Çok kalabalık bir ailem var ve her ferdinin bir çok çocuğu var. vanlı bir aileyiz. tabi bu kalabalık ailede çocuk sahibi olamayan ferdler de gayet çok.

amcam evlendikten 8 yıl sonra tüp bebek tedavisi ile çocuk sahibi oldu. şimdi ikiz olmayan 3 çocuğu var. amcam tedavi olmak için van'dan kocaeli'ye geldi. tüm 2 yıllık tedavi süreci boyunca bizim evimizde kaldı. tedavi masrafları çok fazla olduğu için mecburen yapmadığı bir iş olan bizim inşaat işlerimizde çalıştı. bizim evimizde kaldıkları için kira-yeme-içme masrafları olmadı ama ona rağmen tedavi-ilaç masrafları yüzünden amcam çok yıprandı.

dayım amcamla aynı sene evlendi, o da amcamdan sonra aynı doktorla tedavi oldu yani 9 yıl sonra çocuk sahibi oldu. onun da ikiz olmayan 3 çocuğu var şuan. o da aynı şekilde van'da yaşayan van'da çalışan birisiydi. o da kocaeli'ye geldi bizim evde kaldı, ona da maddi manevi destek olduk. o da ağır tedavi masrafları yüzünden normalde işi olmayan inşaat işlerimizde çalıştı.

yine van'da yaşayan babamın amcasının oğlu olan kuzeni de yine aynı doktorla tedavi oldu. tam 12 yıl sonra çocuk sahibi oldu. bizim evde dayım tedavi için misafir olarak kaldığı için onu da 2 alt katımızda oturan amcamın evine yerleştirdik. o da bir sene amcamın evinde kaldı. bizim verdiğimiz işlerle durumu iyileşince ayrı eve çıktı. ama o akrabamız o süreçte kaç defa denedi, yapılan tedavi kaç defa başarısız oldu hatırlamıyorum en az 4 kere başarısız oldular diye hatırlıyorum. ilk çocukları 12 yıl sonra oldu. ilk çocuktan 2 yıl sonra da ikiz çocukları oldu. eşi ev hanımı kendisi de yandaş bir ak partili olmasına ve yalakalığın alasını yapmasına rağmen işsiz şuan (belediyeden çok güzel rantlar elde etti bir zamanlar) bizim verdiğimiz ufak tefek inşaat işleri ile zar zor ayakta duruyor. kardeşleri destek olmasa o aileye bakması mümkün değil bu şartlarda.

babamın dayısının oğlu olan kuzeni ise neredeyse 10 yıldır evli. yaklaşık 6 yıldır tedavi görüyor. çok yıprandılar, onlar da defalarca başarısız oldular, hala bekliyorlar. hatta bi keresinde anne gebe kaldı 4 yıl tedavi sonrasında baba adayı herkese tatlılar filan dağıttı 3 gün sonra düşük yaptı anne. o düşükten sonra biraz ara verdiler. hala tedaviye devam ediyorlar. bu aile de van'dan geldiler, bizim yanımızda çalışıyorlardı ve aylık kazançları 10 bin üzeriydi. kriz yüzünden işler durduğu için şuan iş veremiyoruz. nasıl geçiniyorlar meçhul.

bu verdiğim 4 örnekte de insanlar vazgeçmediler, çocuk sahibi olmak için evlerini, hayvanlarını, tarlalarını bırakıp yanımıza geldiler, çalışmadıkları ağır inşaat işlerinde çalıştılar. 3'ü başarılı oldu. 1'i hala sabrediyor umarım başarılı olur. ama bu ailelere evini barkını açıp maddi manevi her türlü desteği veren aile olarak kendimiz çok zorlanıyoruz şuan. kriz yüzünden ne iş yapabiliyoruz doğru düzgün ne de iş verebiliyoruz kimseye. abimin bu sene bi kızı oldu. inanın aylık 100 bin liranın üstünde ödeme yapan bir aileyken şuan bir mama alırken 3-4 defa düşünür hale geldik. masrafları ağır. bebek doğduğunda evimizin önünde 9 tane arabamız vardı şimdi 1 arabamız var sattık hepsini. (kocaeli büyükşehir belediyesi'ne ve askeriyeye yaptığımız işlerden ödemeler zamanında gelmeyince işçileri mağdur etmemek adına ne var ne yok sattık)

özet: asla vazgeçmeyin tedaviden ama ekonomik durumunuz iyi olmadan da girişmeyin bu işlere. çünkü şuanki şartlarda bugün 60-70 lira olan bebek mamasının haftaya 200 lira olmayacağının garantisi yok. tedavi için almak zorunda olacağınız ilaç fiyatlarının uçmayacağının garantisi yok. kendinizi sağlama alın sonra yitirmediğiniz ümidinizle başarılı olursunuz inşallah.

rabbim size hayırlı bir evlatla uzun bir ömür nasip eder inşallah.