Hayatımın Orta Yerine Bırakan Hastalık... Anksiyete/Panik Atak

Sizi çok iyi anlıyorum.

Çoğu zaman insanlar bunu bir hastalık olarak değil şımarıklık olarak görüyor. Çocukluğum anksiyete ile geçti ve lise son sınıfta manik depresif bozukluk teşhisi konuldu ve hatta çok ötesine geçti. Psikologum eğer üniversiteye gidersem çok yaşamayacağımı kendimi yüksek ihtimalle öldüreceğimi söyledi aileme. Tedaviyi kabul etmedim, ilaçlardan nefret ediyordum.

Sonraki sene üniversiteyi kazandığımda bile isteye hazırlık okudum. İngilizce biliyordum, istesem hazırlığı atlardım ama nedense okumak istedim. O bir sene dersler açısından çok rahat geçti, hiçbir kaygım yoktu. Hem ortam değişikliği, hem kolay geçen bir yıl hem de yeni bir düzen bana çok iyi geldi. Yıllardır iyiyim ara sıra belirtilerini görüyorum ama daha öteye geçmiyor.

Fırsatınız varsa kendinizi bir sene için tüm sıkıntılardan uzak tutun, basit işler yapın, ortam değiştirin. Belki bu yazdıklarımın içerisinde daha önce denemediğiniz bir şeyler bulursunuz.

Çok geçmiş olsun İnş Allah şifa verir. Bu hastalık nelerden çıkıyor stresden mi birşeyden korktun sonra mı oldu?

Öncelikle çok geçmiş olsun hocam, 2 yakınımda vardı. Nasıl iyileştikleriyle ilgili pm atıyorum.

Hayat şartı, biliyorsunuz ki bazen bir şeyler zorunluluktur. İnanın farklılıklar sayesinde zaten iyi kötü gidebiliyorum.
Belki tuhaf gelecek ama bu yaşıma kadar yapmadığım, izlemediğim şeyler izleyerek ve gerçeklikten uzak şeyler izleyerek beynimi boşaltabiliyorum. Bir kez devlet hastanesine gittim ve orada bu muameleyi görünce mecburen özel hastaneye gidiyorum.

Allah razı olsun. Sebebi nedir tam bilinmez lakin bende ne zaman oldu?
Yanlış teşhis sebebiyle 15 gün hastanede yatırıldım. Kör olacağım, öleceğim söylendi. Sonra ölümü, hayatını, dinleri sorgulamaya hatta varlığımı sorgulamaya başladım.
Sonuç bu

Özel değilse buradan paylaşmanızı tavsiye ederim. Muhtemelen yıllar sonra da aynı hastalığa sahip kişiler buraları okuyacaktır.

Hocam çok geçmiş olsun diyerek konuya başlamak istiyorum. Uzun yıllar bir Üniversite hastanelerinde çalışan birisi olarak yazıyorum. Tecrübe olabilmesi açısından bu tür konu ve vakalarda çok fazla hastalarımız oldu ve bir o kadar da sorunsal olanlar çözümü olmayanlar vardı. Fakat en önemli faktör ne zaman fark edildiği süreç içerisinde ne kadar zaman içerisinde tedaviye başladı ? Ve sormak istediğim sizin Anksiyete/Panik Atak/Kaygı Bozukluğu olarak bilenen kendi içerisinde çok fazla türleri olan sizin bulunmuş olduğunuz doktor tarafından konulan teşhis panik atak mı yoksa Sosyal fobi ve belirli bir obje ya da duruma karşı geliştirilen fobi mi ? yada daha açmak gerekirse obsesif - kompulsif bozukluklar, travmatik stres bozukluğu buna göre size edindiğim tecrübeler ve hasta geçmişlerinde karşılaştığım durumları örnek vererek yüzde yüz çözüm olmasa bile %98 oranında rahatlama gösteren durumları aktarabilirim.

bu hastalık bendede var ve ne yazıkki bunların hepsini yaşıyorum fakat hayatım uzun süredir böyle olduğu için kabullendim yeni insanlar yeni ortamlar pek sevemiyorum huzursuz oluyorum heyecanlanıyorum saçma sapan şeyler yapacağımı düşünüp hep kaygılanıyorum fakat sakin kalmak için kendimle mücadele veriyorum sanki içimden herşeyi batırcakmışım gibi bir his geliyor ve bulunduğum durum ortam mekan üzerime üzerime geliyor bunu yenemiyorum atamıyorum içimden fakat paranoya olduğunu düşünmeye çalışıp kendimi sakinleştirmeye çalışırken kafamda hep birşeyler dönüyor ve yanımdaki insanlar ve bulunduğum mekanda diğer insanlar gibi huzurlu olamıyorum onlar dertsiz tasasız otururken bende hep bir kaygı hep bir düşünce oluyor önceden bu kadar çok değildi ama artık mesela tek başıma bir cafeye gideyim masada otururken tek başıma boş boş oturamam kafamda hemen insanların bana baktığını ve böyle şeyler düşünerek heycana kapılıp mekandan sıkılıyorum davranışlarım hemen bozuluyor elime telefon alırım vakit geçirmeye çalışırım ama o kaygı bir kere girmiştir kafama hep insanların baktığını düşünüp bişeylerle uğraşmak isterim uğraşcak bişey bulamadığımdada orası artık beni çok huzursuz etmeye başlar. Gitmem gereklidir. Böyle saçma hastalıkmı olur diceksiniz ama oluyor ne yazıkki

Belki de bu farklılıkları biraz daha uzun döneme yaymalısın. Film, dizi, tatil ile olacak şeyler değil... Ne yaşadığını çok iyi biliyorum ama hiçbir zaman %100 tedavi olamayacağın gerçeğine çok takılma. Evet doğru, bitmeyecek ama üzerini örtebilirsin. Bu nedenle, bu hastalığı diplerine kadar yaşamış birisi olarak daha uzun soluklu bir değişikliğe girmeni tavsiye ederim.

Belki yaşadığın şehirde alakasız bir bölümde üniversiteye gidebilirsin. Sadece hoşlandığın, merak ettiğin bir bölüm mesela...

Tanıdığım 2 kişiyle ilgili bir durum olduğu için malesef özel bir durum hocam.

Ama detay vermeden nasıl iyileştiklerini söyleyeyim. Tanıdığım 2 kişide vardı, hem de bu kardeşimizinkinden çok çok daha ileri seviyede yaşanıyordu. Kaç kez hastanelik oldular.

Sonrasında reiki tedavisini keşfettik ve bir hanım efendiyle reiki yöntemine başlandı. Seanslarda çeşitli uygulamalar yapılıp ev ödevleri verildi. 2 haftada bir yapılan seanslar sonucunda yaklaşık 10 seansta 2 yakınım da tamamen kurtuldu. Aradan 2 yıl geçmesine rağmen hiçbir belirti yok, hiçbir iz yok. 10 seans için yaklaşık 5k gitti ama 20 k da gitseydi yine helal olsun derdim çünkü bu hastalık dışarıdan göründüğü gibi değil.

Biraz gerilimli film izleyemezsiniz, haber izleyemezsiniz, seyahat edemezsiniz, akşamları içinizde bir kötü hissetme olur.

Umarım verdiğim bilgiler yeterli olmuştur. Aynı durumu yaşayan kişilerin reiki yöntemini araştırmalarını öneriyorum.