Biliyoruz ki her yerde başarılı olmanın sırları adı altında bir çok yazılar , konuşmalar ve hikayeler mevcut.
Ben ise size asıl en önemli olan BAŞARISIZ olmanın sırrını paylaşmak istiyorum. Bunu bende size kendi hikayemle anlatmak istiyorum.Çok uzun belkide yazım hatalarım çok ama bugün hakikaten içimi dökmek istiyorum.
İlk okula başladık.İlk orda darbeyi yedik.İnanırmısınız bilmiyorum ama 1. sınıfda devamsızlık sebebi ile sınıfda kaldım.
Sonra yeniden 1.sınıfa başladım. Ve yarı dönemde okumayı çözdük diye 2. sınıfa devam etmemi istediler.Babamı toplantıya çağırdılar ve söylediler. ozamanlar kitap masrafı vb. şeyler sebebi ile babam 2.dönemide 1. sınıfdan
devam etmemi istedi . İşte orda koskoca 1 yılım gitti.
Yıl oldu 2006 liseye başladım.Şans bu ya tam benim başladığım sıra 3 yıllık lise eğitimi 4 yıl oldu.Ordanda tam 1 yıl kaybettim.
Lise de hazırlıkta herkes 2.sınıfda marangozculuk,metal vs bölümlere yerleşirken sınıfta tek ben Bilişim Teknolojileri alanına yerleştim.Keşke yerleşmeseydim sanki.
Lise 2 de bilişim teknolojiler tüm derslerini görür olduk daha henüz alan seçmedik.Hocamız lise 3 de program yazacağımızı söyledi.Tabi ben heyecanla sürekli araştırmalar yaptım.
Nasıl oluyor ? ne kullanılıyor ? Nasıl yazılıyor ?
Ne bilim program yazacağımızı duyunca heyecanlanıyordum.
Neyse dersleri 6.0 görerek başladık tabi sonrasında .net göstermeye başladılar.Ben artık kendimi aşmıştım.Arkadaşlarım dersleri geçme peşindeyken ben daha fazlasını yapmayı hedefliyor ufak projeler yapıyordum.
Millet kullanıcı girişi normal yaptırırken ben veritabanı ile nasıl yapılacağını araştırıp yapıyordum.Sınavlarda flash bellek ile programı yapar elden ele dolaşırdı.Herşey çok güzeldi.Çok iyide gidiyordu.Sanki aradığım hayatı bulmuştum. Yaptığım bir şeyin birilerinin kullanması çok
hoşuma gidiyordu. Varsa bir egom herhalde budur.
Yıl oldu 2008-2009 - Hocam geldi ve dediki : "Proje bazlı beceri yarışması var.Bu sene de seninle beraber katılıcaz.Yanına arkadaşlarını seç ." Yanlış hatırlamıyorsam biyomedical bölümüyle beraber ortak çalışma yapıcaz dedi.
PROJE İSMİ - RFID KARTLA OKUL OTOMASYON SİSTEMİ
Evet projeyi oluşturduk ekibi kurduk sunumumuzu Kocaeli ilinde yaptık geri döndük.
Belli bir zaman geçti okulda yine pc de bişiler yapmaya calısırken hocam geldi.
"Kocaeli 1.si olduğumuzu söyledi.Burdan Marmara bölgesinde yarışmaya gidiceğimizi dahada geliştirmemiz gerektiğini söyledi." Bizde çalışmalara başlatık.
Artık RFID kartla maket kapıları açar olduk.Yarışmaya gittik
MARMARA BÖLGESİNDE 3. olduk . Sonra Bizi 1 haftalıgına Ankara gönderdiler orada da Türkiyede meslek liseleri arasına ilk 5 e girdik.
3 4 tane başarı belgesi aldık belki basit belgelerdi ama benim icin hep değerliydi hep saklarım.
Sonra tabi Yıl oldu 2009-2010 herkes staj yeri ararken beni bölüm başkanı çağırdı.
