Panik Bozukluk ve Anksiyete Bozukluğu

ilk önce nefes alamadığını düşünürsün sonra başın döner hep kusarsın,geceleri ölüm korkusuyla boğulacağım tedirginliğiyle bir türlü gözüne uyku girmez gider tomografi çektirirsin,kan tahlili yaptırırsın hatta gider endoskopi çeker o da yetmez kolonoskopi çektirirsin fakat için rahat etmez.sonra kardiyologa gidersin temiz çıkarsın.net temizsindir bir şeyin yok diyip gönderirler 1 ay böyle geçer sürekli nöbet geçirirsin hastanenin birinde 1 ay yatarsın solunum cihazı bağlarlar fakat temiz çıkarsın başında bi hademe babana abi bu çocuk panik atak hastalığına yakalanmış der doktorun koyamadığı teşhisi koymaya çalışır şok olursun..hademe nereden bilecek dersin 1 ay daha gezersin en sonunda doktorun biri teşhisi koyar bu çocuk panik atak der ve erenköye sevk yazar erenköy ise burası çok ağır hastaların yeri diye geri çevirir çaresiz ne yapacağını bilemezsin ağır anti depresanlar yazar..lustral,cipralex,prozac,rexapin ve artık adını unuttuğun onca depresan 24 saatlik günün 18 saati uyursun geri kalan saatleri baygın gezersin hayatında hiç 65 kilonun üzerine çıkamamış sen 110 kiloya çıkarsın elbiselerin olmaz sana,duvarlar yabancılaşır balkondan aşağıya bakarsın kaç dakika sürer diye..kaç dakika daha canım acır bundan daha mı kötü diye..arkana bakarsın bi babam bi annen değer mi diye..bu kadar mı acizim dersin ama nafile bırakmaz peşini sapasağlamsın fiziksel olarak ama keşke sakat kalsamda bu acıyı yaşamasam dersin çünkü ne yemek yiyebilirsin ne de dışarı çıkabilirsin hiçbir şey yaptırmaz sana bu hastalık..sana bir yol çizer sürünmen için o yolda gider gelirsin..aklın mantığın almaz ruhsal bir bozukluğun bu denli acı çektireceğine inanmazsın hiçbir kitap yazmaz bunu soyut bir acı olduğunu düşünürler kafanla belkide kaç duvar parçaladın kaç defa denedinde olmadı..kaç defa karanlık dehlizlere attın kendini uzun uzadıya bir ceset gibi bekledin..kaç defa attın yere kendini biri farkederde anlar ne durumda olduğumu,belki derdime bir çare..unutma ama..

bundan 8 yıl önce yakalanıp 2-3 yılda atlattığım lanet hastalık dayandım,direndim kurtuldum..mutluyum,ideallerim ve yapacak çok şeyim var..her gün hedeflerime bir tuğla daha koyuyorum hayatta bazı şeyler engel olsada direnmeye devam ediyorum.

Ben de yaklaşık 6 sene önce bu dediklerinizi tam 1 sene boyunca yaşadım ve bir gün kendime bir söz verdim. O gün bu gündür yoldayım hiç durmadım. Bazen koştum bazen yürüdüm ama hep yolda oldum

Tebrikler @MandalinaJolie; Herkese zorluklarla mücadele azmi diliyorum Allah'tan. Hep yolda olalım inşaAllah

Sağlıcakla...

