Deprem aninda ölümden korkun varmi ?

Bir ölüyü ne zaman diriltilerse, bilki o zamanda ölüme çare bulurlar..

Konu sevdiğim yere gelmiş bu konuda yorum yapmayı çok istiyorum fakat farklı inanışlara sahip insanların varlığı aklıma geldikçe yazamıyorum. Çünkü o da benim gibi kendinden emin.

Doktorlar diriltiyor zaten.

Filmin adi nedir ? Merak ettim o filmi

Filmin adı acı gerçekler.

Seni sen yapan şey bilinç mi ya da ruh mu. Bilinç giderse ölmüş öluyorsun (bitkisel hayat) kalp atıyor. Ruh giderse o kalp atmıyor yoksa o zaman mı ölüyorsun.

Ölüm korkusu...
İnsanoğlunun her zaman hatırlaması gereken birşey.
"Unutma ölüm de var."

Bu tür şeyler psikolojik sanırım. Geçmiş olsun.

Ölümden korkmuyorum açıkcası, tam tersine ölmek istiyorum. Hiç bir cenazede ağlamadım, ağlamam'da. Ölüp bu sınavdan çıkanları kıskanıyorum. Ölümden kaçamazsın, ya bir bina altında kalırsın yada aniden fenalaşır tahtalı köyü boylarsın. Depreme gelirsek, bize verileni hiç bir zaman iyi bir şekilde kullanamadığımız ve suyunu çıkarttığımız için doğa verdiklerini geri almaya çalışıyor. Bunun yanı sıra deprem ülkesiyiz, diğer deprem ülkeleri gibi bizimde bu duruma artık alışmamız ve bize verilen işi layıkıyla abartmadan yapmamız gerekiyor. Bir ailenin yaşayacağı evi düzgün yapmayarak, masraftan ve malzemeden kaçarsan zaten katıksız katilsin. Sadece ölüm korkusu geldiğinde allaha sığınan, dualar etmeye başlayan ve ölüm korkusu geçtikten sonra nereden geldiğini unutup devam edenler müslümanım demesin. Allah yinede herkese acısız, nur içinde ölmeyi nasip etsin.

Benlik davasından geçen insanlar bu tür mevzulara takılmaz. Nitekim, ruhu belli bir safhaya gelmiş insanoğlu için ölüm yoktur.
Tasavvufa giriş/ başlangıç yapan kişiler benlik davasından vazgeçer.
Önemli olan da bu değil mi?
Benlik : nefs.
Nefs başlı başına bir olay, nefsine hakim olmak ise zor. Zor bir iş.
Peki ya ruh? Uyuduğun zaman zaten ruhun yok. Uykuya daldığın zaman ruhun nereye gidiyor? Peki ya geri gelmez ise? Beden kalır sadece.
Beden ise birşeye yaramaz ruh olmadan.