"Tubitakta bir firmaya bana verdiği evrakla gitmemi istedi."" Staj yerim çoktan ayarlanmış ve kabul edilmiş.
Bir tek katlı ofisdeydim etrafında tüm hepsi 1 er katlı ofis doluydu. Çayım çorbam vs. herşeyim vardı.
İnanırmısınız bilmiyorum ama çıkardım yemek saati kapıya özel bir vip araç kapıda beklerdi yemek yemeye gitmek isteyenleri alırdı götürürdü ve bekle burda beni dersen beklerdi.
Hayat baya kaliteliydi.Oranın insanları bana çok garip geliyordu . Konuşmaları , giyinişleri farklı , dışarısı gibi değildi.
Gittim 1 sene stajerliğimi yaptım ve bitti.İşyeri benimle devam edebileceklerini söyledi kal dediler.
Tabi ben koşa koşa sevincle eve gittim. Aileme söyledim.
Ailem bana devam et fakat üniv. olmayacağını söylediler.Benim üniv. sadece eğlenmek için gidiceğimi sandılar.Anlattım olmadı karşı geldim olmadı. Hatta bölüm hocam eve kadar geldi engel olmayın dediler.
Meslek lisesi olduğum için ilk sınavda kazanamadım ya bunun için dershane gitmek istiyordum babam durumu fazla yoktu ablan dershaneye gittide ne oldu dediler ve kendini riske atmadı gidemedim.
Bende herşeyi sinirlenerek bu işi yapmayacağım diyerek tubitaktaki işime son verdim ve ordan ayrıldım.
Sonra Kipa markette kasiyer olarak girdim ŞEF ADAYI oldum İzmire gitmem gerekiyordu eğitime Ailem yine gönderemedi .Ordada bişi olamadık.
1 sene çalıştıktan sonra askere gitmeden önce telefonum çaldı . Arayan Hocam dı dediki:
"benim eşim bilgisayar mühendisi ve falancı şirketi var ben onunla konuştum seni anlattım seni marinada bekliyor dedi.iş görüşmesi yapacak dedi."
gittim marinaya oturdum karşısına konuşmaya başladık.
Bana dediki "Eşim bahsetti araştırmayı seviyormuşsun ve yapılacak işide yapabiliyormussun. Benim izmit tekno parkta firmam var. Firma 3 gün fabrikada 2 gün ofisde görev alıyor. 3 gün fabrikada dolaşıyorsun sorunları cözüyorsun 2 gün ofisde geliştirmeye destek oluyorsun.
Biz 3 mühendistik 1 tanesi aramızdan ayrılıyor onu senin yerine almak istiyoruz bizimle çalışırmısın dedi". Ben şaşırdım kaldım öyle.Sonra eve gittim bizimkilere dedim. tabi şartları vardı Gölcükte bir ev açıp kocaeli üniv. yerleşmem için tüm eğitim desteği sağlayacaklarını söyledim.
Ailem daha henüz 20 yaşındasın tek başına oralarda kalamazsın ev açamassın dediler onada engel oldular.
ve istediğim hayatımı bitirip askere gittim.
Şimdi ise 2 yıldır evliyim çok şükürki mutluyuz. 1 bebeğimiz var adı LİNA büyüyünce ellerinizden öper.
Benim içimde yarım kalan şeyleri tamamlamak için kızımı tamamen yazılım odaklı yetiştirmek , gelişimini desteklicek eğitimler almasını sağlamak hedefindeyim. Ben yapamadım o yapsın. Beni en çok o mutlu eder.
Şuan babamın emekli olduğu fabrikada işçi olarak çalışıyorum.Hayır hani yanlış anlanmasın kücümsemiyorum.Ama mesleğimi yapamamak kendimi geliştirmeme engel olmak , böyle bir başarısız olmak çok zoruma gidiyor.
