Öğrenciler gelin dertleşelim

Haklısın ekmek elden su gölden geçiniyoruz aynen genelleme yapma hocam herkesin ailesi koyamıyor öyle cebine

Genel olarak okuyan arkadaşlar çalışmaz geliri de olmaz bu yüzden ailesi okutur.

Abimde çok iyi şartlarda okudu mu diye sorarsan eh işte derim.
KYK Yurdunda kalıyordu, devletin verdiği geri ödemesiz burs alıyordu ailem yolluyordu yetiyordu.
Yani en azından öyle söylüyordu, yani geçinmek veya geçinememek biraz da öğrencinin yaşam tarzına bağlı.
Sigarası alkolu olan biri her gece hop o bara hop bu cluba gideyim derse para dayandıramaz (senin için söylemiyorum, örneklendiriyorum.).

1) Genç arkadaşlar mevzuat hakkında bilgi sahibi olmadıkları için şirketlerin neden askerliğini yapmış eleman istediklerini anlamıyorlar. Bunun nedeni bir çalışan askere gidiyorum bahanesi ile tazminatını alarak işten istediğini zaman ayrılabilir. Ayrıca işçi askerden döndüğünde de eski işyerine işe alınma dilekçesi verebilir ve işyeri askerden dönen işçiyi ya 2 ay içinde işe alır ya da 3 aylık maaş kadar daha tazminat vermek zorundadır. Yani şirketler çok önemli kilit bir adam değilse askerliğini yapmamış erkekleri işe alıp bu yükümlülüklerin altına girmek istemezler. Mesela kadınlar için böyle bir şart yoktur.

2) Gerçekten kıymetli bir ünivetsitenin gözde bir bölümünü kazandığınızda, yani akademik başarınız yüksekse hem okul, hem de bir çok kurum öğrencilere burs vermek için yarışıyor. Ama kusura bakmayın değerli kardeşlerim akademik başarınız kısıtlı ise ortalama bir üniversitenin ortalama bölümleri için burs veren bulmak zor oluyor. Hele hele ailenin çevresi de kısıtlıysa ciddi bir burs bulmak tamamen şansa kalıyor. Ki bence eğer ruhsat veren bir bölüm değilse ortalama bir üniversitenin ortalama bölümünde zaman öldürmektense bir sektör seçip direk çalışma hayatına girmek hayatta başarılı olmak için daha doğru bir adımdır. Çünkü top hukuk mühendislik gibi diplomasız yapılamayan bölümler dışında üniversite okumanın çalışma hayatında pek bir artısı olmuyor tersine 4 sene eksik deneyimle sektöre giriliyor.

3) 2000 krizinde üniversitedeydim. Hem çalışıp hem okuyordum. Ve 2001'de işten atıldım. Kiramı, kredi kartımı, faturalarımı ödeyemedim. Evi kapatıp borçla harçla baba evine dönmek zorunda kaldım. 3 sene mesleğimi herşeyi bırakıp aile işinde çalıştım, okula sadece sınavlara girmek için gittim. 3 sene kazandığım para ile temerrüde giren kredi kartı borcumu, harç öğrenim kredilerimi, icraya düşen faturalarımı ödedim. Borçları bitirince askere gittim döndüm ve hayata yeniden başladım. Yani bu ülkede ekonomik sıkıntı çeken, zorluk çeken ilk öğrenciler değilsiniz. Son da olmayacaksınız. Herşey gelip geçer. Moralinizi bozmayın ve bu dönemde elinizden geldiğince çok çalışıp az harcayın.

İlk iki sene kendim internetten 400-500 bir şeyler kazanıyordum yazın çalışıp kazandığım para vardı ev kiramız falan baya uygundu ailemde gönderiyordu çok istemiyordum gerek de yoktu rahattım

Şimdi son sınıftayım kiramız 1100₺ kişi başı sanaldan bir kazancım yok uygulama yaptık onu ileteceğiz bir de ortak paket satış sitesi kuracağım dersler var bitirme ödevi var iş bulamayacağım bulsam da memnun olmayacağım diye gelecek kaygısı var

Girdiğimde inşaat mühendisliği sıralama olarak ileride bir bölümdü o sene yaptığım sıralama ile bu sene çok iyi üniversiteler haricinde Samsun İzmir Antalya gibi istediğim yerlerde bu bölümü okuyabilirdim bölümün geri gitmesi gelecek kaygısını arttırıyor

