Ölüm korkusu sardı

Bu dedğiniz ölüm korkusundan daha çok ahiretteki halinin nice olacağı düşüncesidir. En çok bu insanı korkutmalı bence.

Hiç ölmeyecekmiş gibi dünyaya çalış, yarın ölecekmiş gibi de ahirete çalış derler hocam

Somunda rasyonel bir cevap geldi. Teşekkür ederim hocam. Inşallah o raddelere gelmeden geçer bu korku ve melankoli.

ölmeden önce yapılacaklar listesi oluşturabilirsiniz

Eninde sonunda öleceğiz hocam kaçış yok. Çok takmayın kafaya.

Ben arkadaşa katılmıyorum. Ölümden korkmamak için diğer tarafı çok iyi hazırlamak lazım, hangimiz ahretimizi çok iyi hazırladığını düşünür ki ölümden korkmasın. Ölümden çok derin şekilde korkuyoruz. Ancak bu korkuyu faydaya çevirmek lazım. Yani şöyle düşünelim, cenaze namazlarının vaazında çok zikredilir: "Ölüm en güzel vaazdır; şu musallata yatan size en güzxel vaazı ediyor." Ölümden korkmak bize ahireti hazırlama konusunda yardımcı oluyorsa ne âlâ... Değilse sadece sıkıntı, sadece zarar demektir.

Sizin durmunuza cevap değil tabii bunlar. Sizin durumunuz eğer doktorluk değilse, panik atak gibi bir durumunuz yoksa, ölüm korkusu psikolojik bir saplantı halinde değilse söyleyebileceğim şey; eninde sonunda öleceğiz, ölüm hayatın herkes tarafından inanılan tek gerçeği. Dinli dinsiz... Tek ortak gerçek. Bundan kaçış yok ancak buna hazırlık vardır. Buna nasıl hazırlanacağız; "yav ben arkadaş ortamını bırakamıyorum, onlar benim ehirete hazırlanmama engel, yaşadığım ortamı bırakamıyorum, onlar öyle ben böyle geçinir gideriz" diyenler oluyor. Büyükler diyor ki; ölüm geldiğinde yaşadığn ortamı, arkadaşlarını değil, ailenbi, çoluk çocuğunu bile bırkıp gideceksin. Diyebilecek misin ki ben bunları bırakamam, desen sana iyi madem sen burada kal diyecekler mi? Demek ki ahirete hazırlanmak için bazı şeylerden vazgeçilebilirmiş (burada çevre, eş-dost en büyük faktörler olduğu için zikrediliyor, yoksa iş bu değildir, ahirete hazırlanmaktan alıkoyan herhangi bir şeydir).

Yav konu dine bağlandı... Eh herkes bildiği yerden cevap verir

Dünyalık sevgi. Bir türkü telaffuz edemediğim bir kelime oldu.
Kafanızı fazla takmayın. Sürekli takıntılı bir hal almaması dileğiyle.
“Kimler inanır, iyi işler yapar, namazı dosdoğru kılar ve zekâtı verirlerse; onlara Rableri katında ödül vardır. Üstlerinde ne bir korku olur, ne de üzülürler.” (Bakara, 2/277)

Buraya sayfalarca yazı yazsalar da nafile.
Sizi, sizin gibi düşünmeyenler hiçbir zaman anlayamayacak. Bu düşüncenin sonu Anksiyete, Panik Atak olarak devam edecek.
Bende oldu, oradan biliyorum.

Devam ederseniz kafanızda kurmaya anksiyete/panik atak sayesinde haftada 2-3 ölüyorsunuz zaten
Geçmiş olsun. Eğer mümkünse 1 haftalığına sessiz, sakin kafa dinleyebileceğiniz bir yere kaçın.
Bu arada kafanıza takmayın diye bir cümle kurmuyorum, elinizde olsa zaten takmazsınız... Ben panik atak geçirirken düşünmeyin, etmeyin bla bla diyenler oluyordu. Arkadaşım bu elimde olsa zaten panik atak olmazdım diyesim geliyor da... oda iyiliğimi düşünüyor diye susuyorum

Ölüm korkusu bazen çevremizde asla biri ölmese de hissedebileceğimiz bir şey olabilir. Yaşadığımızı hissedeceğimiz anlar o kadar az ki, aradaki farkı idrak edemiyoruz. Size tavsiyem, zamanınızı yaşadığınızı hissettirecek eylemler ve kişilerle geçirmenizdir.