Hocam sahip olamadıklarını düşünüp mutsuz olmak yerine sahip olduklarını düşünerek mutlu olmayı düşünmelisin.

Ben 34 yaşında üniversite mezunu, evli ve 1 çocuk babasıyım. Uzun süredir işsizim. Kirada oturuyorum. Şu anda da bayram öncesi cafeleri, kahvehaneleri dolaşıp çorap satarak geçimimi sağlamaya çalışıyorum. Sokakta her engelli birisini gördüğümde çok şükür elim, kolum tutuyor, gözüm görüyor deyip sahip olduklarıma şükrederek mutlu olmaya çalışıyorum. İnsanın bazı şeylerin değerini anlaması için illa kaybetmesi gerekmiyor. Sizin çok şükür işiniz ve belli birikiminiz varmış. Allah daha çok nasip etsin. Bir defa yaşama şansımız var onu da gereksiz dertlerle heba etmeye gerek yok diye düşünüyorum. Umarım bu ruh halinden bir an önce kurtulursunuz. Sağlıcakla kalın.