4 sene üniversite okuyup asgari ücret alacağız asgari ücret almak sorun değil o parayla bir şey yapamamak sorun kendini geliştirince başkalarına ek olarak kendine bir şeyler katınca artar falan ama ne zaman bunun için mi okuyoruz napıyoruz bilmiyorum

Hedefim biraz çalışıp gelen parayla E-Ticarette kendimi geliştirmek belirli bir zaman sonra bir şeyi üretip satmak var , aileye destek amaçlı toptan sattığımız sarımsağın bir kısmını perakende sattığımız bir sayfa var az çok kazandırıyor bir adım attım ama o üründen gitmeyeceğim

Can sıkıntısına yazdım bir şeyler tüm öğrencilere Allah kolaylık versin küçük şehirde bile geçinmesi zor ama en büyük sorun gelecek kaygısı

Kendimi bilgisayarda geliştirmek isteyen bir öğrenci olarak oyun geliştirmeye taktım kafamı. Çeşitli eğitimlere katıldım ve elimden geleni yapmaya çabalıyorum. Bilgisayar fiyatları gün geçtikçe üzerine 1.000'er TL koyarak ilerliyor. Elimde iyi bir bilgisayarım yok ve almaya da gücüm yok. KYK bursu alsam yurdunda kaldığım için vereceğim ücret 450 TL.

Bu dediklerim belki de bilgisayarı olmayan birisi için nimet sayılacak şeyler ama fazlasına çabalayan birisi olarak devletin desteğinin olmaması ve yaşıtlarımın yurt dışındaki yaşantısından haberdar olmak çok yoruyor beni.

Gün geçtikçe gerek ekonomik dertler gerekse de yaşamımızın zorluğu ve psikolojik baskılar beni kemirmeye başladı. Elimden bir şey gelemiyor olması işin belki de en acı kısmı. Şirketler tanıdıklarına ve akrabalarına burs verirken ve her kurum bir tekel oluşturmuşken asıl ihtiyaç sahibini gören olmuyor. Umarım bir gün gökyüzüne baktığımızda ferah bir nefesi biz de alabiliriz.

Bugün üniversiteden 2 azeriyle tanıştım ve 3 yıldır burada olduklarını söylediler yaş 21 22 mi abi falan dedim ve 19 yaşındayız dediler adamlar 16 yaşındayken başka bir ülkeye gidip okuyorlar biz ise 18 yaşımızda aynı ülke de farklı bir ilde okumaya çalışırken aç kalmama çabası veriyoruz bilmiyorum kafayı çok taktığımdan dolayı mı yoksa 2400 kira verdiğim 30 metrekare evde böcekler mi ısırdı vücudumda kaşıntı ve kabarıklar oluşuyor önceden böcek ısırdığında oluyordu ama bir arkadaşım her şeyi kafaya taktıktan sonra onda da aynı şeyler olmuştu hani o kadar kötü bir durumdayız ki öğrenciler olarak doktora gitmeye korkuyorum çünkü doktora muayeneye gittikten sonra en kötü 200 tl ilaç parası gideceğinden eminim insanlar gezip dolaşırken ben evimin 150 metre yakınını daha yeni yeni biliyorum

Son sınıf öğrencisiyim ve KYK kredimi kesti.
Sınıfta aynı durumun emsali bile yok. Hızlı postayla dilekçe gönderdim vs. ama hiçbir olumlu dönüş yok. Transkript de yolladım,sonuç hüsran. Allah yardımcımız olsun,elde avuçta da bir şey yok.

Bende bir çok yere burs başvurusunda bulundum hocam çıkmadı maalesef öyle böyle bitirmeye çalışıyoruz alnımızın akıyla üniyi

Gerçekten çok zor hocam, ben hedefi Almanya'da lisans olarak belirledim Almancam B1'e geldi şuan ve devam ediyorum YKS sınavına kadar. Umuyorum meyvelerini toplayacağım ve bu serüvenin zorlu kısmını başarı ile tamamlayacağım.

Önümde zorlu 8 ay var elimden geleni yapıyorum, sizlere de önerim yurtdışı fırsatları arayın ve göç programlarını takip edin. Şuan bu ülkenin geleceğini hiç ama hiç iyi görmüyorum. Sanki yarın savaş çıksa insanlar yine normal karşılacak gibi hissediyorum...