2020 yaşama hevesimin kalmadığı sene !

Merhaba herkes büyük ihtimalle benimle aynı durumdadır yaşım 25 16 yaşımdan beri çalışıyorum akşam lisesinden mezun oldum üniversite hayatı yaşayamadım ama 25 yaşıma kadar 7 haneli bir para biriktirecek kadar şanslı oldum emekli bir memur çocuğu olarak kapımın önünde 2 tane bmw de aldım evliliğin eşiğinden maalesef annem yüzünden de döndüm en büyük pişmanlıklarımdan biridir 2 yıldır farklı ilişkiler yaşasamda geri dönmek için bir kapı bekledim büyük paralar kazandığım işler bozuldu artık sadece elimdeki para var ama her yeni işe girişimde çok heyecanlanıyorum ama 1 saat sonra tüm hevesim geçiyor. Şuan param olmasına rağmen şirket aracım megana biniyorum 3 saat önce mustang almaya karar verdim çok heyecanlandım az önce yine tüm hevesim kaçtı neden böyle oluyor çözemiyorum eminim ki benim gibi bir çok insan var ben en büyük korkularımı sanırım bu ülkede yaşadığım ve gelir düzenim bozulduğu için yaşıyorum herkes döksün içini bir birimizi rahatlatalım biraz.

(Burada anlatmak istediğim şey heveslenip heyecanlanıp imkan olmasına rağmen hemen vazgeçmek bunun sebebini bir türlü çözemiyorum bunu yaşayıp atlatan varsa lütfen anlatsın)

en büyük dertler bunlar olsun hocam

Aynı yaştayız. İyi bari işin birikimin var araban var. Ben de onlar bile yok

7 haneli para diyince aklıma 70 bin tl geldi neden acaba ya

Aslında imkanın yok.
Mustang almaya yetecek kadar paran olması Mustange binecek gelir seviyesinde olduğunu göstermez.
Senin korktuğun Mustangi aldıktan sonra işlerin daha kötü giderse veya ülkede ekonomik bir kriz olursa ekonomik olarak sıkıntı yaşayabileceğinin korkusu.
Yoksa ortalama aylık gelirin Mustang alacak kadar olsa hiç düşünmeden alırsın.
İstesem iphone alabilirim ama almıyorum ben bilinçliyim diyen insanlar var.
Aslında isterse iphone alabilir ama bütün sene başka harcamalarından kısmak zorunda kalır iphone'un bedelini ödemek için.

Sizi çok iyi anlıyorum.
Benim de birikmiş az buçuk param var kenarda.
Bazen hevesleniyorum karavan alayım diyorum, bazen bir yelkenli alayım diyorum, bazen ya gidip ev alayım diğerleri para harcatır ev kira getirir diyorum.
Günün sonunda ya yarın ne olacağımız belli değil memleket iyi yöne gitmiyor nakitte kalayım hiç iş olmasa 1-2 sene şirketi sürdürecek param olsun diyorum.

Senin sorunun da bu.
İçinden kendine ödül vermek, bir mutluluk satın almak istiyorsun.
Sonra memleketin ve kendi durumunun güven vermediğini görüp eylemden vazgeçiyorsun.

digiklan olayı açıklamış. Benzer durum bende'de var. Gelirin dengesizliği ve ülke koşullarından kaynaklanıyor.

Evet şuanda paran var alabilirsin ama 3 ay yada 1 sene sonra ne olacağını kestiremiyorsun tüm mesele bu.

Sabit 5000 TL maaşlı devlet'de çalışıyor olsaydın böyle bir durum olmazdı. Araç 100 bin TL ise kredini çeker alır 5 Sene onu öderdin. Devlete güvenirdin.

Hafif depresif bir durum var ortada sanki, kendinize vakit ayırmalısınız. Uzun bir zaman kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey yapmayın işle ilgili vs. Evde detaylı temizlik yapın, yemek yapın, alışverişe çıkın, akşam yorulunca film izleyin en az bir hafta böyle devam edin, kısacası annenizle takılın. Motivasyonunuz en kısa sürede tavan yapacaktır ( Bilimsel bir açıklması var bu dediğim şeyin ama şimdi uzatmayacağım. )

Dediklerimi yapın göreceksiniz 10 gün sonraki kendinizdeki farkı.

Hocam sahip olamadıklarını düşünüp mutsuz olmak yerine sahip olduklarını düşünerek mutlu olmayı düşünmelisin.

Ben 34 yaşında üniversite mezunu, evli ve 1 çocuk babasıyım. Uzun süredir işsizim. Kirada oturuyorum. Şu anda da bayram öncesi cafeleri, kahvehaneleri dolaşıp çorap satarak geçimimi sağlamaya çalışıyorum. Sokakta her engelli birisini gördüğümde çok şükür elim, kolum tutuyor, gözüm görüyor deyip sahip olduklarıma şükrederek mutlu olmaya çalışıyorum. İnsanın bazı şeylerin değerini anlaması için illa kaybetmesi gerekmiyor. Sizin çok şükür işiniz ve belli birikiminiz varmış. Allah daha çok nasip etsin. Bir defa yaşama şansımız var onu da gereksiz dertlerle heba etmeye gerek yok diye düşünüyorum. Umarım bu ruh halinden bir an önce kurtulursunuz. Sağlıcakla kalın.