Tecrübe ve Çalışmaya rağmen Sevilmemek

Z kuşağından değilim zira 37 yaşındayım ve 13 yaşından beri el içinde çalışmaktayım. Bilenler bilir el işinde çalışıyorsanız ve buna mutlak surette ihtiyacınız var ise sizi beden gücü değil çalıştığınız iş yerinin sunduğu şeylere sabır etmek yorar her daim dişinizi sıkarak çalışırsınız.

Yağım gereği mi yoksa iş yaşantımın verdiği eziklikten mi bilmiyorum ben verilen işte eşek gibi çalışırım emeğimi esirgemem sorgulamam kaytarmam, bunları mübaala için söylemiyorum tanıyan kime sorulsa aynı şeyi işitirsiniz.

Benim bir sorunum var çocukluktan gelen yetiştiğim yer ve yetiştirme şeklim ile alakalı diye düşünüyorum ben kendimi ifade edemeyen iki lafı bir araya getiremeyen biriyim özellikle yöneticilerin karşısında heyecanlanıyor hızlı konuşuyor ve lafı geveliyorum bu huyumu bir türlü değiştiremedim kendimi geliştirip eğitemedim ben buyum bunu kabullendim ama hayat zaaf kabul etmiyor her daim herkese karşı mücadele etmek gerekiyor. Yıllardır eşek gibi çalışmak sadık olmak hiç bir işe yaramıyor bir ürünün değeri ona biçilen fiyattır yani değerin ne olursa olsun kendini satabildiğin kadar edersin, bunu yıllardır kaç kere anladığım gibi bir kez daha anladım bu kafa ile gidersem de daha çok anlayacağım gibi zira iş konusunda tecrübesi benim onda birim bile olmayacak birini başıma müdür yaptılar bunu adamı küçümsemek için değil adamın yapılacak her işi bana sormasından biliyorum.

Bunları buraya neden yazdım çare aramak için değil sadece zoruma gidiyor ve içimden atmak için yazdım. Ben sürekli makale girilen lakin 0 backlink olan bir site gibiyim yüzlerce makalem olsa da google de en dip sıralardayım. Kendimi buna benzetiyorum.

Benim de başıma benzer olay geldi. 23 yaşında farkettim ve sonra işten ayrıldım ve bir daha başkasının işini yapmayacağıma dair kendime söz verdi. O gün hayatım değişti. (32 yaşındayım şuan)

Hani, içerik kraldı

Valla hocam evli ve borçlu olunca anadan babadan 1 kuruş olmayınca hele ki bu dönemde ben buna asla cesaret edemem. Eminim siz aynı durumdasınız evlilik ve borç olarak iyi başarmışsınız

Evli 3 çocuk babasıyım. Seninle aynı durumdaydım. 23 yaşındayken çocuğum 1 yaşındaydı. Şükürler olsun şimdi herşey yolunda.

en zor kısmı; sorunun ne olduğunu bulmuşsunuz çoktan. Geriye çözüm yolunu aramak düşer. hemen kabullenmeyin hocam elbet vardır bir çözümü

Gaza gelip işini bırakma sakın zaman o zaman değil değerinin anlaşılacağı uygun bir zaman vardır bazen beklemek de gerekir. Uygun zaman ve uygun bir yer, uygun patron herşey önemli ancak en önemlisi kaderin sana çizdiği yol.

Çözümü de buldum aslında öncelikle yöneticilerin karşısında konuşmak onların sorularına ne ve akıcı cevap verebilmek için donanımlı olmak gerekiyor yani iş konusunda her şeyi takip etmek bilmek gerekiyor ki tıkanıp kalmayasın ben bilsemde bunu anlatıp cevap veremıyorum geveliyorum