Artık zor durumdayız Bir Fikir Verin Lütfen

Çok yanlış bir mantık hatası. Evli değilim ama çevremde bu mantık ile evlenen çok tanıdığım var. Kendilerini geçindiremiyorlar üstüne üstün bir de çocuk yapıyorlar hatta bazıları 2-3 tane yapıyor. Allah rızkıyla beraber verir düşüncesiyle hareket ediyorlar. Daha sonra harıl harıl sağdan soldan para arıyorlar masraflara yetişebilmek için. E başından belliydi zaten sizin durumunuz yoktu ne diye bu topa girdiniz ki?

Güzel şeydir çocuk sahibi olmak, her aile ister anlıyorum ama çocuğun açısından bakın olaya. Geçim sıkıntısı olmayan bir ailede mi dünyaya gelmek isterdiniz yoksa kıt kanaat geçinip domatesi bile tane ile alan bir aileyle mi? Objektif bakarsanız geçim sıkıntısı olmayanı seçeceğinize eminim. Herkes öyle ister.

Kendinizi zor geçindirirken bir de çocuğun başını yakmanın hiç lüzumu yok. Bu kadar çocuk heveslisiyseniz önce geçim problemini halledip daha sonra tekrar deneyebilirsiniz.

Bu arada eşiniz çalışıyormuş, sizin bir hastalığınız falan mı var? Neden fiziki işte çalışmıyorsunuz yani? Yarı zamanlı işlerle yürümez biliyorsunuz. Gündüzleri tam zamanlı işte çalışıp geceleri internet işleriyle ilgilenmenizi öneriyorum bir hastalığınız yoksa eğer.

'Çocuğu veren rabbim rızkını da verir' mantığı bu ülkenin en büyük problemi. Çocuğu sadece yemek yiyen, oynayan, ağlayan bir varlık olarak görmemek gerekiyor. Bir şekilde karnını doyururuz düşüncesi yüzünden gelişemiyoruz maalesef. Ebeveynlerin görevi çocuklarının karnını doyurmak değil onu yetiştirip geleceğini inşa etmesini sağlamaktır. Eğer bunu şu an yapabileceğinize inanıyorsanız sorun yok ama yazdıklarınıza göre şu an içinde bulunduğunuz durum karanlık gelecekle ilgili somut bir ilerleme de görünmüyor gibi. Dünyaya bir birey getirirken bunun sorumluluğunu yerine getirebileceğimize emin olmak gerekiyor. Ama dediğim gibi bizim ülkemiz bu konuda ne yazık ki arpa kadar yol gidemiyor.

Çocuğa güzel gelecek demişsinizde bu zihniyetle düşünürsek 20 sene sonra çocuk yapmak çocuk olmayacak o zaman. Çok kasıyorsunuz bazı şeyleri.
Türkiye gibi bir ülkede bebek varken bile ek iş yapılacak iş çok. El işi yapılıp satılır. Bebek bakımı üzerine bakarkenki tecrübelerinizi makaleye döküp güzel dille güzel fiyatlara satılır. Siteleri kısa değil uzun vadelik yaparsınız.
Bende askerden dönüşte evleneceğim e paramız yok diye evlenmeyek mi ?

Sözüm konu sahibine eğer bir bebeğiniz olursa beni arkadaş listenize ekleyin r10dan ben dediğim gibi Ekim’den geleni yapacağım.yardım değil iş olarak yapacağız ama. Elbet çıkar birkaç iş beraber kazanırız.

Bir kere şu forumda olumlu konuşan insan olmaz mı anlamadım. Benim gibi 5-6 kişi daha çıkarsa size aylık 750-1000 tl ek gelir olur.çokta ağır iş verilmez zaten. Gün gelir ben zora düşerim sizler destek olursunuz. Karamsar olmayın sizde eşinizde. Nasipte varsa olur yoksa olmaz. Parada öyle. Nasipteyim gelir.

Hayırlısı olsun hakkınızda.

Çocuk olmuyor ve durumun kötü ise diretmenin anlamı yok.
Evlatlık edinin yukarıda yazanlara katılıyorum.
Ben şu an asgari ücret ile çalışıyorum 700 TL kira veriyorum cidden zor.
Çocuğun bezi aylık sadece 100 TL tutuyor.
Ben çocuğuma bir elbise bile alamadım.

Ha diyorsan çocuk rızkı ile gelir, her insan böyle konuşuyor.
Ama kıt kanaat geçiniyorum.
Evime sadece kira+fatura 1100 TL tutuyor. Yani hayat zor
Ha İstanbul da iken aylık 2800 falandı maaş iki sene önce.