Gelirim 3k - 4k arası çok şükür yetiyor. Evimin bir odasını home ofis tarzı birşey yaptım.Birileri birşeyler istemesede eğitim yapıyorum bir yandan program yazıyorum hatta tahtam ve panom bile var
"işten gelince bu odada patron olmak kadar bir zevk yok, home offisin patronu benim " . 8 saat fabrikada bazen 16 saat çalışıp gelip pc ye geçip birşeyler yapıyorum çünkü ek kazanç sağlıyorum iyi geliyor. Kazançlarım sayesinde şükürki kışı güzel atlattık anlatıyoruz...Bazen artık iş yoğunlugundan kafam kaldırmıyor.
"He bu arada iş yerine gidince işcilerin mühendisi ben oluyorum her pc telefon internet işlerinde bana geliyorlar
buda çok güzel bir duygu. Bana sen burda durmazsın gidersin bu kadar isteklisin niye yapmıyorsun diyorlar "Bilmiyorlar ki el mahkûm.
Siz siz olun küçük kardeşlerim eğer elinizde aileniz bir fırsat sunuyorsa kaçırmayın imkanınız varsa öğrenin.
Dışarıda hayat o sizin gördüğünüz çercevede değil.
Evet sitem etmiyorum kesinlikle ailemle mutluyuz, param yetiyor yaşam sürdürüyorum.
Ama birşeye param yetmiyor HAYALLERİME , HEDEFLERİME VE YAŞAMAK İSTEDİĞİM HAYATA.
Okuyamamak kadar kötü birşey yok kardeşim.Yada ben böyle düşünüyorum.
Hakikaten bir yanda gürültü fabrikada bir yandan gel kod yaz. Çok yoruyor. İnanırmısınız bilmiyorum ama bazen iş aldığımda pc başında uyuya kalıyorum.Çünkü gerçekten belkide baktığınız pencereden ben bakmıyorum .
Ben o küçük pencerede istediğim hayatı görüyorum
Fabrikada çalışma şeklimi görseniz bir yandan makinayı çalıştırıyorum makina üretim yaparken elimde not defteri kalem program algoritmaları çıkarıyorum . Evet bundan çok zevk alıyorum doğrudur.Ama çok yoruldum.
Size başarısız olmanın sırlarını veriyorum.
-Heyacanızı kaybedin
-İsteklerinize set olacak insanları dinleyin.
-Zamanın değerini bilmeyin.
-Öfkenizle hareket edip bir anda farklı bir yolu tercih edin.
-Vazgeçin.
-4 ay projelerinize asılın sonra 1 ay ara verin.
-En önemlisi kapınıza biri gelir tık diye vurur "Sen acaba kapımı çaldı çalmadımı düşüncesine kapılıp konfor alanızı terketmeyin".
Ben hayatımda başarılı olmak için değilde başarısız olmak için çok koşturan insan gördüm. -> en önemlisi o benim.
Allah razı olsun ki çok güzel kalpli bir eşe sahibim bu işleri koşturmam için çok destek olur.
Bazen bilgisayarı monitörü parçalayasım geliyor o hep engel oluyor..
Yapmak isteyipde yapamamak başaramamak bu olsa gerek.
Başarısız olmak istiyorsan benim gibi kendi kabuğuna çekil ve vazgeç kendin için.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Eminim ki burda büyük işler yapan firmalarda çalışan, sahibi olan insanlar var. Ben hakketten kendi işimi yapamamaktan yoruldum.
Yurtdışı işi arıyorum daimi çalışıp oturum izni alıp ailemi götürebileceğim.İş farketmez elimden geleni yaparım. Sadece daimi olsun çünki burda ki işim diyer yerlere göre iyi riske atmamam gerek.Bende ailem gibi olurda zor durumdayken birşeylere engel olup kızımın iyi bir eğitim alamamasını istemiyorum.En iyi yerde okusun en iyi yerde eğitim alsın .
Ben yapamadım o içimde kalanı tamamlasın.
Gece vardiyasından geldim. Kusura bakmayın saçmalamış olabilirim özür dilerim. Hadi ben yatıyorum size hayırlı işler...
