İşi Takıntı Haline Getirmek, İnsanlığını Unutmak

Zamanla asosyal’lığa dönüşüyor. Biraz akışına bırakıp kendinize zaman ayırın

1.5 yıldır işsizim. R10 dan ne kadar kazanırsam onunla geçiniyorum. Bu saatte bile uyumak yerine r10 da iş bulurum kafasında takılıyoru. Bu miktar ise 1k yı geçmiyor. R10 olmasa ne yapacaktım? Artık iş aramaktan, akrabalarla, aile içindekilerle tartışmaktan bıktım. Tarih öğretmeni olduğum halde, gundelik işler de 9 12 saat 40 veya 50 liraya çalışmak insanın moralini bozuyor. Ücretli öğretmenliğe ise 4 sefer başvuru yaptım... Neyse fazla uzatmak istemiyorum. Allah herkesin kalbine göre versin... boş yere kendimizi yıpratıyoruz.

Son olarak söylemek istediğim ise çevrenizde bulunan insanların aslında insanlık vasfinda uzak bireyler olduğunu anlamak insanı yalnızlığa itiyor... burada sizlik bir sorunun olduğunu düşünmuyorum.

Edit: Kendim üzerinden örnek verdim.

Yalnız değilisin hocam

Hocam şöyle söyliyim yalnız değilsin Birçok sorumluluğun insanın üzerine genç yaşta binmesiyle haliyle yıpranıyorsun. Hayatım boyunca yıllardır ömrüm pc de geçti. Hep kendimi geçindirme telaşıyla yaşadım hala da öyle. Bu beni artık okadar robotlaştırdı ki bazen duyguları bile arka plana atabiliyorsun. Diyecek çok şey var aslında ama neyse hocam forum ailesine iyi geceler

Prensipler ve düzen olduğu sürece herseyi yapıyorum.
Bir iş var ise, kendime göre ayarlıyorum.
Acil olan işleri asla almıyorum, acil iş diye birşey yoktur.

Yani yaşam şartlarını siz belirliyorsunuz şart derken nasıl yaşayacağınız ne zaman uyanacaginizi vb vb.

Bu durum bende de vardı, artık sorunu çözdüm. Beyin gelişimine devam edin.

İyi geceler

Hocam bizim mesleğimizin getirisi bu ben dışarı çıkarım müşteri yazar vs. hep bi iş düşünüyoruz.

Kişisel konuşmam gerekirse;
Yoğun olduğum dönemler birden fazla platform ve iş yönetiyorum. Bi taraftan diyorum bi programlama işi var ona şunuda eklesek, bi yandan sosyal medya işini aldığım müşteri var onun raporları ve post işlemleri var. Bi yandan siteler ve müşteriler var. Vs. Kafam hep dolu. Gece uyurken millet sevdiğini düşünür ben yarın şu şekil bi proje yapayım diyorum.

Bunu genelde kendinimiz farkedemeyiz. Bu durumdan kız arkadaşım hep şikayetçi olurdu. Dışarıda bakma müşteriye tatile gidince bakma şu işlere diye ama tatile gittim diye müşteri geçiştirebilecek bi iş yapmıyoruz. Mesai saati olan bi iş yapmıyoruz ki tatil günlerimiz olsun.

Daha sonra kız akadaşıma da açtım site gece 4’de kalkıp makale yazayım diye oturuyor. Yani aslında yaptığımız iş bizi bu hale getiriyor. Bir çok kişinin sorumluluğunu alıyoruz.

Burdaki herkesin yapması gereken bence belli günler kapatacaklar whatsapp vs. sevdikleriyle vakit geçirecekler. İşler olabilir yoğun olabiliriz ama robota bağlamanında anlamı yok.

dışarda gezerken bilgisayarımı yanımda taşıyorum :/