Evet kıramıyorum kimseyi başkasının derdinden kendi derdime vakit ayıramadım sanırım. uyku düzenim bozuldu yalnızlığı alıştım (iş büyük etken oldu yalnızlığa alışmamda hergün farklı şehir farklı otel vs.) Kimin ne olduğunu ne istediğini biliyorum bir tek kendimin ne olduğunu ve ne istediğini bilemiyorum. Duygusal biriyim aslında ağlamak beni rahatlatır sanırım ama çok yapabildiğim bir şey değil. Yüzümü asamıyorum mesela biraz önce yukarıda da söylemiştim bindim arabaya açtım şarkıyı sahilde dolaştım geldim eve yüzüm beş karış. Eve girdiğim an sahte gülücük başladı ki ailem hayırdır oğlum diyip üzülmesin diye mesela. Belki de soru sormasınlar diye. Bilmiyorum. Hiç bir şeyden zerre tat almıyorum. Yediğim yemeğin bile çok bir önemi yok şu olsun bugün yiyeyim diyecek bir iştahım yok. nescafeyi sigarayı ver çekil kenara akşama sabaha kadar takılırım ikisiyle.
tüm yaşanmışlıklarımı yaşadığım tecrübeleri bir anlatırsam heralde kendimi sorgulamaya başlayacağım diye düşünüyorum.