Çok kalabalık bir ailem var ve her ferdinin bir çok çocuğu var. vanlı bir aileyiz. tabi bu kalabalık ailede çocuk sahibi olamayan ferdler de gayet çok.

amcam evlendikten 8 yıl sonra tüp bebek tedavisi ile çocuk sahibi oldu. şimdi ikiz olmayan 3 çocuğu var. amcam tedavi olmak için van'dan kocaeli'ye geldi. tüm 2 yıllık tedavi süreci boyunca bizim evimizde kaldı. tedavi masrafları çok fazla olduğu için mecburen yapmadığı bir iş olan bizim inşaat işlerimizde çalıştı. bizim evimizde kaldıkları için kira-yeme-içme masrafları olmadı ama ona rağmen tedavi-ilaç masrafları yüzünden amcam çok yıprandı.

dayım amcamla aynı sene evlendi, o da amcamdan sonra aynı doktorla tedavi oldu yani 9 yıl sonra çocuk sahibi oldu. onun da ikiz olmayan 3 çocuğu var şuan. o da aynı şekilde van'da yaşayan van'da çalışan birisiydi. o da kocaeli'ye geldi bizim evde kaldı, ona da maddi manevi destek olduk. o da ağır tedavi masrafları yüzünden normalde işi olmayan inşaat işlerimizde çalıştı.

yine van'da yaşayan babamın amcasının oğlu olan kuzeni de yine aynı doktorla tedavi oldu. tam 12 yıl sonra çocuk sahibi oldu. bizim evde dayım tedavi için misafir olarak kaldığı için onu da 2 alt katımızda oturan amcamın evine yerleştirdik. o da bir sene amcamın evinde kaldı. bizim verdiğimiz işlerle durumu iyileşince ayrı eve çıktı. ama o akrabamız o süreçte kaç defa denedi, yapılan tedavi kaç defa başarısız oldu hatırlamıyorum en az 4 kere başarısız oldular diye hatırlıyorum. ilk çocukları 12 yıl sonra oldu. ilk çocuktan 2 yıl sonra da ikiz çocukları oldu. eşi ev hanımı kendisi de yandaş bir ak partili olmasına ve yalakalığın alasını yapmasına rağmen işsiz şuan (belediyeden çok güzel rantlar elde etti bir zamanlar) bizim verdiğimiz ufak tefek inşaat işleri ile zar zor ayakta duruyor. kardeşleri destek olmasa o aileye bakması mümkün değil bu şartlarda.

babamın dayısının oğlu olan kuzeni ise neredeyse 10 yıldır evli. yaklaşık 6 yıldır tedavi görüyor. çok yıprandılar, onlar da defalarca başarısız oldular, hala bekliyorlar. hatta bi keresinde anne gebe kaldı 4 yıl tedavi sonrasında baba adayı herkese tatlılar filan dağıttı 3 gün sonra düşük yaptı anne. o düşükten sonra biraz ara verdiler. hala tedaviye devam ediyorlar. bu aile de van'dan geldiler, bizim yanımızda çalışıyorlardı ve aylık kazançları 10 bin üzeriydi. kriz yüzünden işler durduğu için şuan iş veremiyoruz. nasıl geçiniyorlar meçhul.

bu verdiğim 4 örnekte de insanlar vazgeçmediler, çocuk sahibi olmak için evlerini, hayvanlarını, tarlalarını bırakıp yanımıza geldiler, çalışmadıkları ağır inşaat işlerinde çalıştılar. 3'ü başarılı oldu. 1'i hala sabrediyor umarım başarılı olur. ama bu ailelere evini barkını açıp maddi manevi her türlü desteği veren aile olarak kendimiz çok zorlanıyoruz şuan. kriz yüzünden ne iş yapabiliyoruz doğru düzgün ne de iş verebiliyoruz kimseye. abimin bu sene bi kızı oldu. inanın aylık 100 bin liranın üstünde ödeme yapan bir aileyken şuan bir mama alırken 3-4 defa düşünür hale geldik. masrafları ağır. bebek doğduğunda evimizin önünde 9 tane arabamız vardı şimdi 1 arabamız var sattık hepsini. (kocaeli büyükşehir belediyesi'ne ve askeriyeye yaptığımız işlerden ödemeler zamanında gelmeyince işçileri mağdur etmemek adına ne var ne yok sattık)

özet: asla vazgeçmeyin tedaviden ama ekonomik durumunuz iyi olmadan da girişmeyin bu işlere. çünkü şuanki şartlarda bugün 60-70 lira olan bebek mamasının haftaya 200 lira olmayacağının garantisi yok. tedavi için almak zorunda olacağınız ilaç fiyatlarının uçmayacağının garantisi yok. kendinizi sağlama alın sonra yitirmediğiniz ümidinizle başarılı olursunuz inşallah.

rabbim size hayırlı bir evlatla uzun bir ömür nasip eder inşallah.

İnsanların şevkini kırmaya gerek yok bence.
Hangi anne baba çocuğunu en iyi şartlarda yetiştirmek istemez ki? Ama şu küreselleşmiş dünyada ayda 10,000 TL maaşlada çalışsanız yetmez! Çünkü nekadar gelirini olursa o kadar gideriniz oluyor. Bunu hem sefaleti hemde varlığı yaşamış biri olarak söylüyorum. Siz ne yaparsanız yapın para hiç bir zaman yetmeyecektir. O yüzden Size tavsiyem burda Size olumsuz yazanlara aldırmayın. Şu mübarek aylarda Allahım yardımcınız olsun inşallah