sen sağlıkcısın kendine gel

Yaşadığım bazı acı olaylar ve çok yoğun geçen bir 2019 Yılının ardından (Cenaze, düğün,iş , terfi, mobing. vs. vs. vs.) 2019 Aralık ayının sonunda bir gün aniden tansiyonumun yükselmesi sonucunda bir hastane silsilesine girdim. Birebir dediklerinin aynı yapıldı, holterle geçen berbat bir gece, ansızın kendiliğinde tansiyonumun yükselmiş olma ihtimali ile defalarca kez tansiyonu ölçmem(ki her zaman normal çıkardı), her şeyden herkesten uzaklaşma çabası, sürekli en yakın hastanenin nerede olduğunu düşünmek, şuan bir şey olsa acaba hastaneye nasıl ulaşabilirim düşüncesi, ruhsal bunalım, uykudan sıçrayarak uyanma. İnanır mısınız psikoloji bozukluğundan dolayı hem ishal oldum haftalarca hem de gözlerim bozuldu. Bildiğiniz bulanık görmeye başladım. Bu silsile böyle devam ederken artık iş biraz daha ciddiye binip 3 gün üst üste uyumamak ve sonuncu gün artık gece gözlerim açık şekilde rüya gördüğümü ve beynimin iç sesini susturamadığımın farkın vardım. Kelimenin tam anlamıyla sabaha kadar kendimin delirdiğini hissettiğimi düşünmeye başladım.

Artık psikiyatriye gitme vaktimin geldiğini kabul ettim ve bulduğum ilk psikiyatriye gittim. 2019 Yılında başımdan geçen olayları anlattıktan sonra bana da panik bozukluğu (Yaygın anksiyete bozukluğu) teşhisi kondu ve beni 1 haftada ayağa dikeceğini, 2 Hafta içinde hayatımın normale döneceğini, 3 ay sonra her şeyin tamamen sıfırlanacağını ve 6 ayda ilaç tedavisinin biteceğini söyleyerek ilaç tedavisine başladık. İlk 3 gün iş yerimden rapor almamı istedi ve 3 gün üstüne 2 gün hafta sonu ile birlikte ağır ilaç tedavisi ile 5. günde gerçekten bazı şeylerin iyiye gideceğini anladım.
Bazen uzman görüşüne saygı duymak gerekiyor. Doktor hanımın dediklerini birebir yaptım, vurdumduymaz bir insan olmama rağmen 1 gün bile ilacımı aksatmamaya çalıştım. ve şuan ilacın en düşük miligramında bitirme safhasındayım, tahmini olarak 1 hafta sonra ilaçlardan tamamen kurtuluyorum. Çok şükür ki atlattım.

Bunun bir hastalık olduğunu, grip gibi, faranjit gibi, ishal gibi bir rahatsızlık olduğunu öncelikle kabullenmelisin. Bu bir hastalık ve geçiyor. Evet şuan belki bu hastalığın başlangıcındaki arkadaşlara geçmiyor gibi gelebilir ancak geçiyor.

Bu biraz da sizin elinizde, bunun hastalık olduğunu kabullenmeniz gerekerek savaşmanız gerekiyor. Bu hastalığa bir sol kroşe atarak benim gibi sizler de yenebilirsiniz.

Önerebileceğim iyi gelen şeyler;
YouTube'da bolca meditasyon ve rahatlatıcı videolar mevcut. Erkek adam meditasyonmu yaparmış demeyin, gerçekten iyi geliyor.
Nefes terapisi yapın
Anksiyete bozukluğunun ve panik atak hastalığının neden kaynaklandığını uzmanlardan YouTube üzerinden bilimsel olarak dinleyin bu size iyi gelecektir.
Bol bol yürüyüş yapın, evet bu gerçekten çok iyi geliyor. Takın kulaklığınızı ve güzel yürüyüşler yapın.
Uzman desteğinden asla çekinmeyin.
3-6 Ayda her şey eskisinden de güzel olacak cidden güzel olacak merak etmeyin. Ve her zaman bunu kendinize ifade edin.
Beyninizin içinde durmak bilmeyen sesleri susturmak için gerekirse siz kendiniz o sesleri yönetin, içinizden şarkı söyleyin mesela.
Zamanın ne kadar hızlı geçtiğinin farkına vardığınızda bu hastalığı atlatmış olacaksınız.
İlaçlarınızı asla aksatmayın
Bolca hobi edinin, el uğraşları sizin odaklanmanıza yardımcı olacaktır.

Konuşmaktan, dertleşmekten asla kaçınmayın. Kendinizi de asla yalnız hissetmeyin, çevrenizdeki çoğu kişide bu rahatsızlık var. Siz iyi olacaksınız