Kedim Yarın Kısırlaştırılıyor

Şu üzülen arkadaşlara kedi doğurdukca 3 er 5 er yavrular verin bakalım el bebek gül bebek tüm bakımlarını dört dörtlük sağlayıp bakacaklarmı..

Neyine üzüldüğüm belli değil mi kardeşim soruyorsun bir de. Kedi beslemek başka, kedis evmek, duygusal bağ kurmak başka. O nasıl bir duygusal bağ ki hayvanın orasını burasını kesip üreme fonksiyonuna mani oluyorsun. Hah işte, anlaşılmadıysa şimdi anlaşılmıştır.

Seninki hayvan sevgisi değil, oyuncak sevgisi.

Arkadaşlar, yaşım 45, hayatımın yarısından fazlasında, yani imkanım olup onlarla yaşayabildiğim müddetçe hayvanlarla yaşadım. Boş beleş konuşmayın. Çok kedim köpeğim doğurdu, 3'er 5'er de doğurdu daha fazla da. Doğuruyor diye hayvanın neslini kesmek hangi sevgi anlayışına sığıyor? Sizin hayvana bakışınız o, benimki ise bu. Hayvanın neslini kesiyorsun... Psikolojisini alt üst ediyorsun, bir hayat boyu sürecek karakter değişimine sebep oluyorsun. Ufak bir şeyden mi bahsediyoruz burada? Neymiş, ürerse sayısı artarmış. Git hayvanat bahçesine orada sev hayvanı daha iyi.

Belki yarın çekip gidecek (özellikle Norveç buna çok meyillidir) bir hayvanın hayatını onun istemediği bir şekilde değiştirmek mi onu sevmek oluyor? Bu mu anlayış? Üzülüyoruz, hayvana yazık diyoruz o bile batıyor!

Hocam iyi dilek nasıl olur bilmiyorum, Allah kediye yardım etsin.
Tavsiye olarak tavsiyem, yaptırmamanız yönünde.
Dünyanın doğal bir dengesi var, yorumlarda gördüğüm kadarıyla kediyi bulup sahiplenmişsiniz, siz o kediye el sürene kadar o kedi kendi halinde yaşayıp gidecekti zaten.
Bu şey gibi bir durum, balta girmemiş ormanlara gidip şehir kurup, biz gelmesek buralar yok olurdu, buraları biz suluyoruz biz bakımını yapıyoruz demek gibi bir şey.
Bu tür durumlarda ben alternatif çözümlerden yanayım, kediyi eve hapsetmek, onun doğuştan gelen bir özelliğini elinden almaktan daha iyi bir seçim olurdu benim için, gerekirse evin bir kısmını kediye ayırırdım ama yine de bunu yapmazdım. Ya da bahçeye kedi girmesini bir şekilde önlerdim.
Kedilerin cinsel hayatıyla ilgili pek bilgim yok, hatta hiç yok ama kedi de anne olmak istiyordur belki, o yüzden bahçeye çıkıyordur..
Bu tür konularda kendinizi hayal edin, sizin üstünüzde, size bakan,-hatta şöyle diyelim, siz 5-6 yaşında, kuvvetsizken, aileniz sizi kısırlaştırsaydı, nasıl hissederdiniz?
Bir canlının başka bir canlının hayatına müdahele etmesini doğru bulmuyorum.
Başta da dediğim gibi, o kedinin hayatına siz girmeseydiniz, sonuçta o kedi, kedi olarak hayatına zaten devam edecekti...
Bazen duygularımız, mantığımızın önüne geçebiliyor, dilini dahi anlayamadığımız canlılar için iyi olduğunu düşündüğümüz şeyler kötü olabilir. O kedi şuan ağlayıp sızlasa dahi, miyavlıyor sanarız. Tavsiyem, vazgeçin.

Ben kısırlaştırdım. Neden kısırlaştırıyorsunhz diyene bakma. Beslemeyen bilmez, o zor günlerini. 10 günde dikişler kurudu, bu sürede Elizabeth kulaklığı ile gezdi. Sonra gayet sağlıklıydı. Sorularınız varsa crvaplayabilirim.

Veteriner hekim uygun görüyorsa ve şartlar gerektiriyorsa yapılması lazım tabi. Hayvana eziyet olmasına gerek yok.