WebKadir adlı üyeden alıntı:
mesajı görüntüle
Sıkıldım artık :(
24
●803
- 07-10-2020, 21:05:25aynen katılıyorum sizinle aynı durumdayım . o kadar yıllarımı verdim yazılım dillerini algoritmalarını öğrendim fakat burada bir gelecek yok . yani bana mı öyle geliyor bilmiyorum ama burada bir gelecek göremiyorum. yaklaşık 2 ay önce ingilizce öğrenmeye karar verdim tam olarak öğrendikten sonra yurtdışında şirketlere başvuru yapacağım en azından geleceğim için bir şeyler yapmış olurum . Geçenlerde ben de aynı şekil konu açmıştım fakat bu his anlık olan gelip geçici bir his ama yaşayınca biraz fark edemiyorsun.Kısaca özet olarak asla vazgeçme durmadan çabala .
- 07-10-2020, 21:09:33Vazgecmeye niyetim yok tek çarem gitmek. Gitmek istememdeki en büyük sebep ekonomi digeri de ayrımcılıktan bıkmam insanların tahammul edememesi kendilerinden olmayani kötülüğün kaynagi olarak görmesi.asanprogrammer adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüle
- 07-10-2020, 21:46:40Hayat zor hocam onemli olan zoru basarmak.Bizde zorlu yollardan gectik.
- 07-10-2020, 21:48:47Sıkılmak için çok çok erken, biraz ek bakalım sonra biçersin elbet.
- 07-10-2020, 21:49:49Paşam kusura bakma özür dilerim ama bir baba 18 yaşında gençliğini yaşayıp aile şefkati ve arkadaş sevgisi dostluk ve arkadaşlıkları ile özgüvenini sağlam tutup iyi yere gelmesini istemesi gerekirken sana eve ekmek getiremiyorsun diye adamlık dersi veriyorsa, önce bir geçsin ayna karşısına kendi adamlığını sorgulasın! İnan bu günlerin geçtiğinde öyle bir galip hissedeceksin ki kendini bırakmazsan, tüm zaferler senin olmuş olacak. Ama kendini bırakırsan kimseye bir şey olmaz sadece kendine yazık edersin. Dik dur işine gücüne bak, kendini geliştir, ödüllendir, kendini dinlemeye ve ne istediğini anlamaya çalış, kısacası hayatın doğumundan ölümüne hatta inanıyorsan daha sonrasına da sadece sana ait ve senin sorumluluğunda olduğunu asla unutma.l3erlin adlı üyeden alıntı: mesajı görüntüleSıkıldım artık. 18 yaşında intihar eden Furkan Çelep'in dediği gibi "bir ev bir araba için yaşıyoruz"
Sürekli çabalıyorum beterinde beteri vardır gelir geçer diyorum. Olmuyor tüm hislerimi kaybettim. Önceden umudum vardı şimdi o da yok. 1 yıldır çalışmıyorum kovuldum (sevgilimle aynı yerde çalışıyorduk. Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmeyen arkadaşımla aldattı. Müşterilerin içinde kavga çıkınca atıldım.)
Bir yandan aşk acısı çekiyodum. Bir yandan arkadaşımın ihaneti. Bir yandan babamın kırıcı lafları senden adam olmaz daha eve ekmek getiremiyosun vs. Bir yandan para sıkıntısı
Asgari ücretle çalıştığım 1.5 yıllık birikimim
Uçup gitti güya biriktirip araba alıcaktım
(ailevi sorunlar yüzünden)
Negatif olmayıp yinede pozitif bakayım diyorum ama olmuyor tahmül kalmadı.
Sinirli agresif biri oldum etrafımdakilere karşı
Zamanla elimi ayağımıda ortamlardan çektim.
Çünkü şuan yaşıtlarımın dertleri;
Ay şöyle daha güzelim
Nargile yapalım
Bi story at
Dur yemeği çekiyim
Şu marka giyeyim
kendilerini bu toz pembe dünyaya hapsetmişler. Kısacası bu tarz insanlardan uzaklaştım. Bir elin beş parmağını geçmeyecek dostum var. Onlarda bir var bir yok.
Yinede hayalim var ama hayaller sadece yarın için kurulmuş basit bi süs
Para üzerine kurulmuş herşey 🤷🏻*♂️
Bende şimdi boş gezenin kendisiyim artık.
İçimi dökmek istedim çünkü doldum ve taşmam gerekti okuyan herkese teşekkürler.
