Sorunlu değilim sadece doluyum.

Aynısını yaşadım. Hiçbir derdimi dinlemez sadece yargılar babam. Bir gün çektim karşıma 29 yıllık hayatımda ilk defa babama karşı çıktım ve şuan sanırım eskisi gibi olamayacağım.
O günden sonra içimdeki söyledikten sonra özgüvenim yükseldi hocam. Çünkü anladım ki derdini söylemezsen kızdığını sinirlendiğini üzüldüğünü anlamazsan hepsi sana misli ile dönüyor.

Mumkundur. Profesyonel psikolog zaten akil vermez, ilac ise hic vermez. Profesyonel psikolog sizi dinler ve puf noktalara deginerek sizi ve dusuncelerinizi yonlendirir.

Hocam evet ailemle sıkıntılarım da bu durumun içinde var ama çok büyük sorunlar değiller. Bir de babam benden çok çekinir mesela. Büyük hatalarını gördüğüm için eskisi gibi benimseyemiyorum zaten bir de gidip bu yaşımdan sonra içimi dökebileceğimi sanmıyorum. Çünkü artık bu içime atma durumu bende sanırım karakter oldu. malesef önce kağıda dökeceğim içimi sonrasında iyi hissetmetsem bir psikiyatrın kapısını çalacağım

Tam olarak işte olay bu hocam. Hiç bir şeyi çözemessem gereksiz verdiğim değerlere bile bir çare oluşturursa belki bu durumlardan kurtulurum diye düşünüyorum.

Psikyatr'a degil, psikologa gidin. Psikyatr %90 size ilac verecektir. Sorununuz buyuk ihtimalle ilaclik olmadigi icin Psikologa gidin.

Türkçe de paragraf sorusu okuyor gibi hissettim

Dostum, derdini kus. Otur ağla. Başını iki elinin arasına koy, neden ben böyleyim de...!

Ciddi diyorum anlat, ağla, kendini sorgula kurtul.
Yoksa gerçekten yaşanmaz bu hayat.
Yüreğin temiz, kıramıyorsun kimseyi dinliyorsun için yaşanmışlık tecrübesiyle doluyor. Bu da ruhunu olgunlaştırıyor. Yok, hayır demeyi bil.

Evet kıramıyorum kimseyi başkasının derdinden kendi derdime vakit ayıramadım sanırım. uyku düzenim bozuldu yalnızlığı alıştım (iş büyük etken oldu yalnızlığa alışmamda hergün farklı şehir farklı otel vs.) Kimin ne olduğunu ne istediğini biliyorum bir tek kendimin ne olduğunu ve ne istediğini bilemiyorum. Duygusal biriyim aslında ağlamak beni rahatlatır sanırım ama çok yapabildiğim bir şey değil. Yüzümü asamıyorum mesela biraz önce yukarıda da söylemiştim bindim arabaya açtım şarkıyı sahilde dolaştım geldim eve yüzüm beş karış. Eve girdiğim an sahte gülücük başladı ki ailem hayırdır oğlum diyip üzülmesin diye mesela. Belki de soru sormasınlar diye. Bilmiyorum. Hiç bir şeyden zerre tat almıyorum. Yediğim yemeğin bile çok bir önemi yok şu olsun bugün yiyeyim diyecek bir iştahım yok. nescafeyi sigarayı ver çekil kenara akşama sabaha kadar takılırım ikisiyle.
tüm yaşanmışlıklarımı yaşadığım tecrübeleri bir anlatırsam heralde kendimi sorgulamaya başlayacağım diye düşünüyorum.

milletin derdini dinlemeyi bırakmalısın bence, kendine değer ver.Başkalarını mutlu edicem diye uğraşma.

Bundan kurtulduğum gün mutlu olacağım gün sanırım.