizzat yaşadım. 3 sene önce AKP gençlik kollarına üye olsam şuan belediyede memurdum.

İnsanoğlu son dönemlerde değişti ülkenin şartları malum frensiz otobüse binmiş gidiyoruz ben 5 yıldır uzaktan eğitim projesi ile uğraşıyorum gitmediğim belediye kalmadı fiyat bile vermiyorum fiyatı siz verin diyorum sizin domaini kullanalım benim ismimde geçmesin çocuklara hizmet götürelim diyorum bir kişi bile elini taşına altına sokmuyor.En son yaşadığım olay ismi lazım değil bir belediyenin sosyal işler daire başkanına gittik dediler ki projeyi şekillendirip iller bankasına sunmak kredi almak lazım biz panedimide 250 kadın için moto kurye kursu için kredi aldık dediler 5 milyonluk ee dedik dedilerki ama türk katılımcı bulamadık 250 suriyeli kadını eğittik 250 kadın için 5 milyon harcıyan belediye 5 sınıf ile 12 sınıf arasındaki tüm sınıf kursları lgs,ayt ve tyt kursu verdiğimiz kursumuza 1 kuruş bile fiyat biçmedi kaldıki fiyatı siz belirleyin demiştik.

Doğal olarak ülkemizde artık kurum ve kuruluşlardan insanlık namına yardım beklemenin doğru olmadığını düşünüyorum.İnsanlar artık kazancı ya bedava istiyor yada sömürebileceği insanları kullanarak para kazanmak istiyor.Son 20 yılda eğitimsizlik ve yabancıların ülkeye yüklüce girişi bu noktaya getirdi esasen bizi ama gören yok konuşsan dinleyen yok, yardım eden yok.